Lege winkels

En toen was het water bijna weg, maar nog niet helemaal...
Het water is aan het dalen, maar nog steeds een stuk hoger dan normaal en er zijn nog wat bruggen afgesloten. Mensen zijn aan het schoonmaken, wegen worden gerepareerd en de gemeent is druk muggen aan het bestrijden om te voorkomen dat er tropische ziektes uitbreken.
Sinds dinsdag zijn we weer normaal aan het werk (maandag was een nationale feestdag). We zijn nog lekker even naar Brisbane ontsnapt, maar dat vertel ik de volgende keer wel.

De eerste foto is trouwens onze wijk. Voor de mensen die hier geweest zijn: we wonen linksonder, twee huizen van de watergrens. We hebben nooit geweten hoeveel water er aan alle kanten stond, maar langzaam beginnen alle foto's van alle hoeken van het dorp langs te komen en het zijn echt enorme overstromingen geweest. De tweede foto is van een deel van de rest van het dorp (zoooo klein is het dus ook weer niet!!).

Joey en ik zijn net boodschappen wezen doen, en ook dat was een aparte ervaring. Omdat overal in Queensland nog wegen dicht zijn of ernstig beschadigd, kunnen veel grote vrachtwagens het dorp niet bereiken. En dat merk je in de supermarkt: ik heb de laatste banaan en ui gevonden, maar verder denk ik dat iedereen kool, prei en boontjes eet aangezien dat de enige groenten waren. Brood doen we ook al even niet meer aan (hulde aan de broodbakmachine en afbakbroodjes...). Melk wordt wel ingevlogen, maar verder is het duidelijk welke merken van alles hier populair zijn. Veel half lege rekken.. dan kom je er wel achter hoe we er aan gewend zijn alles te kunnen kopen wanneer we het willen. Niet dat we geen eten meer konden krijgen, maar de keuze was duidelijk gereduceerd...

Maar verder gaat alles hier weer gewoon zijn gangetje, de zon schijnt, we hebben Eddy de andere labrador op visite en Indy en de beagle van de buren hebben een tunnel naar elkaar gegraven.....

Droge voeten!

De piek is voorbij (als het goed is)... Het water heeft ons huis net niet gehaald en is weer aan het dalen. Het water zakt ongeveer met 1cm per uur, dus het ziet er naar uit dat we nog wel een tijdje uitzicht op het water hebben. Voorlopig nog geen boodschappen dus. Er gaat wel een trein op en neer naar het afgesloten centrum van het dorp, maar voorlopig is die alleen voor evacuees.

Uiteraard zijn de overstromingen hier groot nieuws geweest en opende iedere nieuws uitzending ermee. Aangezien we aan deze kant van de rivier niet heel veel nieuws meekrijgen was de tv een goede uitkomst, al is het wel hartverscheurend om de huizen van vrienden en collega's compleet onder water op tv te zien, wetende dat je ze voorlopig niet kunt helpen.

Maar waarschijnlijk beginnen een hoop problemen nu pas. Vele mensen kunnen voorlopig niet naar huis en een enorme muggen-uitbraak is begonnen. De angst is dat er hier veel ziektes uit gaan breken door de muggen. Slangen en muizen zoeken ook droge grond, dus dat is het volgende risico.

Ons hondje heeft inmiddels een vervelende huidinfectie opgelopen, wat nogal lastig is aangezien alle dierenartsen aan de andere kant van de rivier wonen.

Nog wat fotootjes om een idee te geven van de piek. Vooral die van de grote brug in het centrum zegt ons heel veel. Waarschijnlijk de mensen die hier geweest zijn ook. De piek was op 15,4 meter en normaal is het een metertje of 1 (gok ik). Weten jullie meteen hoe lang we nog tegen het water aan kijken...

Maar morgen weer de dozen uitpakken met boeken etc. en hopelijk vrijdag voor een weekendje naar Brisbane (als alles goed gaat met Indy).

Het water komt langzaam dichterbij.

Weer even een korte update vanuit een tot ramp-gebied verklaard Emerald.
Voorlopig ziet het er naar uit dat we (net) onze voeten droog gaan houden.
De hoogwater piek die ons gisteren beloofd was is er helaas nog niet en het water stijgt nog steeds, zowel in het meer als in de rivier. Het gaat wel steeds langzamer, dus de laatste voorspellingen zijn dat de piek vandaag komt. En dat is maar goed ook. Een aantal vrienden en collega's hebben al overstroomde huizen en een dikke 1000 mensen zijn al geevacueerd.
Zoals jullie op een van de foto's kunnen zien is onze vorige straat ook niet gespaard gebleven, dus we zitten in ons nieuwe stulpje een stuk beter. Het water is nog een goede 20 meter van de voordeur, maar kruipt met 3cm per uur naar boven. Het moet nog meer dan 1,5m omhoog om onze voordeur te halen, dus voorlopig hebben we er wel vertrouwen in.

Voor de mensen die hier geweest zijn: de eerste foto is van de Coles-shopping mall. Inmiddels overstroomd..
Tweede foto is het uitzicht vanuit het hoekje van onze tuin. En geloof me, de rivier is normaal gesproken heel ver weg...
Derde foto is het straatnaam bordje van ons vorige huis. (Weet niet van welke hoek, maar ja....)
Laatste foto is van de grote toegangsbrug tot het centrum en grootste deel van het dorp. Dit deel is dus afgesloten van de wereld voor verkeer. Gelukkig rijden ze treinen van het vliegveld naar het station (de spoorbrug is nog niet overstroom) dus zonder eten komen ze niet te zitten. Wij hebben aan deze kant geen winkels, maar wel een grote benzinepomp en ze hebben voedsel voorraden voor als mensen het nodig hebben. Wij hebben zelf nog voor 20 jaar eten (tik van Joey) dus niks aan de hand. Stroom en schoon water is er ook nog steeds.

Een bijkomende zorg op dit moment is dat ook slangen, insecten en muizen hoger gelegen grond zoeken.
Nu hebben we er nog niet te veel van gezien (buiten dat iedere spin in het land een web in ons hek heeft) maar het is wel goed om op te letten...

We hebben vannacht prima geslapen, Joey zit vanuit huis te werken en ik begin me maar weer voor te bereiden op het uitpakken van spullen (boeken enzo) die we voor de zekerheid naar hoger gelegen gebied hebben gebracht.

Een antal foto's zijn door vrienden "aan de andere kant" gemaakt en sommige door de pers...we kunnen nou eenmaal niet zelf overal komen.

We houden jullie op de hoogte!

Wachten op het water...

Tja, de vorige keer schreven we nog dat de overstromingen ver van ons vandaan waren. In een week kan er echter veel veranderen. Na dagen van regen (al vinden wij als Hollanders dat de hoeveelheid nogal meeviel, blijkbaar niet...) is ons meer inmiddels flink aan het overstromen. Waar we drie maanden geleden nog tegen 15% aan keken hebben we nu het tegenovergestelde. Voor degenen die hier zijn geweest: op dit moment staat het water exact tot aan de grote brug Emerald in. (Ja, die heeeeel hoog boven het riviertje was ooit!) Het meer is op dit moment 3,5 meter hoger dan de 100% lijn (er zit nu ongeveer 1,6 miljoen megaliter in!). En al dat water stort zich naar beneden en baant zich een weg naar Emerald. Een aantal wijken zijn al geevacueerd, en we kunnen al sinds donderdag niet meer naar werk. Alle wegen zijn afgesloten, dus het is maar goed dat we flink ingeslagen hebben met voedsel. Wij zitten in principe wel aan de kant die het eerste "vrij" zou zijn en het vliegveld is aan onze kant. Alle winkels helaas niet. Iedereen van werk is gevraagd vrijwillig bij de hulpdiensten te helpen met mensen evacueren en spullen naar het droge te brengen. Volgens de radio is 2/3 van Queensland overstromings gebied (en ter vergelijking: Queensland in 45 keer zo groot als Nederland!!!). Maar het blijft vreemd, aangezien sinds gisteren de zon weer schijnt, extreem hard brandt en het heel benauwd is. Al het water dat alle grasvelden sompig maakte de laatste dagen is aan het verdwijnen en het is dus alsof je door een kokend moeras loopt.

Wij zitten redelijk veilig, al is de rand van het water ons nu ook tot 100 meter genaderd. We zitten nog wel een meter of drie hoger, maar het was een spannende nacht, met veel luisteren naar lokale radio, internet aan en bellen naar hulpnummers.
De piek wordt vanmiddag om 3 uur verwacht, dus als we het nog een paar uurtjes vol weten te houden komt alles goed.

Voor de liefhebbers: de eerste foto was zaterdagochtend, toen we op de brug stonden toen het water over de spillway begon te stromen (samen met iedereen in Emerald, en dus ook voor het eerst sinds we hier wonen in de file gestaan!!). De tweede is aan het eind van zaterdag en nummer drie was zondag eind van de middag.
Het water doet er zo'n tien uur over om bij ons te komen en Emerald ligt op die foto's ergens beneden in de verte.
De laatste foto is voor de mensen die bij het meer zijn geweest. Dit is het puntje van het picknick gebied....

De laatste foto's van de fam Backx met kerst

Hier dan de laatste paar fotootjes van toen de familie hier was. Lekker genieten van een dagje bij het meer.
Voor diegenen onder jullie die zich de laatste tijd ernstige zorgen over ons hebben gemaakt in verband met overstromingen: nee, de overstromingen zijn hier minstens 900km vandaan. Het enige waar we last van hebben is dat er een tropische storm/cycloon in Noord-Australie is, waardoor het hier al drie dagen bewolkt is en miezert en slechts 25 graden is. Heel vervelend, maar niet echt levensbedreigend zullen we maar denken. Meest irritante is vooral dat de was nu niet meer binnen een half uurtje droog is. Het leven is zwaar hier in Emerald. Vooral voor Indy. het arme hondje is een week geleden geopereerd, aangezien we puppies niet echt op de planning hebben staan. Ze moet nu dus al een week rustig aan doen, wat niet echt in haar woordenboek staat. Ze is dan ook ernstig verontwaardigd dat we haar neit helpen gekdoen door speeltjes te gooien enzo. Toen ze donderdag met me mocht hardlopen was ze dan ook eindelijk weer helemaal hyper. De wond is gelukkig zo goed als genezen en morgen gaan de hechtigingen eruit.

Verder nietr heel veel wereldschokkend nieuws uit deze regionen, buiten dat er blijkbaar serieuze problemen in het cricket zijn tussen Australie en India. Heb het schandaal niet helemaal meegekregen, maar laten we het erop houden dat we heir beelden krijgen van mensen in India die posters van Australische cricket sterren verbranden en met schoenen slaan. Men schijnt de sport nogal serieus te nemen. Ik krijg het spelletje wel steeds beter door, al mis ik volgens mij nog steeds de clou. Maar ach, ik zie het als een soort Tour de France: je zet de tv aan op de achtergrond en kijkt af en toe even op als de commentator zeer gespannen begint te praten.

De komende week wordt weer een drukke, dus het zal hier op de blog weer even stil worden...

Vervolg van de fam Backx

Hier nog wat fotootjes van de pogingen van de fam Backx om rijk te worden: op zoek naar saffieren in de Gemfields. Joey had het al regelmatig gedaan, maar voor mij was het ztiekem de eerste keer. Helaas, zelfs als geo-persoon is er geen garantie op de vondst van waardevolle stenen...

Nog wat kerst foto's

Joey in de keuken...





De Botanische tuinen...

Kerst in Emerald - deel 2

En toen was het kerst.. Een beetje vreemde ervaring om hier in Emerald hoog zomer kerst te vieren. Gelukkig kwamen mijn ouders en zus om ons te helpen in de kerststemming te komen. We hadden de kerstboom al een tijdje staan, maar toch. Zondag kwam de familie enigszons vermoeid aan, maar na een paar enthousiaste knuffels van de hond en een dutje waren ze er weer helemaal bij. Op maandag, kerstavond was er een soort miniparade van alle hulpdiensten in het dorp. Dus wij enthousiast met de familie naar het huis van vrienden omdat daar de parade langskwam. En als Brabander denk je dan toch een beetje aan een carnavalsoptocht met versierde wagens enzo. Dat was dus net even wat anders. Alle ambulances, brandweerauto's entc kwamen met sirenes langs en de kerstmand zat op een boot. Er werden snoepjes gegooid en dat was het dan wel weer. Ach, het is weer eens wat anders. Vervolgens met Sally en Guy en familie weer terug naar ons huis om lekker te eten.

Kerst was een beetje bewolkt, maar dat mocht de pret niet drukken. De familie had namelijk regen gebracht. Ons stuwmeer is inmiddels voor 36% gevuld. Het hoogste niveau van de laatste drie jaar!
Gezellig cadeautjes uitgepakt en Joey had uiteraard voor een lekkere maaltijd gezorgd.
Tweede kerstdag betekende voor mij helaas nachtdienst, dus de familie met Joey en vrienden naar het stuwmeer om te barbequen en ik naar bed. Helaas is het soms niet anders. Ik hoopte dat de nachtdienst niet al te lang zou duren, maar helaas waren het de volle twaalf uur...

De rest van de week was afwisselend werken en vrij, waardoor we gezellig af en toe een dagje konden luieren of naar de Gemfields om edelstenen te zoeken. Het plan was dat de familie nog naar de kust zou kunnen, maar daar waren de weersomstandigheden zo belabberd dat ze liever in het zonnige Emerald bleven.

We hopen dat jullie ook allemaal hele fijne feestdagen hebben gehad!!