Nog wat kampeer-fotootjes

Voor de geo-nerds onder jullie: voldoende basalt in de regio!

Dit was dus de "historische site".... voor oplettende kijker: een paal en wat stenen.
Het bijbehorende bordje... (moet toegeven dat het me zonder bordje niet opgevallen zou zijn!!!)
De wondere wereld van geologie, erosie en balans!! 

Kamperen in de bush

Eindelijk hadden we weer eens een weekendje de tijd om echt iets te gaan doen. Na al het harde werk was het lekker om vrijdag vroeg naar huis te kunnen gaan. Sarah en ik moesten wel gewoon werken, maar de heren hadden de hele dag vrij om in te pakken en boodschappen te doen. En als je mannen boodschappen laat doen, eindig je natuurlijk met genoeg eten voor een weeshuis. Met twee auto's op pad (het was wel luxe-kamperen) en lekker naar de Blackdown Tablelands. Een nationaal park op anderhalf uur rijden. Oke, er was dan wel geen water (niet om te drinken, douchen, door te spoelen of wat dan ook) maar verder een heerlijke "camping". Het is meer gewoon een stuk in het park waar je je tentje op mag slaan en waar af en toe een natuur-toilet staat. En om dat het nog net niet het vakantie-seizoen is, waren we bijna helemaal alleen.

Ik moet wel toegeven dat het niet echt een actieve vakantie was. Vooral eten, kaarten, eten, andere spelletjes, eten, kampvuur met eten en slapen... oja, en de tweede dag kwamen Jean en Doug met een totem-tennis spel, dus nog een soort van activiteit waar je moe van kon worden.

Uiteraard had ik me door al mijn collega's goed bang laten maken voor alle wilde dieren, dus toen er een kikker in onze auto bleek te bivakkeren terwijl ik de spullen eruit haalde was er uiteraard even een stressmomentje. Toen wist ik nog niet hoe schattig hij was. Het viel ons de eerste dag al wel op dat de vogels in het park ons erg gezellig vonden en dat je je eten niet te lang alleen moest laten, later bleek het nog een tikkeltje erger te zijn. De eerste ochtend was al het vuilnis overal en nergens en al het eetbare opgegeten. Zelfs de vier gepofte aardappels uit het kampvuur van de avond ervoor waren vakkundig van hun folie ontdaan en door een vatsig vogeltje verorberd.
Toen gaven we onszelf nog de schuld...
Wisten wij veel dat op de laatste ochtend de tot dan toe vriendelijke kookaburra besloot onze ontbijttafel met 6 mensen aan te vallen en tegelijkertijd de bacon van Doug mee te nemen! Dat je achtergelaten voedsel eet is een ding, maar om het van iemand zijn vork af te eten! Toen viel het ons ook ineens op dat ze de stukjes uit het afvalwater opaten!!!! Rare beesten. Ze zagen er ook zeker erg goed doorvoed uit, dus ik vrees dat ze allang niet meer weten hoe ze in de natuur voor zichzelf moeten zorgen.

De enige wandeltocht die we ondernomen liep ook nog op een fiasco uit omdat mijn wandelschoenen een soort van ontploften. Nu heb ik ze al een jaartje of 10 (sinds ik in Delft ben gaan wonen) maar toch.... We liepen de culturele wandeltocht, en wederom bleek dat Australiers een heel ander beeld hebben van geschiedenis. Een bordje vertelde dat we naar de overblijfselen keken van een schuur uit 1950!!!! Daar lopen wij als Europeanen natuurlijk niet warm voor, zeker aangezien de overblijfselen niet echt overtuigend waren. Gelukkig waren onze Australische vrienden ook niet extreem ontroerd, dus dat scheelde weer.

De dames bestuderen het kampvuur..

De overvolle camping zoals je kunt zien!

Ontbijt: Toad in the hole, oftwel: brood met een gat, waarin je dan een ei bakt. Met bijbehorend worstje uiteraard!

De hier nog onschuldig ogende spek-dief!!

Het weekend was wel onwijs gezellig dus zeker voor herhaling vatbaar!!!

Inmiddels zijn we weer hard aan het werk. Ik ben inmiddels lid van de commissie van het lokale Science Centre. Hoezo niet meedoen aan de gemeenschap?!?!? Mijn manager had me erheen gestuurd, samen met iemand van onze administratie. Het is het enige Science Centre in het "buitengebied", dus buiten een van de grote steden. Kestrel betaalt het grootste deel, dus nu hebben ze verzonnen dat we dan ook best interesse kunnen tonen, en als vrouwelijke ingenieur onder de 30 ben je blijkbaar erg interessant voor dit soort projecten.
Ben nog niet helemaal overtuigd dat ik op mijn plek zit daar, maar we zullen zien! 

Elpie is terecht!

Elpie is weer terug bij zijn baasjes! Nadat we hem dus voor de avond bij John&Sarah hadden ondergebracht, bleek de volgende ochtend dat er naar de kennel was gebeld door iemand die een husky-puppy kwijt was. Het bleek dat hij bij ons op het complex woont, al word dat een beetje geheim gehouden omdat dat eigenlijk niet toegestaan is... We kwamen er ook achter dat hij eigenlijk officieel 'Logan' heet, maar helaas hebben we hem sindsdien niet meer gezien. Zijn baasjes waren wel erg blij dat Logan zo'n gezellig uitje had gehad en dat we zo goed voor hem hadden gezorgd.

Verder was ik (Joey) een paar dagen geleden bij een collega van me geweest die een paar weken geleden puppy's had gekregen en aan het proberen is een goed huis voor zijn 8 pups te vinden. Ik heb hem geholpen met een fotoshoot en het maken van een flyer om die op te hangen bij de supermarkten enzo. Aangezien hij zelf ook nog 3 oudere honden heeft was het dus wel een drukke fotoshoot met een hoop honden die niet stil wilden zitten... Ondertussen heeft hij geloof ik wel al 2 honden van een nieuwe eigenaar kunnen voorzien!




 

'Elpie' de verdwaalde husky-puppy

Het grote avontuur van vanavond: toen we gezellig op de bank zaten aan het begin van de avond zag Sabine buiten een klein hondje rondlopen. En aangezien we op ons complex geen huisdieren mogen hebben waren we hier nogal verbaasd over. Toen ik buiten ging kijken wat voor hondje het was bleek het een extreem schattige verdwaalde husky-puppy van waarschijnlijk zo'n 3 maanden oud te zijn. Nadat we het asiel en de politie gebeld hadden (en een rondje door de wijk hebben gereden op zoek naar mensen die eruit zagen of ze een hondje aan het zoeken waren) bleek dat de mensen van het asiel pas in de ochtend iets voor ons kunnen betekenen. Dus hebben we aan John&Sarah gevraagd of zij vanavond voor de pup konden zorgen aangezien zij al een labrador (Eddy) hebben. Toen we bij hen aankwamen met de husky hebben we besloten hem 'Elpie' te noemen. We houden jullie op de hoogte wat er uiteindelijk met hem is gebeurd.

Word vervolgd...




 

Genieten van de zomer...

Nu het in Nederland helaas al weer wat grijzer en grauwer aan het worden is, bij deze 'uit den verre' wat gezellige zomer-foto's om de zomerstemming erin te houden...

Tegenwoordig ben ik gemiddeld 1x per week op de golfbaan te vinden (en voor de oplettende lezers: ik=Joey). Gisteren was ik samen met John 9 holes gaan spelen en hadden we een golfkarretje gehuurd. Behalve dat het erg practisch is om hiermee rond te rijden (ivm de zon/schaduw) is het voornamelijk ook erg komisch. Zeker nadat we de 'regel' hadden ingesteld dat je maximaal 5 stappen mocht zetten nadat je uit het karretje was gestapt. Gezien ons golfspel en het hoge gehalte aan zig-zaggen hebben we dus wel onze kilometers weten te maken...

Let overigens ook op de extreem vieze snor van John op de foto. Die heeft hij op dit moment in verband met de zogenaamde 'Movember' (=Moustache/snor november) waar op dit moment Australiers over het hele land aan meedoen .

Volgens de Movember site (www.movember.com.au): "Movember (the month formally known as November) is a charity event held during November each year.

At the start of Movember guys register with a clean shaven face. The Movember participants known as Mo Bros then have the remainder of the month to grow and groom their moustache and along the way raise as much money and awareness about male health issues as possible. Movember culminates at the end of the month at the gala parties. These glamorous and groomed events will see Tom Selleck and David Boon look-a-likes battle it out on the catwalk for their chance to take home the prestigious Man of Movember title."































Nu het overdag lekker warm begint te worden (overdag zo rond de 35 graden en 's nachts zo'n 25 graden) is het heerlijk om in de middag even in het zwembad te springen om af te koelen. Het valt me overigens op dat ook de kinderen die bij ons op het complex wonen steeds meer van het zwembad gebruik beginnen te maken, dus als ik mijn baantjes begin te trekken word ik vaak enthousiast begroet door de lokale kinderen en hun ouders.

het blijft een tikkeltje vreemd..

Even snel tussendoor om mijn laatste verbazingen met jullie te delen:
Vandaag was de Melbourne Cup. En dit is zowaar volgens velen de grootste sport-gebeurtenis van het jaar. We hebben het hier over paardenraces. Dus niks formule-1, Grand Slam tennis, WK rugby, Ashes (voor de cricket fans, ja ik leer snel).... Gewoon paardenraces.
En het ergste: in de staat Victoria (waar Melbourne dus ligt) hebben ze er zelfs een dag vrij voor! En omdat het, heeeeel logisch op een dinsdag is, neemt de hele staat ook de maandag natuurlijk even erbij. En ik kan je vertellen dat dat toch best lastig is als je zaken met ze doet. En ik hoor nu iedereen onder jullie die van boven de rivieren is, klagen dat dat met carnaval ook zo is in Brabant en Limburg, maar dat is toch duidelijk een ander geval!
En omdat het heeeeeel logisch op een dinsdag is, kon ik vanmiddag op kantoor ineens niemand meer vinden: zaten ze in de vergaderruimtes naar de belangrijkste race te kijken! (waar ze uiteraard onderling ook enthousiast op gegokt hadden).

En dan denk je alles gehad te hebben, blijkt de kerst hier al te zijn begonnen! De winkels liggen al weken vol met de aller lelijkste prullaria, en de eerste kerstbomen staan al!!!!! En dan klagen wij over mensen die voor 5 december aan de kerstversierselen beginnen. En aangezien het hier inmiddels ruim 35 graden is, ben ik nog niet helemaal in de kerststemming. Maar ach, het houdt de mensen van de straat zullen we maar denken.

Het blijft toch een beetje een raar volkje....

Het regent....het regent...

Een van onze nieuwste huisdieren


Joepie! Het regent!!! Jaja, ik weet het, voor de meesten van jullie zal dit erg onwaarschijnlijk klinken, maar we zijn hier ontzettend blij met de regen! (oke, iedereen behalve Joey dan.....) De afgelopen 2 maanden hebben we nul regen gehad, en de laatste echt flinke regenperiode was in april. Ons stuwmeer, dat de voorraad voor alles en iedereen hier is, was gezakt tot een niveau van slechts 15 procent, het laagst ooit. Als er niet snel veel regen valt, zullen er ernstige waterbeperkingen opgelegd worden. En toen kwam de regen!! Het kwam langzaam, met zaterdag een bewolkt dagje en een miezerbuitje, maar maandag en dinsdag is het dan eindelijk fatsoenlijk gaan regenen. Nog lang niet genoeg om het meer weer op te vullen, maar het is een goed begin van het natte seizoen zullen we maar denken.

Dinsdag zelfs een flink onweer gehad, en dat is hier toch wel erg spectaculair. Veel lichtflitsen en veel inslagen. En aangezien het stroomnet hier compleet bovengronds gebeurd.... ook de tv-zenders hadden wat stress, maar niemand klaagt, want regen is regen!! Alleen hebben we het vermoeden dat er een kikker-achtig beest onder ons huis woont. Met deze regens wordt het wakker en maakt verschrikkelijke geluiden! Als afwisseling van de krekels, krassende kraaien en krijsende kakatoes. Ja, het is zwaar zo dicht bij de natuur.. Grote kans dat de muggenbevolking nu ook exponentieel toe gaat nemen, dus we zitten over zo'n knetterlamp na te denken.

En wat is er verder de laatste tijd gebeurd? Niet heel veel wereldschokkends, ik draai nog steeds onregelmatige diensten met mijn werk, dus begon lichtelijk vermoeid te raken, maar vanuit geologisch oogpunt is het wel super! Leer ontzettend veel deze periode, dus geen klachten hier. Voor Joey is het wat zwaarder, aangezien hij het fysieke werk doet, ik kijk alleen maar toe (verschil moet er zijn...)

Balletten doen we ook nog ijverig en enthousiast, en ben ook blij dat iedereen me nog 23 schat. Dat proberen we maar zo lang mogelijk vol te houden. Verder heeft zich op het werk het hardnekkige gerucht verspreid dat ik Canadees ben. ?!?!?!?!?!?! Ik weet het ook niet, maar iedereen blijft me vragen wat het verschil is tussen Canada en Australie. En aangezien ik nog nooit in Canada ben geweest... En als ik dan vertel dat Joey ook Nederlands is raken ze helemaal van slag. Een groot mysterie!

O, de twee vorige verhaaltjes waren van Joey, dus nee, ik ben (nog) niet overgehaald me ook op de golfbaan te begeven en mijn verjaardag valt nog steeds in april.