Vrijgezellenfeestjes en vooral druk

Wederom een weekje voorbij. Een erg drukke week, aangezien op de mijn een hoop grote projecten tegelijkertijd draaien, en die zijn ook allemaal weer van elkaar afhankelijk. En aangezien ze niet alles heel erg goed gepland hebben, betekent dat nu vooral heel veel en hard werken. Maar gelukkig zijn het wel leuke spannende projecten, dus dat scheelt. En maandag begint de senior geotechneut, dus dan hoef ik een aantal taken niet meer te doen, waardoor ik dan hopelijk aan mijn echte werk toe ga komen, en dus vaker ondergronds mag.
Joey werkt nu op de longwall. Dat is zeg maar het echte mijnbouwfront, waar de steenkool met een soort grote schaaf losgehaald wordt en dan op lopende banden naar buiten wordt vervoerd. Eigenlijk dus het deel odnergronds waar het allemaal om draait. Hij leert er ontzettend veel, en vindt het ook erg leuk, maar volgens mij heeft dat ook vooral te maken met het feit dat hij met grote machines mag spelen...

Deze week ook nog allebei een vrijgezellenfeestje gehad. John en Sarah gaan volgend weekend trouwen (ergens aan de andere kant van het land) dus we hadden besloten dat we toch wel iets voor ze moesten doen. Het was een beetje last minute, maar toch erg snel veel vrouwen opgetrommeld om lekker mee uit eten te gaan. (Joey ging uiteraard op stap met de heren)
Veel gelachen en erg lekker gegeten in het enige echt beschaafde en lekkere restaurant in de stad.

Verder zijn deze week de tickets naar Nederland geboekt, zodat we met kerst iedereen weer even kunnen zien. Van mijn baas mocht ik alleen weg als ik beloofde dat ik minstens twee volle weken in Nederland door zou brengen, dus dat komt helemaal goed.
De temperaturen schieten hier omhoog, dus ik denk dat het binnenkort tijd wordt om het zwembad maar eens uit te gaan proberen. Alleen koelt het 's nachts nog wel af tot een graad of 10, dus heel erg warm zal het water nog niet zijn. Maar ik heb zo'n vermoeden dat dat de komende weken vanzelf goed komt... 

Rodeo, het wilde westen in Emerald

Jaja, het wilde westen was in Emerald gearriveerd....
Vrijdag avond was de rodeo hier. Joey had nachtdienst, dus ik was er zelf met mijn vriendjes op uit getrokken. Gelukkig was ik niet de enige die nog nooit bij een rodeo geweest was. Behalve Jody, ons IT-meisje, was het voor de rest ook een primeur.
Het was even een teleurstelling dat we $10 entree moesten betalen en $3,50 (ongeveer 2 euro) per drankje. Dat zijn prijzen waar men hier toch niet van gediend is!
Maar goed, aangezien het halve dorp er was, meteen wat andere collega's ontdekt, dus ons gezellig met een drankje op de tribune genesteld. Na de eerste schok over de enorme afmetingen van de stieren kregen we de smaak te pakken. En de rodeo is hier ook echt wat je erbij voorstelt: spijkerbroeken, cowboy-hoeden, laarzen, paarden, kalfjes en stieren. Een hoop verschillende onderdelen, maar tot mijn grote verbazing bleek de secretaresse van onze manager ook mee te doen! Met haar paard ging ze als een gek om van die oliedrums heen crossen. Klinkt simpel, maar we waren toch wel onder de indruk toen we het zagen!!
Ik mocht van Jody geen camera meenemen, dus ik heb haar fotootjes met haar telefoon laten maken. Zodra ik ze heb laat ik ze hier zien!

Uiteindelijk werd het toch wel lichtelijk frisjes buiten, dus na nog een belachelijk dure, maar wel erg lekkere hamburger weer weg gegaan. De avond verder doorgebracht op de bowlsclub voor het afscheid van een collega en al singstar-spelend (karaoke op de playstation) de avond afgesloten..... Een topavondje dus!!!

Weekend-activiteiten

Ja, de week is alweer voorbij nadat we een lekker weekendje hadden.
Vrijdagavond was dan mijn eerste kennismaking met het Lawn-bowling. Voor diegene die het niet dagelijks op tv ziet: een soort jeu-de-boules, maar dan rol je de bal in plaats van hem semi- te gooien en het gewicht in de bal is gedecentreerd, dus hij rolt altijd met een boogje. Maar het idee is nog steeds dat je je bal het dichst bij het kleine balletje moet krijgen.
Nadat we de eerste maanden van ons verblijf hier dagelijks uitkeken op het bowling veldje, was er nu dan het moment om het zelf te doen. De avond was georganiseerd door vrienden van ons die bij het ziekenhuis werken en mee gaan doen aan een sponsorloop voor de kankerstichting. De avond was bedoeld om geld op te halen. Deels door te laten betalen voor eht bowlen, maar daarnaast waren ze zelf verkleed als beroemdheid. Die kleding werd later voor nog best veel geld geveild.
Maar goed, ik ben erachter dat ik geen natuurtalent ben, maar ook zeker niet heel erg belabberd. Misschien is er dus zelfs een balsport die ik kan haha! Nou is het wel een beetje niveautje curling, dus heel erg moe wordt je er niet van. Maar wel gelachen. Vooral toen een vriend van ons wel akelig goed in zijn rol van Dolly Parton zat. Het werd bijna verdacht!

En toen kwamen mijn ouders weer terug naar Emerald. Zondag hebben we ze meegenomen naar Emerald, zodat ze met eigen ogen konden zien wat de mijnbouw hier nu eigenlijk inhoudt. Joey is met mijn vader ondergronds gegaan. Mijn moeder had haar enkel verstuikt, dus we zijn smaen lekker boven gebleven.
wel een aparte ervaring voor ze, dus een erg geslaagde dag.
Uiteraard de hele week vervolgens weer hard aan de slag..
Helaas zit de vakantie er voor mijn ouders weer op. Donderdag heb ik ze weer naar het vliegveld gebracht, dus we zijn nu weer visite-loos. Maar mijn zus is inmiddels ook in het land, dus die komt binnenkort ook even langs. Voorlopig dus geen klachten over aandacht hier!
Maak je geen zorgen. De persoon in de achtergrond met de jaren 80 mat was verkleed als een beroemde australische sporter uit die tijd. Zo ver ligt de mode in Emerald nou ook weer niet achter!!!
Na 3 uurtjes ondergronds te zijn geweest komen de heren weer naar boven.... 

West Australie

Toch nog maar even een kort verslagje van mijn weekje in West Australie.
Zondagmiddag uit Emerald vertrokken om in Brisbane de nacht door te brengen, zodat ik de volgende ochtend de eerste vlucht naar Darwin kon hebben. Het hotel was prima, ware het niet dat ze me in de kamer hadden gestopt die naast de airco van het hele hotel zat. Lekker geluidje dus, maar ach... ik was moe genoeg om lekker te slapen.
De volgende dag lekker naar Darwin gevlogen, en ik moet zeggen dat ik wel aan die businessclass kan wennen. Ze zijn ineens verdacht aardig tegen je!!
In Darwin ontdekt dat het daar toch echt een tandje tropischer is dan hier in Emerald. Blij dus dat ik er in de winter was, want kan me niet voorstellen dat de zomer er erg aangenaam is! Maar uiteraard lekker genoten van het feit dat het een soort van stad is. Je moet je er niet al te veel bij voorstellen, maar in vergelijking met Emerald is alles met kledingwinkels lekker natuurlijk. En het is in de verre, verre en nog verdere omgeving de enige stad van enige afmetingen. Maar het is echt niet groter dan Den Bosch!! Eind van de dag weer doorgevlogen naar Kununurra. Waar? Ja, die wereldstad Kununurra met 5000 inwoners in het grote niks. Wel echt een prachtige regio, maar verder helemaal niks, buiten een hoop wanhopige mannen. Delft is er niks bij!! Voordat ik mijn bagage had op Kununurra international had ik al drie aanbiedingen van mannen die me graag naar mijn hotel wilden brengen. Toch maar lief lachend afgeslagen....
Het hotel was hier ook een beetje vaag. Vooral het bordje op de deur waar ze je aanraden om ALTIJD je deur op slot te houden voor je eigen veiligheid was niet echt opbeurend moet ik zeggen, maar ach.... het was maar een nachtje.
En toen in alle vroegte de taxi terug naar het vliegveld om eindelijk naar de mijn gevlogen te worden. Uiteraard mijn charmante oranje RioTinto uniformpje aangetrokken, begint de taxichauffeur me uit te lachen!! Mooi is dat!!! Hij vond me uitermate oncharmant in mijn outfit.....Tssss....
Maar goed, een geweldig mooie vlucht in een klein vliegtuigje naar de mijn waar ik 2 dagen zou blijven. Alleen heb ik het nog niet zo op van die vliegtuigjes waar je over de schouder van de piloot meekijkt. Besef je ineens hoe zwalkend je op een landingsbaan afgaat. En Argyle airport staat ook niet bepaald in de top 10 van grootste luchthavens allertijden zullen we maar zeggen...
Maar veilig aangekomen en meteen een drukke dag gehad om mee te kijken naar een proef. Voor de mijnbouwertjes en techneuten onder jullie: Het gaat om een systeem om bouten te testen nadat ze geinstalleerd zijn, waarbij je allerlei informatie over belasting en integriteit ed kunt krijgen.
Erg stoer. Alleen jammer dat ik de open pit van de mijn niet te zien kreeg, daar waren ze te druk voor, en het is toch echt een van de grotere open pit diamant mijnen ter wereld, maar ach...
Die avond doorgebracht op de compound. Omdat het echt het grote niks is daar, slaapt iedereen op de site zelf. Best aardig, al zou ik er zeker niet kunnen wonen.
En de avond erna met een nog kleiner vliegtuigje naar Kununurra. Bijna niet gelukt, aangezien ze vergeten waren die vlucht voor me te boeken, maar gelukkig was de manager van de geoscience afdeling daar zo aardig om zijn plaats aan mij af te staan zodat ik de volgende ochtend niet al mijn vluchten zou missen.
Dit keer een beter soort van hip hotel in het stadje gekregen, dus dat sliep al een stuk beter. En toen weer anderhalve dag naar Emerald vliegen.
Ja, ik weet het, in die tijd met die hoeveelheid vluchten had ik ook in NL kunnen zijn. Mijn collega's waren dan ook erg jaloers op mijn tripje, zeker omdat ik nog in mijn proeftijd zit... Mijn baas heeft me dan ook wel verteld dat ik voorlopig niks meer mag haha!
Maar we kunnen nu dus in ieder geval Western Australie en Northern Territory afvinken op ons to do lijstje.... Ook Joey is erg jaloers haha!

Komende week zijn mijn ouders weer terug van hun avonturen aan de kust... We zijn benieuwd!!!
Even snel kunnen genieten van de kust in Darwin. Die zeelucht is toch heel anders dan die droge landlucht in Emerald!

Achter de bergen dus de open pit die ik nooit te zien kreeg... 

Nog wat fotootjes..

Nog een kangaroe....



En de rotsschilderingen van de Aboriginals 

Carnarvon Gorge

En toen waren we dus een weekendje met mijn ouders wezen wandelen in Carnarvon Gorge. Een erg mooi natuurgebied op zo'n 3 uurtjes rijden van Emerald. Op vrijdagmiddag vertrokken, en we kwamen precies op eht goede moment aan. Het was namelijk net voor de zonsondergang, wanneer alle kangaroetjes het actiefst zijn. We hebben er dus meer dan genoeg gezien! Al blijven het natuurlijk wel een beetje vreemde beesten.. Ook waren er nogal veel koeien op de weg, die zich niet al te veel van ons aan schenen te trekken.
Maar veilig aangekomen, en blij verrast genoten van het prima restaurant dat bij de hutjes hoorde. Die hutjes die we hadden gehuurd waren trouwens prima. Half hout en half tentdoek, zodat het toch nog een beetje een kampeergevoel gaf. Alleen dna met de luxe van electriciteit en je eigen badkamer. Heerlijk geslapen in het pikkedonker en de volgende ochtend weer fris op om lekker aan de wandel te gaan.
Het doel was de art gallery, een stuk rotswand waar de Aboriginals vele honderden en misschien wel duizenden jaren geleden hun tekens achter hebben gelaten. Volgens de bordjes woonden ze er al zo'n 19000 jaar geleden...
Het is je moeilijk voor te stellen dat het schattige stroompje dat we steeeds over moesten steken die enorme kloof heeft uitgesleten. Het was er ontzettend mooi, met veel aparte dieren, vogels en bomen en planten.
We hebben stevig doorgestapt, dus we konden weer lekker lunchen in het restaurant. Aan het eind van de middag zijn we toen op zoek gegaan naar de platypus. Ook dit maal gevonden, maar wederom geen topfoto's kunnen maken. Het was wel schitterend om te zien hoe er een erg fanatiek vrouw was, die op een klein stoeltje als een soort akela aanwees waar iedereen moest kijken. Laten we zeggen dat ze een wat fanatiekere toerist dan gemiddeld was...

De volgende dag zijn we lekker op ons gemak weer naar Emerald gegaan, aangezien ik die middag nog naar Brisbane moest vliegen,en mijn ouders op maandag erg vroeg de bus naar Mackay zouden nemen.
Het was wel echt een heerlijk weekendje, het voelde ook veel langer dan dat weekendje!
De koeien waren niet echt onder de indruk van onze auto geloof ik....

Hupsende kangaroetjes
Kangaroetjes bij onze huisjes...
Dapper aan de wandel! 

Vogels vogels vogels

Even wat fotootjes van onze vliegende vriendjes in de omgeving....
Want ook hier hebben we meeuwen die wanneer ze eten hebben gespot brutaal dichtbij komen!
Alleen niet zo brutaal als deze vrolijke vriendjes! Zit je lekker te picknicken zit er ineens een vogel in je glas water!!! Maar goed dat hij dipsaus liet staan! Had hij vast niet zo'n succes gevonden..
Ze kwamen op een gegeven moment zelfs met zijn tweeen op me zitten. Op mijn schouder en op mijn schoot. En hij zag er niet uit alsof hij heel bang van me was. Ik geloof dat me eerder in de weg vond zitten!!
En deze dode boom is een soort hangplek voor vogels. Iedere avond zitten er weer anderen. Kookaburra's, papegaaitjes, een soort van kuifduiven, kakatoes....... En vanuit ons tuintje kijken we er op uit... vandaar....