Weer aan de studie!

Ja het is weer zover, Sabine is weer aan de studie. Voor mijn werk ben ik begonnen aan een postgraduate opleiding aan de universiteit in Sydney. En voor het eerste vakje ben ik dit weekend weer hard aan de studie. Gelukkig komt een hoop stof me wel vaag bekend voor. Voor de ingenieursgeologen onder jullie: zit inmiddels weer helemaal in Poissons ratio, Youngs modulus, triaxiaal testen en matrices. Het was even graven in de hersenpan, maar zo af en toe blijkt er toch wat van mijn gesteentemechanica te zijn blijven hangen. Vond het ook erg toevallig dat een hoop van de stof in exact dezelfde volgorde wordt behandeld als het vakje Site Investigation dat we ooit hadden....

Moet wel weer even in het studie ritme komen, maar daar komen we wel weer overheen zullen we maar denken. Volgende week de eerste week in Sydney, dus we zijn benieuwd!
Het is een opleiding in de Strata Control in Coal mining, oftwel, precies wat ik bij Kestrel al doe. De opleiding is ontworpen voor mensen zoals ik die al in de mijnbouwindustrie werken, en het meeste is dan ook op afstand. Opdrachten doen enzo. En in het komende 1,5 jaar ga ik 6 keer een weekje naar Sydney. Ja, heeeel vervelend.

En wat Emerald betreft... het is hier nog steeds erg warm. Blijkbaar is het een warm begin van de herfst, al merk je dat de nachten weer wat afkoelen tot onder de 20 graden, dus de airco hoeft 's nachts iets minder hard te werken. Overdag blijft hij gewoon zijn best doen hoor!! Het is hier deze maand overdag nog niet onder de dertig graden geweest, en vorige week hadden we zelfs de 40 weer eens gehaald!

Joey zit nog steeds in de ploegendienst, al gaat hij vanaf deze week naar een andere ploeg, dus in ieder geval weer iets nieuws en dan in mei komt hij weer naar kantoor.

Ik laat wel weten hoe Sydney me bevalt...

Even geduld maar hier zijn ze dan...

Een paar van de fotootjes (of moet ik fottotjes zeggen...) die blijkbaar ernstig gemist werden!

Nog wat fotootjes van het rif...

Samen op het eiland in de zon.















Veel vissen....














Nog meer snorkelen rond het eiland, de donkere vlekken zijn de koraalriffen met ontzettend veel mooie kleuren en dieren.














Het uitzicht richting de oceaan, waar heeeeel in de verte het donkere water weer begint.

Town of 1770

We zijn weer thuis na een paar heerlijke daagjes in Agnes Water en Town of 1770 doorgebracht te hebben. Het zijn twee kleine plaatsjes die op een ontzettend mooie plek liggen.
Ideaal om even lekker te niksen en te genieten van zon zee en strand.

Het is het meest noordelijke surfstrand van Queensland, dus de golven waren er nog wel van een fatsoenlijk niveau. Ons dus prima vermaakt in de branding.
Lekker gegeten bij de lokale tentjes, uitgeslapen, rondgewandeld en genikst.



Joey....

Ikke..

Lekker uitwaaien op het strand, waar na vijven uiteraard niemand meer te vinden is, en zolang je je tegen de muggen insmeert is het heerlijk om er rond te lopen!!

Op maandag hadden we een boot-tochtje geboekt naar Lady Musgrave Island. Dat is een van de meest zuidelijke plekjes van het Great Barrier Reef.
Het was een twee uur durende boottocht op open zee, dus we werden aangeraden om een pilletje tegen zeeziekte te nemen. Baat het niet dan schaadt het ook niet dachten we, dus braaf gedaan. En waarschijnlijk was dat maar goed ook. Een hoop zeezieke mensen aan boord!! Blijkbaar was dat erg normaal, want het personeel deelde geroutineerd zakjes uit en bij aankomst kreeg je zelfs alvast een demonstratie hoe die te gebruiken. We zaten met een groep Japanners op de boot en ik gok zo dat zij die pilletjes niet hadden genomen....

Eenmaal aangekomen was het zeker alle ellende waard! Een schitterende lagune met van dat in en in blauwe water. Ontzettend veel vissen, schildpadden en helaas ook wat haaien. We begonnen met een wandelingetje over het eiland, waar je wel kunt kamperen, maar verder is er niks buiten heeeeeel veel vogels.

Vervolgens terug naar het ponton waar de boot aan lag om lekker te lunchen en de rest van de middag te snorkelen. Jammer alleen dat je eerst met een boot met glazen bodem naar de haaien ging kijken om vervolgens 100 meter verderop zelf in het water te springen.... Maar we hebben al onze tenen en vingers nog en geen haai gezien tijdens het snorkelen. Wel ontzettend veel mooie vissen. Joey helemaal gelukkig omdat hij Nemo heeft gezien!
Vervolgens weer lekker terug met de boot, dit keer waren er minder zakjes omdat we niet tegen de golven in gingen, maar er waren nog wel wat groenig uitziende Japannertjes aan boord.

Inmiddels zijn we al weer lekker aan het werk. Ik moet nog drie nachtdiensten voor ik volgende week weer mijn kantoortje op ga zoeken om eind april weer in de ploegendienst te verdwijnen.

Het eiland met snorkelende mensen, Joey is ook ergens een stipje...