Joey en Sabine in Australie
In deze weblog zullen Joey en ik alles bijhouden wat we meemaken in ons nieuwe leven in Australie.
Saturday, June 28, 2008
Wat een reis!!!
En na drie daagjes op pad!
Het plan was om eerst Kakadu (op de world heritage list) te bezoeken en vervolgens de Gibb-river road (alleen toegankelijk met 4WD gedurende de 5 droge maanden). De eerste stop was: de jumping crocidile. Enorm toeristisch (voor Australische begrippen dan), maar iedereen had verteld dat we het toch echt moesten doen, dus vooruit... en het was het zeker waard!!
De Adelaide river zit in dat gebied vol met zoutwater krokodillen, de grote dus. Ja, zoutwater wil dus niet zeggen dat ze alleen in de zee zwemmen (wat ze bij Darwin overigens wel doen, dus er zwemt daar dus niemand in zee). Je zit vervolges op een bootje op de rivier, en dan gaan ze met zo'n hengel met vlees de krokodillen laten zien. Ach, dachten we, we zijn al eens in de dierentuin van Steve Irwin geweest (7 jaar geleden) en dat was best indrukwekkend, en je moet toch iets doen onderweg....
Hadden wij het even mis. Blijkt het toch een heel ander gevoel te zijn als het wilde krokodillen zijn. Vooral aangezien ze overal mapjes hebben voordat je de boot op gaat met artikelen over alle toeristen die door krokodillen op zijn gegeten in dat gebied. Het komt nog steeds voor! Vervolgens komt dan de veiligheidsinstructie: blijf allemaal aan je eigen kant van de boot, anders slaan we om en zijn we binnen enkele minuten opgegeten. En dat geloof je graag. Er zitten overal krokodillen van dik 4 meter, waar je ook kijkt!! En ookal zit je op een bootje, als er een op een halve meter afstand naast je uit het water springt voel je je toch niet helemaal op je gemak. Was ook een goede manier om ervoor te zorgen dat we sindsdien ieder bordje met "krokodillen GEVAAR!" onmiddelijk gerespecteerd hebben.
Vervolgens dus door naar Kakadu. In een klein mijnbouwdorp hebben ze dus een hotel...... in de vorm van een krokodil...tja...en dan zeggen ze er ook nog trots bij dat het de grootste kunstmatige krokodil ter wereld is. Natuurlijk! Aangezien geen ander volkje zig zo druk maakt over grote dingen. Ze hebben hier in dit land: de big banana, big pineapple, big prawn etc etc. En als het niet de grootste van de wereld is, dan wel de grootste van het zuidelijk halfrond (wonen toch structureel minder mensen denk ik dan...).
Voor iedereen van jullie die nog van plan is door Australie te trekken: het is wat uit de richting, maar Kakadus is zeker de moeite waard. Het is een gebied met zoveel verschillende natuur dat het bijna niet te geloven in. Bineen een uur kun je van rotsen naar moeras naar bos naar woestijn. Het is allemaal aboriginal gebied, dus er zijn ook veel schilderingen etc door het hele gebied. Nog lang niet alles is begaanbaar en er zijn dan ook nog hele stukken onaangetast door de mens. Vooral ook veel wilde dieren gezien: dingo's, wilde paarden, grote leguanen, wallabies...echt ontzettend veel...
In Ubir ook het mooiste uitzicht ooit gehad. Iedere kant liet je weer een ander landschap zien. Helaas hadden we maar twee nachten daar en ten op pad naar de Gibb river road. Daarvoor moesten we wel eerst via Katherine (heerlijk bij watervallen gezwommen ZONDER krokodillen) naar Kunnunura. Dit is een mijnbouw/toeristen dorp aan het begin van de Kimberleys. Dit is weer een ontzettend mooi gebied in Western Australia. Enigszins verbaasd waren we dat het een soort vruchtbare vallei tussen de rode rotsen is, waardan ook ontzettend veel groente en fruit wordt verbouwd, dus lekker op alle boerderijen verse mango's, bananen, appels, avocado's en nog veel meer gegeten en gekocht. Ze hebben daar ook een van de grootste stuwmeren van Australie, due verveeld hebben we ons zeker niet.
Ik zal nu eerst wat fotootjes van dit deel van de trip laten zien, en dan vertel ik de volgende keer wel over de Gibb River Road....
Saturday, June 07, 2008
1 dagje thuis
Na bijna drie heerlijke weken in Nederland nu weer even een dagje thuis. Morgen gaan we nog lekker drie weken rondreizen door het noordwestelijke deel van Australie.
Maar aangezien bagage voor een huwelijk en drie weken NL toch structureel anders is dan bagage voor drie weken rondreizen door een tropisch en subtropisch gebied (al is het er winter, dus slechts 30 graden...) moesten we eerst even naar huis. En eigenlijk is het ook wel lekker om even in je eigen bed te slapen en natuurlijk Indy weer te zien! Ze was extreem enthousiast om ons weer te zien, dus dat wordt wat als we morgen weer weggaan. Er zijn wat planten minder in de tuin en de buurman heeft een electricien ons irrigatiesysteem laten maken (blijkbaar had een bepaald bruin wezentje het controlekastje met draden en al van de muur gerukt), maar verder niet al te veel drama's gelukkig.
Verder genieten we regelmatig van de schitterende foto's dia als voorproefje op internet staan. Kan niet wachten tot we alle foto's te zien krijgen.
Nu snel weer de rugzak pakken voor de volgende trip.
Tot over drie weken en bedankt voor een supertijd en -dag in Nederland! Zeker een reis die we nooit zullen vergeten, al hebben we amper tijd voor iedereen gehad...

