Visite deel II

Dan toch even kort de eerste update voor ik dadelijk op het vliegtuig stap... (vier vluchten in anderhalve dag om naar een adere mijn te gaan. In dezelfde tijd kan ik met evenveel vluchten naar Nederland vliegen!!! Tssss!!!)

Vorige week zaterdag was het dan eindelijk zover: de eerste visite. Mijn ouders kwamen na een lange reis eindelijk aan in Emerald. Het was even wachten voor ze uit het vliegtuig waren. Zelfs de piloten stapten eerder uit, dus ik maakte me toch even zorgen of ze er wel in zouden zitten. Maar gelukkig zag ik ze even later als een van de laatsten dan toch naar buiten komen. Heerlijk genoten van elkaars verhalen en kadootjes, Emerald-city laten zien en zelfs nog uit eten geweest in de locale bar. Niet slecht voor die twee met een jetlag!!!
Zondag de omgeving laten zien. Het meer en het tuincentrum. Tja, op zondag is er nou eenmaal niet al te veel open. Maar aangezien het hele continent en klimaat nog nieuw voor ze zijn hebben ze zich nog geen minuut verveeld. Vooral aangezien mijn vader met zijn blitse fotocamera toch duidelijk mooiere foto's van de flora en fauna weet te maken dan wij....
Het was hier dan wel een paar graden koeler dan in het oververhitte Nederland, maar nog altijd erg lekker!
Ik moest deze week gewoon werken, maar Joey was maandag en dinsdag vrij, en hij heeft ze dan maandag ook meegenomen naar de Gemfields om edelstenen te zoeken. Ik kan de avonturen natuurlijk niet zo goed vertellen aangezien ik er niet bij was, maar de verhalen waren enthousiast!
Dinsdag hebben ze zelf lekker gewandeld in de Botanische tuinen en Emerald, zodat Joey ook lekker zijn ding kon doen. En dat betekende 's avonds: eindelijk BBQen met onze Nederlandse barbeque. En heren van de C. Fockstraat: ook aan de andere kant van de wereld doet hij het prima!!
Woensdag en donderdag moest Joey werken, dus toen waren ze op zichzelf aangewezen. Met onze auto zijn ze er op uit getrokken, en alles en iedereen was 's avonds weer veilig thuis. Vrijdag had ik nog een half dagje werk om daarna met de familie in de auto te stappen naar Carnarvon National Park, maar op die verhalen moeten jullie nog eventjes wachten...

De familie zet voet op Emerald-airport (nee, inderdaad geen international....)

De familie stippelt de rest van de reis uit...

Ons mini-barbequetje (in de ogen van de Australiers dan, wij vinden hem nog steeds groot genoeg!)

De rozen in onze tuin beginnen uit te komen! Wie weet krijgen we ooit nog wel eens groene vingers!! 

VISITE!!!

Ja, we zijn er even wat minder vaak bij, want onze eerste visite is er! Sinds zaterdag logeren mijn ouders bij ons en dat is erg gezellig, maar nu is er uiteraard minder tijd om achter internet te zitten. De fotootjes houden jullie dan ook nog tegoed.
Maar het is wel erg leuk om ze te kunnen laten zien waar we nu wonen, wie onze vrienden zijn en hoe hier alles werkt.
Joey heeft ze maandag en dinsdag kunnen vermaken, nu hebben ze 2 daagjes op zichzelf en dan gaan we vrijdag een weekendje weg met zijn allen. Volgende week heb ik mijn eerste "zakenreis", dus jullie zijn van Joey afhankelijk of er snel weer wat komt. Anders moeten jullie gewoon even geduld hebben!

Exotisch eten in Emerald

Aangezien Emerald nou niet bepaald de grootste wereldstad op deze aarde is, is het aanbod op culinair gebied ook niet altijd even spannend. En vaak is het dan ook even afwachten wat de kwaliteit is. Maar vrijdag hebben we dan toch de stoute schoenen aangetrokken en zijn we naar het Thaise restaurant dat in de golfclub huist gegaan. Aankleding is niet het sterkste punt van de Ozzies, maar het eten was prima! Niet heel erg pittig, want ik heb het idee dat Australiers nog slechter tegen heet eten kunnen dan Nederlanders. We waren met zijn zevenen en hebben de avond dan ook voortgezet in de Memorial Club. Vraag me niet wat het exact is, maar het is een soort alles in een uitgaansgelegenheid, waar wederom de aankleding niet voor hoofdprijzen zal zorgen, maar er is dan verder ook geen concurrentie op dit gebied in Emerald!
Zodra we binnen kwamen zagen we tot onze schrik dat het karaoke avond was!! En het ergste... een van onze Engelse collega's stond uitbundig "I did it my way" te zingen!! De rest van de avond hebben we ons vooral vermaakt met veel collega's (voordeel van een klein stadje) en Joey en Emiliy hebben geprobeerd de locals te verslaan in poolen.

Deze week is ook de Agrow, een grote beurs met veel agricultuur en mijnbouw. Vrijdag was het dan ook verdacht rustig op kantoor!!! Aangezien Joey vrij had, is hij gaan kijken maar dat moet hij zelf allemaal maar vertellen. Zaterdag waren we ook van plan om te gaan kijken, maar het regent al 4 dagen (nouja, miezer met af en toe een buitje). Verbazingwekkend, maar niemand vindt het erg dat alles in het water valt, aangezien iedere druppel water welkom is. Alleen vonden Joey en ik het niet zo noodzakelijk om tot onze knieen in de modder weg te zakken terwijl je naar koeien, stieren en Caterpillar trucks kunt kijken.

De avond bracht ons een tweede culinair spectakel. Er was een etentje voor het goede doel in een van de buurthuizen en het thema was Curry-night. Dat laat Joey zich natuurlijk geen twee keer zeggen!! Voor een tientje mocht je zoveel curry eten als je wilde en er zat nog een loterij aan vast ook! Helaas voor Joey waren ook hier de Australiers niet van plan iets pittigs te eten. Er was nog even hoop toen er voor een "very hot" curry gewaarschuwd werd, maar zelfs ik moest toegeven dat dat betekende dat je in de verste verte iets van peper kon herkennen. Maar het smaakte allemaal nog steeds prima en het was dan ook erg gezellig. Bij de loterij zelfs iets gewonnen! Een comleet nutteloze "juicer". Het idee is best aardig, maar het schoonmaken is zo ellendig, dat je bij voorbaat al geen zin meer hebt.
De regen zorgde ervoor dat ons plan om 's avonds naar de rodeo te gaan (je moet alles een keer meemaken in je leven!) niet echt doorging, dus het bleef bij een kopje koffie in ons meest hippe koffietentje. Dit was de eerste keer dat we er waren dat er zowaar mee mensen waren, dus wie weet! Het is echt een leuk modern barretje met prima speciale koffie en theetjes, maar misschien is dat iets te veel voor de locale bevolking!
Joey vermaakt zich prima hier!
Sabine gelukkig met de winst in de loterij!
En de prijs..... 

Druk druk druk

Jaja, ook hier begint inmiddels de werkdruk langzaamaan groter te worden. Joey is nu met zijn tweede nachtdienst bezig, om straks weer lekker vijf daagjes bij te komen. Tot nu toe heeft hij het prima naar zijn zin onder de grond, wel vermoeiend uiteraard, maar hij heeft een gezellige ploeg en leert iedere dag weer een hoop nieuwe dingen.
Bij mij wordt het ook steeds drukker. Nu ik inmiddels door heb dat mijn voorgangers niet de meest gestructureerde mensen waren, ben ik vooral druk met het opzetten van systemen, zodat er duidelijkheid is over wat de geo wanneer doet. Gelukkig heb ik een baas die erg open staat voor veranderingen en die dit soort dingen erg aanmoedigt. Maar uiteraard heb ik daarnaast gewoon mijn dagelijkse bezigheden, en aangezien er pas eind augsutus een senior geotechneut bijkomt, heb ik genoeg te doen. Voordeel is wel dat ik ook alle leuke dingen mag doen. Gisteren een dineetje met het bedrijf dat onze ankerbouten (om de mijn niet in te laten storten) levert. Ze hadden door dat ik nieuw was, dus kwam de baas even een avondje naar Emerald om met ons uit eten te gaan.
En met een beetje geluk ga ik over drie weekjes naar onze zustermijn, een diamantmijn aan de andere kant van Australie om naar nieuwe technieken te kijken om diezelfde ankerbouten te testen. Moet alleen nog even uitvinden hoe ik er ga komen, want het gaat met zeker minstens een dag reizen heb en een dag reizen terug kosten. Eigenlijk een tripje voor de senior, maarja, die begint pas eind augustus..... vervelend hoor....haha!

Verder kabbelt Australie lekker rustig verder..... iedereen smacht naar regen, zelfs zo erg dat ik vandaag al 4 verschillende weermannen en nieuwslezers enthousiast heb horen roepen dat het misschien wel gaat regenen dit weekend en hoe fantastisch dat toch wel niet zou zijn! Mooi is dat! Ik snap best dat er regen moet komen, maar toch niet in het weekend?!?!?!? Op een maandag zou al prima zijn hoor!!!
Al schijnt er dit weekend wel veel sneeuw gevallen te zijn in de skie-gebieden. Duizenden kilometers verderop dus.

En voor de mensen die er om vroegen: nee, in deze regio zitten geen gevaarlijke krokodillen. Het bericht dat een meisje was opgegeten heeft hier wel het nieuws gehaald uiteraard, maar echt heel veel heb ik er niet van meegekregen. Was in ieder geval zeker niet het gesprek van de dag. Daarvoor moet je toch echt iets met sport te maken hebben.

Nog twee weekjes voor ons eerste "Hollandse" bezoek komt. Daar kijken we erg naar uit!!
We missen jullie uiteraard wel een beetje hier....

Joey eindelijk aan de ploegendienst...

Het heeft een maandje of wat geduurd, maar gisteren is Joey dan eindelijk aan zijn ploegendiensten begonnen. Het komende jaar gaat hij een 5 dagen werken, 5 dagen vrij schema krijgen, met dagen van 12 uur. Hij gaat bij alle afdelingen onder de grond meedraaien zodat hij precies weet hoe en wat ondergronds. Deze ervaring heeft hij namelijk nodig als je ooit mijnmanager wil worden. Voor dat certificaat heb je een minimum aantal maanden ondergrondse werkervaring nodig, en die gaat hij nu dus opdoen. Woensdag en donderdag had hij vrij om uit te rusten, en gisterochtend heb ik hem om zes uur op de bus gezet. Wel een beetje suf dat ik hem afzet en vervolgens zelf naar exact dezelfde plek rijdt....
De busdienst is er voor de veiligheid van de mensen die ploegendienst draaien. Dan hoeven ze na 12 uur werken niet nog eens vermoeid 35 minuten naar huis te rijden. Zeker na de nachtdienst is dat nog best gevaarlijk. En alhoewel de bus niet verplicht is, wordt het je toch wel ernstig aangeraden, en als stafmedewerkers wordt wel van je verwacht dat je het goede voorbeeld geeft.
Gisteren was hij in ieder geval erg enthousiast over wat hij allemaal had gedaan en geleerd, dus nu kijken of dat zo blijft.....
Het voordeel van zijn twee vrijde dagen deze week, was dat hij de tuinset in elkaar kon zetten. Nu kunnen we tenminste echt fatsoenlijk buiten zitten en eten. Voornamelijk in de weekenden dan, want ik ben 's ochtends om kwart voor zes nog niet echt in de stemming voor een uitgebreid ontbijt. Misschien dat dat verandert in de zomer, als het altijd warm is, en ook al vroeg licht. Het begint nu pas licht te worden als we al onderweg zijn, en in het donker buiten zitten 's ochtends is toch een beetje anders.
Maar goed, vanochtend heb ik zeker lekker zitten genieten met een tijdschriftje bij mijn ontbijt. Wel een beetje stilletjes zonder Joey, maar in vergelijking met in Nederland zien we elkaar nog steeds erg vaak. Hij heeft 2 weekenden per maand vrij, dus dat komt wel goed.

Deze week was ook de laatste wedstrijd van de State of Origin. Een best of three tussen de rugby league teams van Queensland en New South Wales. Queensland had al heel wat jaartje s niet meer gewonne, maar het stond 1-1 en deze week was dus de beslissende wedstrijd. Bij John en Sarah hebben we met wat mensen zitten kijken, en Queensland won ook nog. En aangezien de meeste mensen hier uiteraard voor Queenland zijn, was het erg gezellig.

Dankzij het sportgekke volkje hier kunnen we de Tour de France hier trouwens ook prima volgen. Wordt de hele nacht live uitgezonden (voor de echte fanatiekelingen.....) maar zo tegen een uurtje of 6 's avonds is de uitgebreide samenvatting. Al hebben Joey en ik wel besloten dat het Australische commentaar toch minder rustgevend is op de achtergrond dan de vertrouwde Nederlandse stemmen, vermengd met het geluid van helicopters. Maar we klagen niet!!!!

Ik ga weer lekker van mijn vrije weekendje genieten!!

En dit is dus de tuinset die ik vorige week bedoelde..... Het voordeel van zo'n betonvloer is wel dat alles altijd stabiel staat....haha! 

Outback bandjes...

En toen zat het weekend er alweer bijna op...
Vandaag zijn we met John en Sarah naar Rubyvale gegaan. Rubyvale ligt midden in the gemfields. Een gebied bekend vanwege zijn enorme hoeveelheid aan edelstenen die hier gevonden wordt. Een goede toeristische attractie. Maar tegelijkertijd is het ook een gebied met de meest vreemde mensen. Ze hebben er niet al te veel politie of wetten, dus het is een aardig zootje met een hoop vreemde snuiters die er wonen. Iedereen die een licentie heeft kan er naar edelstenen zoeken, en het landschap is dan ook erg apart. Overal vreemde heuveltjes, gaten en hele kale vlaktes... Het leek wel alsof we op de maan waren!
Zelf gingen we niet voor de edelstenen (dat komt de volgende keer) maar we gingen naar het locale restaurantje. Erg schattig (als je de rest van de omgeving beschouwd) en een fijne tuin om in te eten. En we hadden geluk!! Er speelde een bandje, blijkbaar iedere eerste zondag van de maand. Laten we zeggen dat het niet de grootste muzikanten allertijden waren, maar wel grappig. Het mooiste was nog dat de man met het vaagste instrument het best was! Regelmatig mochten de locals meespelen/zingen, dus er was flink wat variatie. Van zwaar deprimerend tot gezellige coutry en meezingers die wij wel kenden en de australiers niet (?????). De zanger bleek ouders uit Maastricht te hebben, dus we blijven ze overal tegenkomen.
Sinds deze week mag er in de horeca niet meer gerookt worden, en daar moesten ze in de outback nog even aan wennen, maar ik moet zeggen dat Australiers het vrij snel oppikken.
Vervolgens nog een excursie voor de Civiel Ingenieurs onder jullie: het betonhuis. Een of andere kerel die wat problemen had heeft jaren geleden besloten dat je het het beste kunt zeggen met beton. (Dus niet met bloemen.) Een erg bizar bouwwerk valt hier dan ook te bewonderen, wat we maar niet van al te dichtbij hebben bestudeerd, aangezien je maar nooit weet wat voor malloten er in dit soort bouwvallen wonen.

Gisteren wezen shoppen in Rockhampton, dus deze week worden eindelijk bed en matras geleverd. Ook nog maar even een tuinset gekocht. Ze doen hier niet aan lekkere stoelen met verstelbare leuningen, maar uiteindelijk hebben we toch iets cools gevonden. Hopelijk volgende week foto's!
Tegelijkertijd ook een heerlijk noodle restaurantje gevonden, dus de lunch was weer prima verzorgd.
's Avonds met een groepje wezen eten in de Maraboon, ons meest populaire restaurant/kroeg/hotel/casino. Erg gezellig en vooral heel veel gelachen. Voordeel van zo'n klein stadje is dat iedereen naar dezelfde plekken gaat, dus je komt altijd veel bekenden tegen.
En morgen weer aan de slag. Joey slechts voor twee daagjes, dan heeft hij twee dagen vrij en dan begint hij aan zijn 5 dagen werken 5 dagen vrij schema. We zijn benieuwd!!!!

Ons tafeltje was bij het podium, wel een beetje warm in de zon, aangezien het inmiddels weer 25 graden is!
De hippe swingende band. De man met het bierdopjes instrument (links dus....) was dus echt goed en swingend!!! De bas-speler en banjoman waren duidelijk iets minder getalenteerd.... De basspeler had 1 op de 4 noten goed gokken we.

Beton-paradijs......

Zoals ik al zei.... een beetje vreemde regio is het wel, daar in de Gemfields!!!