sydney, winter, ziek en grasmaaiers...

Ik weet het, ik weet het. Veeeeeeeel te lang niks van me laten horen. Gelukkig heeft Joey jullie nog een beetje op de hoogte gehouden, maar nu ben ik er dan weer helemaal bij. De laatste twee weken ben ik in Sydney geweest, hebben we Karen en Mathijs op bezoek gehad, ben ik in Brisbane op cursus geweest, heb ik de griep gehad en hebben we een grasmaaier gekocht.... Ja, wereldschokkende gebeurtenissen, vooral die grasmaaier!
Maar om bij het begin te beginnen:

Het was weer tijd voor een weekje universiteit. Goed gesprek met de decaan gehad en besloten dat het wel zinvol is om na deze opleiding door te gaan voor de Masters. Dat zou betekenen dat ik nog 7 keer naar Sydney ga. Nog drie keer voor mijn diploma, en dan nog vier keer voor de masters. Dat wordt dan een Masters of Enigineering Science in Mining Geomechanics. Klinkt best stoer toch??
Maar om niet op de zaken vooruit te lopen moest ik die week natuurlijk nog wel goed afronden. Deze week was het thema: numeriek modeleren... De Delftenaren onder jullie krijgen nu vast rillingen over hun rug, en ik moet toegeven dat de eerste dag ook enigszins traumatisch was: in een dag alles over gesteentemechanica, lineaire algebra en numerieke methodes er even doorheen gejaagd. En vooral voor de mensen op de cursus die het nog nooit eerder gezien hadden was het flink schrikken. Gelukkig bleek het praktische gedeelte een stuk minster angstaanjagend te zijn. Gewoon een beetje met computerprogramma's spelen. lukte best aardig. In theorie kreeg ik het zelfs voor elkaar een hele mijn op te blazen. Best knap vond ik van mezelf...
Helaas was het extreem koud in Sydney. Slechts 16 graden, dus ik heb er maar eens een jas bijgekocht.

Toen ik thuiskwam waren Karen en Mathijs aangekomen (vrienden uit Delft). Dus ik werd keurig van het vliegveld gehaald (liet nog wel mn handtas achter, maar dat maakt in Emerald niks uit, krijg je een telefoontje van "Scott from the airport...").
Erg gezellig om weer eens gezellig in het Nederlands met vrienden te kunnen praten. Die avond uit eten geweest en wezen "stappen" in down-town Emerald. Hebben ze meteen een goede doorsnede van de bevolking gezien zullen we maar denken.. Zaterdag met hond en al naar het meer om Indy voor het eerst meer water dan haar peuterbadje te laten zien. Nog steeds slecht weer dus niemand van ons was van plan om samen met haar te gaan zwemmen. Volgende keer beter zullen we maar denken...
Die zondag was het zelfs slechts 15 graden!!! De hele week heeft het in Queensland ook geregend, het ergst in 100 jaar (voor augustus)!!! Heel fijn voor de mensen in Brisbane wiens watervoorraden bijna op zijn, maar voor de Hollandse toerist is het wat minder.
En zondagavond weer met het vliegtuig naar Brisbane voor de cursus. Vanwege het slechte weer een extreem belabberde vlucht, aangezien de stewardessen ook niet uit de riem mochten, dus niks te eten, drinken of lezen (in ons vliegtuigje krijg je een tijdschrift om te lezen.....goed excuus om alle roddelbladen weer eens in te zien).
Mijn collega was er al en zat in een onwijs goed restaurant al te wachten, dus het lekkere eten maakte de slechte vlucht weer goed. De baas stopt ons ook altijd in de betere hotels, dus ook daar geen klachten.
Helaas begon op maandag de griep. Het heerst hier enorm en er zijn al meer dan tien mensen overleden aan de griep (2 volwassenen en de rest kinderen). Nou had ik het niet heel extreem, maar het concentreren wordt toch wat lastig met zo'n dicht hoofd en koorts. De cursus was wel goed, aangezien het de geotechneut-in-steenkoolmijnen-goeroe uit Amerika was. Vooral heel veel geleerd over wat niet te doen en dat de industrie in Amerika toch duidelijk heel anders is en duidelijk op mijn wensen lijstje naar beneden gekelderd.

Maar goed, inmiddels weer thuis en beter, dus tijd voor huiselijke klusjes. En daar hoort tegenwoordig ook grasmaaien bij! In de winter hoefde het niet, maar alles begint nu weer te groeien. Dus wij ook een grasmaaier gekocht. Als Joey dadleijk gaat maaien zal ik een fotootjes van hem maken.... Hij is er namelijk enorm trots op....

Indy 18 weken

En dan ook nog wat gezellige foto's van Indy. We hadden 2 weekenden geleden Eddy (de labrador van vrienden van ons) te logeren een aangezien Indy&Eddy grote vriendjes zijn hebben die erg veel gespeeld met z'n tweeen het hele weekend. En ook al had Eddy zijn eigen bedje meegenomen, toch vond Indy dat het altijd gezelliger is als je met z'n tweeen op hetzelfde bedje gaat zitten. Best sterke stof blijkbaar, want ze zijn er niet doorheen gezakt!



Ons hondje begint ondertussen ook al op een 'echte' hond te lijken en is ondertussen al zo'n 16kg. En dat voor een 18 weken oude hond, ze is dus nog steeds op de 1kg per week groeicurve!


Zoals ik hieronder al had geschreven vind Sabine het nu erg leuk om zich te verdiepen in alle trouwtijdschriften die er in Emerald te vinden zijn. Let overigens ook op de pen in de linkerhand waar mooie jurken mee aangekruist worden...

Daydream Island...

Aangezien mijn (=Joey) Blogger account even wat kuren heeft doe ik deze post vanaf Sabine haar account.

Na een hoop 'klachten' over het lage aantal posts&foto's de afgelopen tijd is het nu dan gelukkig weer tijd om te vertellen over de afgelopen weken. En wat een paar weken zijn het geweest!

Voor wie het nog niet direct, indirect of via de tamtam heeft gehoord: we gaan trouwen!

Een paar weekenden geleden gingen we voor een lekker lang ontspannen weekend naar Daydream Island, een eiland in de Whitsundays van ongeveer 400m bij 1km met het grootste buiten-aquarium van het zuidelijke halfrond.
Nadat ik Sabine nietsvermoedend naar een verlaten strand had gelokt had ik een assortiment lekkere kaas&wijn uitgestald en bij zonsondergang gevraagd of ze met me wilde trouwen. Gelukkig zei ze ook nog 'Ja' dus kon er de rest van het weekend druk gebrainstormed worden of het aankomende feestje. (Leuk detail is overigens dat we omsingeld waren door kangaroes die waarschijnlijk vonden dat we op 'hun' plekje van de avond zaten te genieten, dus dat vonden wij dan wel weer erg leuk...)
Ondertussen zijn we druk met het proberen te regelen van een locatie en een datum en Sabine geniet van alle trouwboeken&tijdschriften die ze nu eindelijk met goed fatsoen kan kopen!

De foto's hieronder zijn wat impressies van het eiland. De cocktails waren erg goed te doen en ook op de voor 1 miljoen dollar gerenoveerde midgetgolf-baan hebben we erg veel lol gehad. En het is uiteraard duidelijk wie daar heeft gewonnen...