En de laatste fotootjes..

Blauwe lucht en boven de dertig graden, het is immers weer lente!

Niksen en luieren

Best vermoeiend al dat niksen....

Nog wat kampeer-fotootjes.

Lekker luxe op een kussentje...

De tarp...

Ook de hondjes wilden in de schaduw

De dames in de kano op avontuur (bijna een pelikaan gevangen!!!)

Kamperen aan Theresa Dam

En toen was het weer hoog tijd voor een kampeer-uitstapje...
Samen met Sally en Guy, hun twee honden en Eddy en Indy hadden we afgesproken om naar Theresa dam te gaan. Dat is hier anderhlaf uur vandaan, dus prima te doen voor een weekendje. Nu dachten Joey en ik na jaren van kamperen redelijk voorbereid te zijn, maar in de ogen van de Australiers nemen wij het blijkbaar toch niet helemaal serieus.. We hadden bij ons een aanhangwagen (de auto's zaten immers vol met honden). Hierin hadden we twee mega-koelboxen (in Australische ogen slechts een gemiddeld maatje, maar wij vinden ze toch echt groot!), een koelkastje in de auto, een superdeluxe barbecue (niet zo'n klein truttig dingetje op kolen waar wij aan denken bij kamperen), uiteraard tafel, stoelen, grote gaslamp, en veel, heeeeel veel eten en alle bijbehorende attributen. Twee (!) keer peper, zout, theedoeken, olie, messen etc. Want ja, twee nachtjes weg, wie weet haal je het dan niet met slechts EEN setje van alles.
Uiteraard veel water (er was geen drinkwater op de coamping aanwezig). Kano op het dak en ook nog een ideaal zeil met tentstokken, ook wel TARP genaamd. En Australiers zijn er gek op!

Wij dus enthousiast naar de camping, in de veronderstelling dat we lekker rustig de natuur in gingen. Helaas, op de camping aangekomen bleek er country-karaoke voor de wat oudere kampeerder te zijn... Ach, het was niet het ergste achtergrond geluid wat je je voor kunt stellen (we hebben de uitnodiging om mee te doen vriendelijk afgelsagen) want de man naast ons had zijn eigen generator en tv-antenne bij zich. Tja, want kamperen zonder tv en koelkast met vriesvak is natuurlijk geen optie, dat snapt iedereen natuurlijk! En wij met onze positieve instelling nog geloven dat hij hem 's nachts wel uit zou zetten. Zo warm is het 's nachts nog niet, dus die koelkast houdt het echt wel vol en de tv is toch uit. Verkeerd gedacht. Het gezoem hield heel even op toen de benzine op was, maar helaas had hij een reserve jerrycan bij zich.
Maarja, wie kampeert er dan ook voor de rust en de natuur zullen we maar denken.

Maar er waren vooral veel leuke dingen.... ons hondje heeft voor het eerst gezwommen en is niet eens verdronken! Nou weet ik ook wel dat in theorie alle honden kunnen zwemmen, maar het zou toch lullig zijn als wij de uitzonding op de regel hebben en haar dan in het water gooien... Er was even een paniekerige blik in haar ogen toen de bodem onder haar pootjes verdween, maar gelukkig kloppen de basisinstincten vrij aardig en wist ze haar hoofdje boven water te houden. Niet slecht zo voor een eerste keer en dat zonder zwembandjes!!

Verder hebben we vooral geluierd en gegeten (er was niet voor niks voor een weeshuis ingekocht), dus ontbijt liep over in morningtea (zoals men dat hier noemt) en vervolgens kon de bbq alvast aan.
En de heren deden al het koken dus Sally en ik hebben weinig te klagen gehad, behalve dan dat Joey het de eerste nacht voor elkaar kreeg ons luchtbed leeg te laten lopen.

Ons hondje tijdens haar zwemescapades, ze is al bijna groot!!

En 's avonds natuurlijk marshmellows en warme chocomel bij het kampvuur!

Nog meer visite en nog meer honden...

En toen was de laatste visite vertrokken... Liesbeth en Job waren hier van dinsdag tot zondagochtend, errug gezellig!! Uiteraard moesten Joey en ik wel gewoon werken, maar Job en Liesbeth hebben zich zonder ons ook best vermaakt die eerste paar dagen. Het is wel echt leuk om af en toe Nederlandse vrienden bij je te hebben die je al wat langer kent. Ben je toch weer heel erg thuis... Zeker aangezien ze een pot Calve pindakaas bij zich hadden!!!!!!!! Je begrijpt dat Joey en ik daar erg over te spreken waren. Meteen op ons brood gedaan en op werk iedereen uit proberen te leggen wat er zo bijzonder is aan Nederlandse pindakaas. Denk niet dat ik ze overtuigd heb, maar ach, wij zijn er extreem gelukkig mee. Op zaterdag kwam ook Eddy nog langs. De hond van John en Sarah. Ze zijn drie weekjes op vakantie, en dus logeert de hond bij ons. Was even wennen voor allemaal, maar nu is hij helemaal ingeburgerd. Indy slaapt graag letterlijk bovenop hem, en ze spelen de hele dag. Wel lekker rustig voor ons dus.
Verer is er op dit moment weinig wereldschokkend nieuws in Emerald. Nouja, we krijgen een gebouw met vier (!!!) verdiepingen in het dorp. Ja, de wolkenkrabber van de regio wordt dat!! En er is grote stress in de regio omdat ze ook hier allerlei gemeentes willen laten fuseren. En met de afstanden hier heb je het dan over enorme lappen grond. Ik geloof dat het merendeel van de regio er tegen is. De rijke mijnbouwgemeentes willen hun geld niet aan kleine minidorpen geven (en met mini bedoel ik mini) en de kleine plaatsjes zijn bang dat ze die paar faciliteiten die ze zichzelf hebben kunnen veroorloven kwijt gaan raken omdat een grote plaats alles al heeft. We volgen het niet heeeel nauwgezet, maar het is best grappig om de politiek hier te volgen. Ze hebben hier wel iets van de engelsen. Twee partijen die dan de hele tijd elkaar uit zitten te jouwen in het parlement enzo... is weer eens wat anders!

De hond groeit nog steeds als kool. Ze gaat iedere zaterdagochtend vroeg aar de gehoorzaamheids training en het begint echt zijn vruchten af te werpen. Ze luistert al best goed voor een pup!!

Hond..

Uit eten met de visite