Joey en Sabine in Australie

Kasper!

2009-10-10T11:11:00.000+10:00

En daar is ie dan!!

Tja, waaqr zullen we eens beginnen met het verhaal? Zoals sommigen van jullie weten ging niet alles tijdens de zwangerschap zoals gepland en daarom hebben we de laatste zeven weken doorgebracht in Brisbane. Afwisselend ziekenhuis, Ronald McDonald huis en een appartement. Als iemand ooit nog een goed doel zoekt om te sponsoren: Ronald McDonaldhuizen zijn echt een geweldige uitvinding voor families die niet naast een academisch ziekenhuis wonen, overal ter wereld!

Maar na een niet altijd even makkelijke tijd besloot ons wondertje op maandag dat het tijd was om zijn komst aan te kondigen. En op 6 oktober om 00.17 uur was hij er dan: Kasper. Uiteraard een beetje klein aangezien hij nog wel wat langer binnen had mogen blijven, maar verder helemaal af en gezond. Zelfs zo goed dat tegen alle verwachtingen in hij niet naar de kinderafdeling hoefde, maar gewoon met mij op de kamer mocht! Na vier daagjes uitrusten en bijkomen voor ons allebei mochten we gisteren naar huis! Eindelijke weer ons eigen bedje en het belangrijkste: ons hondje kon Kasper ook eindelijk ontmoeten.
Kasper moest ook in de gordels tijdens de vlucht wat erg lachwekkend was, maar hij heeft overal doorheen geslapen en was waarschijnlijk de enige die de belachelijk scherpe daling en harde landing niet heeft meegekregen... hopen dat dat in de toekomst zo blijft!!
Indy vond het allemaal uitermate interessant, al is het voorlopig maar goed dat ze de luieremmer nog niet heeft ontdekt haha!
Meneer Kasper drinkt en poept dat het een lieve lust is, het liefst 's nachts, zodat hij bij kan slapen als wij dingen doen. Slaap weet ik dus al een aantal dagen niet meer hoe dat is, maar dat mag de pret niet drukken. Er komt vanzelf een ritme als meneer lekker is aangekomen. Hier op veler verzoek wat fotootjes...

Zijn we weer snel dan...

2009-06-03T15:59:00.002+10:00

Hallo hallo, daar zijn we weer eens na een paar maanden radio stilte. En na 326 klachten de afgelopen weken van jullie dat het hier wat stil was hier dan weer een geluidje uit het verre Australië. Verwacht wel mailtjes over jullie leven als tegenprestatie!!
Tja, wat is er in de tussentijd (bijna een half jaar...oeps...) allemaal gebeurd. Nou ja, we hebben vooral hard gewerkt. Aangezien Joey en ik allebei een nieuwe functie hebben gekregen in het afgelopen jaar waar we allebei leidinggevend zijn geworden zijn we daar vooral druk mee geweest.
De fotootjes deze keer zijn van een kampeer tripje dat we met John en Sarah hebben gehad. Ze hadden een camp-oven gekocht dus die moest natuurlijk wel uitgeprobeerd worden. Dus eigenlijk hebben we ons vooral vermaakt met een kapvuur en alles wat je daarop unt koken/bakken. Van brood, koejes tot lamsrollades.... prima te doen dus! En het was nog net geen winter dus ook niet al te koud!

En uiteraard zijn we nog twee weekjes in NL geweest. Excuses aan iedereen die we niet gebeld, gesproken, bezocht etc. hebben. Hadden we deze keer niet veel tijd voor. Een van de voornaamste redenen was natuurlijk dat er vooral door Joey vakantiedagen gespaard moeten worden voorals de gezinsuitbreiding in november hier is....
En de (naar mijn mening enorme) buik moest natuurlijk aan de familie geshowd worden. Al bleek dat de rest van de wereld mijn buik wat minder indrukwekkend vond. Tja...ik kan er prima mee leven!
En nu staat ons leven dan ook vooral in het teken van de komst van de hummel. Joey's bijdrage: een nieuwe auto! Haha! De hond moet natuurlijk een bankje naar achter want met het ruimtelijke inzicht van het arme beest is de kans dat ze bovenop een baby gaat zitten niet geheel afwezig. Ze vindt op schoot zitten nou eenmaal een groot succes en ik denk niet dat ze snapt dat 35 kilo een beetje te veel is voor zo'n kleintje. Dus nadat alle opties bestudeerd waren is het een nieuwe rode Mazda geworden (CX9 voor de kenners, waar ik uiteraard niet toe behoor. Geloof niet dat hij in NL bestaat..). De hond is nog niet helemaal gelukkig met haar nieuwe plek aangezien uit het raam hangen niet meer kan...

Maandag helaas weer aan het werk, maar ja, die drie en een halve maand tot mn verlof begint is te overzien. En nu dus vooral over kinderkamertjes aan het nadenken. We sturen wel foto's als het toonbaar is.

Ik beloof mn best te zullen doen hier iets vaker iets te schrijven....
Ga ik nu weer lekker van ons winterzonnetje genieten!

nog meer beach cricket

2009-01-27T20:12:00.000+10:00

Dus...geel is Australie, groen Zuid Afrika...

En het is dus live op tv!!

En zonder hoed verbrandt je levend!!!

Gold Coast met Dean

2009-01-27T19:53:00.000+10:00

En dan ook maar wat fotootjes van ons weekendje aan de Gold Coast met Dean. Hij was een paar weken in het land om zijn familie te zien en aangezien die een tweede huisje hebben aan de kust...
Tja, zo vaak krijg je die kans niet. Was echt een heerlijk weekendje. Om de een of andere reden voelt het meteen als vakantie asl je in de zon op het strand bent. Ook nog naar het beach cricket geweest. Dat is ieder jaar een activiteit met de grote sterren van weleer van Australie, New Zeeland en Zuid Afrika. Uiteraard kennen wij die niet, maar de rest van de mensen wel en dat maakt het dan wel weer aanstekelijk. Voordeel van beach cricket is dat het hooguit anderhalf uur duurt, in tegenstelling tot de vijf-daagse (!!!) wedstrijden die hier regelmatig zijn. Voor ons als leken dus wat beter te behappen. Australie won ook nog, dus helemaal happy iedereen!
Erg leuk om met Dean weer bij te kletsen die nog steeds in Aberdeen woont.

Je snapt waarom dit een van de populairdere kustgebieden is, op een half uurtje van Brisbane.....

Het cricket "stadion"

nog meer vakantie fotootjes

2009-01-20T18:58:00.000+10:00

All Saints winery! Met vooral erg lekkere kaas (en wijn uiteraard). En de zoon van de familie was op de Australische "boer zoekt vrouw" dus we herkenden het ook nog van tv!

Arm beest!

Is ook vermoeiend, zo'n lange reis!

Best veel kilometers in twee weekjes!

Oud en nieuw in Putty

2009-01-19T21:10:00.000+10:00

Jummy Jummy, net Nederland...

Maar dan minder koud en gestresst...

Bright

2009-01-18T12:45:00.000+10:00

Na Albury zijn we door gereden naar Bright in Victoria in de bergen...

Vakantie!

2009-01-15T18:39:00.001+10:00

Hallo hallo daar zijn we weer! Om te beginnen bedankt voor alle goede wensen en kadootjes die we hebben gekregen. Moet eerlijk toegeven dat we dit jaar geen kerstkaarten hebben gestuurd dus voel me erg schuldig. Maar al jullie kerstkaarten hebben een mooi plekje gekregen hoor!
En het is natuurlijk al veel te lang geleden dat ik deze pagina bijgewerkt heb. Maar goed, met de kerst zijn we dan ook lekker weg geweest met John en Sarah. In twee weekjes 4400km afgelegd en ook nog veel gedaan en gezien..
We hadden een goede start: ze belden dat we niet konden vertrekken omdat ze een lege accu hadden. Na dat opgelost te hebben hadden we een goede dag en zijn we tot St George gekomen (voor de mensen onder jullie die enig idee hebben waar dat ligt, ik weet het ook pas sinds kort...). Eenmaal op de camping begaf onze accu het ook ineens. Gelukkig konden we er nog een vinden, want in zo'n gat op zaterdagmiddag 5 uur is hetzelfde als in een Frans bergdorpje een accu vinden op hetzelfde tijdstip. Maar goed, alles gelukt, tijd om de tent op te zetten en luchtbedden op te blazen. Tip: check ze voor je ze mee neemt. Zowel die van ons als die van hun: gaatjes erin... Gelukkig blijken hondenmatten ook best comfortabel te zijn, al was hun hond het er niet zo mee eens dat hij op de harde grond tussen de mieren moest liggen.

De volgende dag weer goedgemutst op pad. Die dag hebben we Dubbo volgens plan bereikt, waar ze een beroemde dierentuin hebben. Iedereen denkt dat het een soort safari is, dus we vonden ons zelf redelijke waaghalzen met onze electrische buggy. Bleek er niks safari te zijn.. Je rijdt gewoon van dier naar dier, parkeert, stapt uit, loopt naar de verblijven en hup weer terug in de auto. Niet heel spannend dus, maar moet toegeven dat het verder wel een hele mooie dierentuin is.

De volgende dag weer door naar Albury waar Sarah haar ouders wonen. Onderweg echt een enorme hagelstorm, dus alebei onze auto's staan er inmiddels wat gedeukt bij. Maar gelukkig hadden we het allebei en is gedeelde smart niet halve smart of zoiets?
Bij Sarah's ouders heerlijke genoten van hun boomgaard (niks beter dan echt verse abrikozen, besjes, noten...) en een warme kerst gehad. Blijf erbij dat het niks is...

Moet er nu even vandoor, maar alvast wat fotootjes....

weer even een update

2008-11-14T16:48:00.003+10:00

Ja, ik weet het. Al veeeeel te lang niks van ons laten horen.
Hier gaat het leventje natuurlijk gewoon zijn gang met zo af en toe een uitschieter. Een paar weken geleden werd ons hondje ineens ziek. Ze moest overgeven en stopte met eten en drinken en wilde niks anders doen dan liggen. Dus naar de dierenarts (uiteraard gebeuren deze dingen op zaterdagavond..). Daar moest ze meteen aan het infuus om niet uit te drogen, aangezien in dit klimaat honden het niet echt lang zonder vocht uithouden. Om een lang verhaal kort te maken: vijf dagen, rontgenfoto's, bloedonderzoeken en echo's later hadden we weer een gezond hondje met geschoren plekken en geen idee wat het probleem is geweest. Nog een paar weekjes aan de antibiotica en toen was alles weer prima. Ze zal wel iets verkeerds gegeten hebben. Het blijft natuurlijk een labrador.

Verder is Australie helemaal in de ban van Andre Rieu. Gisteren was zijn eerste mega-concert hier en er is geen ontsnappen aan. Ieder tijdschrift of krant staat ie in en zojuist was hij ook al op het nieuws. Vorige week was er een Nederlandse (!!) documentaire over hem op tv. En een collega gaat binnenkort nog naar zijn concert ook.... Ze adoreren hem hier, ik kan het niet goed omschrijven denk ik... Maar goed, over een paar weken zal de hype wel weer afnemen (en hij praat met een enorm accent!!!).

We hebben inmiddels ook de wegwerpfoto's van de bruiloft. Duidelijk dat die wat later op de avond zijn en we hebben genoeg genante foto's van een hoop mensen haha! Erg leuk om te zien dat niet alleen Joey en ik het naar ons zin hebben gehad.

Joey is deze weken druk met Mines Rescue training. Dat is een hulpdienst speciaal gericht op mijnbouw ongelukken. Iedere mijn moet verplicht een team hebben (afhankelijk van hoeveel mensen er werken). En Joey wordt nu drie weken full time getrained. Wel heel heftig met veel brandblussen onder moeilijke omstandigheden en het redden van mensen etc. Maar hij vindt het wel echt leuk. En ik moet toegeven dat het ook wel een beetje stoer is.. Maar intussen zit ik alleen thuis. En aangezien Joey de betere kok is van ons.. ik leef nog hoor, maar het smaakt toch anders moet ik zeggen. Nu heb ik de afgelopen tijd vooral heel veel lange dagen gehad. Een aantal 12 uurs diensten, dus als je om 6 uur 's ochtends weg gaat en om half 9 's avonds er weer bent is koken niet echt een prioriteit.

Alhoewel het officieel nog lente is, is de zomer wat ons betreft losgebarsten. Vorige week was het walgelijk warm met lokaal temperaturen van rond de 40. Beetje veel van het goede. Gelukkig heeft het vrijdag flink gestormd, dus nu is het weer uit te houden. Denk wel dat Central Queensland de beste stormen heeft die ik ooit heb gezien. Je ziet het overal om je heen aankomen en als het dan losbarst gaat het enorm tekeer! Beetje angstig ook wel, maar je hoopt gewoon dat iedereen zich heeft voorbereid op "stormseason" en een hoop dode bomen en takken etc. weg heeft gehaald.
Nog een paar weekjes werken en dan lekker op vakantie!! We gaan met John en Sarah op pad om kerst bij Sarah's ouders te vieren, slechts een dikke 2000km naar het zuiden, dus dat doen we wel even haha!

Ik ga lekker vroeg naar bed om morgen om 3 uur (op zaterdag!) op te staan om te gaan werken.

Komt allen naar hier!!

2008-10-09T16:46:00.000+10:00

Was ik even vergeten te vertellen dat nu HET moment is om hier op vakantie te gaan als je euro's hebt. Gisteren stond de AUS dollar historisch laag tegen de euro met slechts 48 euro cent voor iedere dollar!! En het was 63 cent toen Joey en ik hier kwamen. Dus bijna een vakantie van twee voor de prijs van 1!!!!
Gok dat de tickets er niet goedkoper op worden, maar als je eenmaal hier bent.... hint hint hint!

Dan kun je meteen ons mormel dat Indy heet bewonderen. Zoals je kunt zien proberen we haar wat Nederlandse traditie bij te brengen. Ze is al tweetalig ("sit" en "zit", "come" en "kom", "here" en "hier", heeeeel knap dus!!!) dus een beetje cultuur mag dan niet ontbreken!!

nog een paar dan....

2008-10-08T20:18:00.000+10:00

Zoethout thee!!!

2008-10-05T21:10:00.000+10:00

Joepie!! Het heeft me slechts 2,5 jaar gekost, maar ik heb zoethout thee gevonden!!! HOERA!!!! Ik sanp dat velen van jullie dit niet zullen begrijpen, maar ik heb een serieuze voorkeur voor zoethout thee, en die bestond hier (dacht ik) niet. Totdat gisteren een Deens vriendinnetje me Licorice tea gaf. Verkocht!!

Jaja, zoals jullie zien houd ik me weer bezig met de belangrijke zaken in de wereld. Het is dan ook beschamend lang geleden dat ik hier iets vermeld heb. Zoals jullie kunnen zien hebben we de trouwfoto's binnen. Onwijs mooi album en bij de bijna 3000 (!!!) foto's zitten ontzettend veel leuke, mooie, grappig en ontroerende. Wie het wil zien moet maar langskomen haha!

En wat hebben we verder de laatste tijd uitgespookt? We zijn samen met John en Sarah een mega-groentetuin begonnen. Weliswaar in hun tuin aangezien die groter is en er geen hond Indy woont. Erg lekker broccoli, courgette en worteltjes hebben we inmiddels op. De tomaten, bok choi en meloenen zijn in aantocht. Alleen jammer dat waarschijnlijk het meeste rijp is als we met kerst twee weekjes op vakantie gaan.... maar dat mag de pret niet drukken.
Deze week voor het eerst pest-control in ons huis gehad. Blijkbaar belangrijk voor de bouwgarantie. Er komt dus iemand ons anti-termieten systeem bijvullen en alle kamers en keukenkastjes worden eens flink bespoten. Alleen jammer dat de beste man het rapport buiten op de tafel achterliet....moesten wij weer bellen met het verzoek om een nieuw rapport met als reden dat de hond het had opgegeten. Verder is ze heel lief hoor, als we thuis zijn!

Op het werk is alles vooral druk druk druk. Iedereen houdt vooral de aandelen markt in de gaten, die op het moment erg spannend is, en aangezien velen aandelen in het bedrijf hebben is dat best interessant.
Australie is verder in de ban van een krokodil die een man heeft opgegeten en het slangen seizoen is in volle gang. Moet zeggen dat ik er al heel wat gezien heb de laatste paar weken. En om nou te zeggen dat ik daar gelukkig van word.. Ik heb dit seizoen ook voor het eerst een redback spin in de tuin gevonden die je erg ziek kunnen maken als ze je bijten. Ik geloof niet dat ze dodelijk zijn voor volwassenen, maar het schijnt een uiterst poijnlijke tijd te zijn als je gebeten wordt. En met dit soort activiteiten vraag ik me dan weer af waarom ik ook alweer in dit land met dodelijke monsters wilde gaan wonen. Maar goed, die slangen worden vanzelf weer rustig als de lente voorbij is, krokodillen hebben we niet in Emerald, en die spinnen moeten we dan maar goed voor uitkijken (daar is die pest-meneer dan wel weer handig voor, in ieder geval binnenshuis).

Ik zal nog een paar fotootjes van de bruiloft zoeken....

Alweer visite!!

2008-08-28T17:40:00.000+10:00

Joepie!! Maaike en Bart kwamen nog een keertje terug, en deze keer hoefde ik niet naar Sydney... Na een enorm trip door Queensland kwamen ze gezellig nog een keertje langs. We zijn dit keer echt gaan "fossicken" in de gemfields. Waar we met vorige bezoekers alleen een emmertje gingen zeven, besloten we nu ook het graafwerk zelf te doen. En het was erg grappig. Je wordt met een paar mensen in een droge beek gezet en je krijgt en schep en pikhouweel, en daar ga je dan!
Uiteraard hebben we de mannen het harde werk laten doen, terwijl Indy lekker mee zat te kijken.
Het blijft me iedere keer weer verbazen hoe snel alles weer vertrouwd is als er visite is. Alsof je elkaar gisteren gewoon nog in de kroeg bent tegengekomen.

Maar buiten al deze gezelligheid is er verder niet veel wereldschokkends aan deze kant van de wereld.
Buiten dan Joey die op een zondagmiddag de hoofdwaterleiding wist te doorboren (we waren een hekje aan eht bouwen om de planten tegen Indy te beschermen...). En als alle winkels dicht zijn is dat best lastig. Zeker als je uitvindt dat de hoofdkraan ook de hoofdkraan van de buren is... Gelukkig konden ze er om lachen. En we beseften nu pas voor het eerst dat we dus maar eens uit moeten zoeken wie hoeveel van het water betaalt!

En de zomer is weer in zicht. Het is al weer een paar daagjes een lekkere 27 graden, en dat mocht ook wel na een "enorm koude winter". Toch zeker een paar keer lichte nachtvorst gehad! Klinkt niet al te koud, maarja, zonder isolatie en met alleen enkel glas en geen centrale verwarming is het best aan de frisse kant.

Nu eerst een weekendje naar Brisbane (proberen mijn paspoort te verlengen) en een weekje Sydney voor de universiteit. Helaas is het in Sydney ook maar 16 graden!!

Weer gewoon aan het werk..

2008-07-27T13:41:00.000+10:00

En toen waren we alweer een tijdje gewoon aan het werk....
Helaas went dat dan toch wel weer snel. Joey mag zich inmiddels senior noemen (tijdens onze vakantie kreeg hij promotie, dus de eerste dag terug was ook de eerste dag van zijn nieuwe baan..) en werkt dus nog wat harder. Ze zijn nog op zoek naar iemand om zijn oude baan over te nemen, dus voorlopig doet hij allebei de banen.
Ik heb vooral hard gestudeerd. Vorige week had ik tentamen van mijn postgraduate opleiding, aangezien ik dat gemist had toen we op vakantie waren. Als het goed is hebben we het diploma nu binnen, en met nog vier extra vakjes heb ik dan ook kweer een MEngSc erbij. Het eerste vakje was afgelopen week in Sydney. Pfffft. Toch een tijdje geleden dat ik zo'n nerd was dat MSDOS me makkelijk afging. Maar moet toegeven dat het allemaal snel weer terugkomt. Numeriek modeleren wordt nog eens een hobby van me. Nooooit gedacht.

En het weekendje daartuseen hadden we weer visite!! Maaike en Bart kwamen ons met een bezoekje vereren en dat was erg gezellig. We hadden nu tenminste tijd om goed bij te kletsen, want op onze bruiloft is dat er helaas met de meesten van jullie toch ernstig bij ingeschoten. Ze waren net op tijd uit Sydney vertrokken aangezien daar de stad op zijn kop stond vanwege de world youth day met de Paus. En ik had me nooit echt gerealiseerd wat voor grote happening het is. Ze kunnen het zowiezo beter Youth Week noemen, aangezien het een hele week gekkenhuis is met live reportages op tv. Honderden duizenden pelgrims waren in Sydney (400 000 woonden de mis bij, best druk zeggen we dan..). En nog steeds zie je ze overal in het land aangezien ze nogal herkenbare rugzakjes hebben gekregen. Mijn taxichauffeur in Sydney vond het maar niks. Ik kwam aan op de avond dat alles was afgelopen, dus hij zat nog vol met frustraties over weg afzettingen en dergelijke. Altijd gezellig met zo'n chauffeur. Oja, Olivia Newton John en Kylie Minogue vond hij ook niks... Eigenlijk vond hij Australie ook maar niks, maar ik heb maar niet gevraagd waarom hij er dan woont.

Emerald is inmiddels ook op hol geslagen. Er is een grote vrachtwagenchauffeur staking op komst, en aangezien we hier in the middle of nowhere toch enigszons afhankelijk van ze zijn is men aan het hamsteren geslagen. Maar dan ook goed. Vrijdag was er nergens melk, groente of vlees te krijgen. Logisch zou je denken.... maar niet aangezien alles zaterdag weer gewoon aangevuld werd. De staking was nog niet begonnen. En ook suiker en meel waren nergens te vinden. Nu weet ik niet wat je met kilo's suiker moet, maar blijkbaar is dat extreem belangrijk. Bij meel kan ik me nog voorstellen dat mensen brood gaan bakken, maar ik denk dat het allemaal vast nog wel mee zal vallen. De Woolworths (onze appiehappie zeg maar) heeft zijn eigen vervoersbedrijf en die gaan voorlopig niet staken. Maarja, ze verdienen er zo wel lekker aan...

Verder niet heel veel wereldschokkende activiteiten aan deze kant van de wereld. Binnenkort komen de huwelijkskado's dus ik gok dat we vanaf dan iedere dag barbequeen.... We wachten ook nog op het fotoalbum en alles wat we zelf met de post hebben gedaan, dus nagenieten doen we nog volop.
We hopen dat de winter snel vertrekt, want truien dragen vinden we maar niks, wat we hier toch alweer een tijdje doen. (Nee, 19 graden is echt niet lekker!!). We hebben zelfs vorst gehad, moest de autoruiten krabben!!!! Belachelijk!! Ok, dat was wel 6 uur 's ochtends in het donker en vier uur later was het 23 graden, maar toch!

Jullie allemaal een fijne vakantie toegewenst!

En toen was er nog Broome...

2008-07-08T17:54:00.000+10:00

In de verte Cable Beach.

En toen was er nog Broome...
Na dagen alles vol met stof en heel wat kilometertjes even vier dagen helemaal niks. Broome is bekend vanwege zijn grote parelindustrie in het pre-plastic-knopen-tijdperk. Uiteraard is daar nog wel wat van over, dus vooral veel juweliers. En strand... Heeeeel veel strand. Het ligt op een landtong dus heeft aan drie kanten strand. Een daarvan is Cable Beach. Een groot ultrawit strand dat erg uitgestrekt is. Daar in de buurt een heerlijk resort. We hadden echt een ultiem coole kamer met zo'n groot losstaand bad, dubbele douche EN buitendouche.. Ze deden ook aan massages etc., dus we hebben onszelf lekker laten verwennen.
De eerste avond ook het "staircase to the moon" fenomeen gezien. Zodra de maan boven de zee op komt krijg je een kaarsrechte weerspiegeling in het water waardoor je een soort trappetje naar de maan krijgt. Ons lukte het niet om er een mooie foto van te maken, maar voor de liefhebbers is er op internet vast iets over te vinden als je googlet.

Maar goed, Broome is net zo groot (klein...) als Emerald, maar dankzij de toeristen en het strand (met beroemde kameeltripjes bij zonsondergang) een stuk aangenamer. Veel lekkere restaurantjes en leuke winkeltjes, dus echte avonturen hebben we er niet beleefd. Lekker luieren was na vijf weken van regelmatig je koffers pakken ook wel weer even lekker.

De kleuren zijn er gewoon zoooo mooi. Die rode aarde doet het dan toch wel goed...

De ingang van ons huisje.

Zonsondergangen vinden Australiers erg bijzonder, aangezien 90% van de Australiers aan de oostkust woont!

Nog een paar...

2008-07-03T20:51:00.000+10:00

Omdat het er gewoon zo ontzettend mooi is...

Gibb River Road 2

2008-07-03T20:47:00.000+10:00

Beschaving!!

Alle puppies zijn schattig...

Tunnel Creek, waar je een kilometer met zaklamp door een schitterende grot met rivier loopt/waadt.

Foto's Gibb River Road 1

2008-07-03T20:42:00.000+10:00

Emma Gorge, Joey heeft onder de waterval gezwommen. Ik vond het water wat frisjes....

Pentacost river crossing

De Gibb River Road

2008-07-03T20:38:00.000+10:00

We zijn alweer bijna een week aan het werk (jammer dat het zo snel weer went), dus de hoogste tijd om weer een stukje van de reis toe te voegen. Want na Kununnurra begon de Gibb River Road waar het grotendeels toch om te doen was. Het is een bijna 650km lange onverharde weg door de Kimberleys. Dit is een nog bijna onaangetast stukje Australie. De weg is alleen in de winter (de droge tijd) geopend voor verkeer en de rest van het jaar zijn de meeste bewoners op vliegtuigjes aangewezen.

We begonnen bij El Questro station (ja ik weet het, echt een enorm Australische naam.....). Hier sliepen we in "tented cabins". Een soort blokhutjes van tentdoek wat dan toch altijd wel lekker slaapt. Hier hebben ze dicht bij elkaar schitterende watervallen (ZONDER krokodillen), hot springs met het meeste heldere water allertijden en ontzettend veel vogels. Dit stukje is redelijk toeristisch aangezien ze enorme 4WD bussen hebben (Paris-Dakar trucks volgens Joey) waar in de oudere toerist met naamkaartjes op wordt rondgereden.
Hier twee dagen rondgehobbeld en toen echt de bush in. Meteen na de tweede rivier-crossing de eerste lekke band. Tja, en als je maar 1 reserve hebt wil je hem wel laten maken. Dus maar even vijftig kilometer een andere richting in rijden (dichstbijzijnde "bewoonde" wereld, een bar, camping, benzinepomp en schuur...). En toen.... de volgende lekke band. Inmiddels iets minder enthousiast, aangezien het donker begon te qworden en je in die omgeving toch graag voor het donker bij je accommodatie bent. Maar goed, oefening baart kunst dus inmiddels ging het wel sneller (ik ben een uitermate goede assistente, al zeg ik het zelf). Net met het donker bij Mt Elizabeth Station. Dat is een van die mega grote "boerderijen" met een oppervlakte van ongeveer NL. Daar kun je dan logeren en krijg je met de werknemers daar te eten wat de pot schaft. En na al die dagen restaurant eten was dat even een verademing. en als ze dan ook nog baby-wallabies en kangaroes blijken te verzorgen (als moeder is overleden)...

Vervolgens op naar de volgende locatie. reserveband moest weer gemaakt worden, dus een twee honderd km verder weer een plekje. Hier waren ze iets minder voortvarend, dus het grootste deel van de dag aan een schitterend meertje op de band zitten wachten. Lekker gezwommen en genikst.
Nog een overnachting met dingo-puppies (maak je geen zorgen, het waren tamme dingo's....) en een mallotige doch erg goede kok uit Denemarken en toen was het op naar Broome....

In Kunnunurra werd Nederland-Frankrijk ook gekeken (de herhaling dan, want om nou om 3 uur ;s ochtends op te staan....)

Lage Argyle, klein stuwmeertje....

Het begin van de Gibb River Road. Je belt dus ook regelmatig om de weer- en weg condities te horen...

Kakadu 3

2008-06-28T10:15:00.000+10:00

De tank...

Hier ga je dus niet zwemmen... ook leuk dat ze zeggen dat je niet langs de oevers moet lopen, en waar denk je dat het pad loopt????

De watervallen van Maguk

Zwemmen zonder krokodillen is dan ineens heel prettig!

Kakadu 2

2008-06-28T10:11:00.000+10:00

Het uitzicht uit het vliegtuig een minuut eerder..

Het krokodillen hotel....tja....

Boven bij Ubir

We hebben ook echt miljoenen termieten heuvels gezien. Het blijven vreemde bouwsels (en zoals je kunt zien ook heel hoog...voor zo'n klein miertje)

Foto's Kakadu 1

2008-06-28T10:09:00.000+10:00

Altijd leuke berichtjes voor je op zo'n boot stapt.

Krokodillen kunnen dus echt heeeeeel hoog springen en zijn best eng van dichtbij (en veraf natuurlijk ook...)

Joey....

Een van de uitzichten vanuit onze rondvlucht over Kakadu en Arnhemland.

Wat een reis!!!

2008-06-28T10:03:00.000+10:00

En toen waren we weer thuis.... na echt een ongelofelijke reis door het noorden van Australie. Begonnen in Darwin, waar we vooral lekker geslenterd hebben en dingen gekocht om onze trip enigszins voorbereid te laten beginnen. Dus: extra water, diesel en eten voor het geval je ergens vast komt te zitten. Onze auto was een landcruiser, ookwel bijgenaamd: de tank.
En na drie daagjes op pad!
Het plan was om eerst Kakadu (op de world heritage list) te bezoeken en vervolgens de Gibb-river road (alleen toegankelijk met 4WD gedurende de 5 droge maanden). De eerste stop was: de jumping crocidile. Enorm toeristisch (voor Australische begrippen dan), maar iedereen had verteld dat we het toch echt moesten doen, dus vooruit... en het was het zeker waard!!
De Adelaide river zit in dat gebied vol met zoutwater krokodillen, de grote dus. Ja, zoutwater wil dus niet zeggen dat ze alleen in de zee zwemmen (wat ze bij Darwin overigens wel doen, dus er zwemt daar dus niemand in zee). Je zit vervolges op een bootje op de rivier, en dan gaan ze met zo'n hengel met vlees de krokodillen laten zien. Ach, dachten we, we zijn al eens in de dierentuin van Steve Irwin geweest (7 jaar geleden) en dat was best indrukwekkend, en je moet toch iets doen onderweg....
Hadden wij het even mis. Blijkt het toch een heel ander gevoel te zijn als het wilde krokodillen zijn. Vooral aangezien ze overal mapjes hebben voordat je de boot op gaat met artikelen over alle toeristen die door krokodillen op zijn gegeten in dat gebied. Het komt nog steeds voor! Vervolgens komt dan de veiligheidsinstructie: blijf allemaal aan je eigen kant van de boot, anders slaan we om en zijn we binnen enkele minuten opgegeten. En dat geloof je graag. Er zitten overal krokodillen van dik 4 meter, waar je ook kijkt!! En ookal zit je op een bootje, als er een op een halve meter afstand naast je uit het water springt voel je je toch niet helemaal op je gemak. Was ook een goede manier om ervoor te zorgen dat we sindsdien ieder bordje met "krokodillen GEVAAR!" onmiddelijk gerespecteerd hebben.
Vervolgens dus door naar Kakadu. In een klein mijnbouwdorp hebben ze dus een hotel...... in de vorm van een krokodil...tja...en dan zeggen ze er ook nog trots bij dat het de grootste kunstmatige krokodil ter wereld is. Natuurlijk! Aangezien geen ander volkje zig zo druk maakt over grote dingen. Ze hebben hier in dit land: de big banana, big pineapple, big prawn etc etc. En als het niet de grootste van de wereld is, dan wel de grootste van het zuidelijk halfrond (wonen toch structureel minder mensen denk ik dan...).
Voor iedereen van jullie die nog van plan is door Australie te trekken: het is wat uit de richting, maar Kakadus is zeker de moeite waard. Het is een gebied met zoveel verschillende natuur dat het bijna niet te geloven in. Bineen een uur kun je van rotsen naar moeras naar bos naar woestijn. Het is allemaal aboriginal gebied, dus er zijn ook veel schilderingen etc door het hele gebied. Nog lang niet alles is begaanbaar en er zijn dan ook nog hele stukken onaangetast door de mens. Vooral ook veel wilde dieren gezien: dingo's, wilde paarden, grote leguanen, wallabies...echt ontzettend veel...

In Ubir ook het mooiste uitzicht ooit gehad. Iedere kant liet je weer een ander landschap zien. Helaas hadden we maar twee nachten daar en ten op pad naar de Gibb river road. Daarvoor moesten we wel eerst via Katherine (heerlijk bij watervallen gezwommen ZONDER krokodillen) naar Kunnunura. Dit is een mijnbouw/toeristen dorp aan het begin van de Kimberleys. Dit is weer een ontzettend mooi gebied in Western Australia. Enigszins verbaasd waren we dat het een soort vruchtbare vallei tussen de rode rotsen is, waardan ook ontzettend veel groente en fruit wordt verbouwd, dus lekker op alle boerderijen verse mango's, bananen, appels, avocado's en nog veel meer gegeten en gekocht. Ze hebben daar ook een van de grootste stuwmeren van Australie, due verveeld hebben we ons zeker niet.

Ik zal nu eerst wat fotootjes van dit deel van de trip laten zien, en dan vertel ik de volgende keer wel over de Gibb River Road....

1 dagje thuis

2008-06-07T14:39:00.000+10:00

Na bijna drie heerlijke weken in Nederland nu weer even een dagje thuis. Morgen gaan we nog lekker drie weken rondreizen door het noordwestelijke deel van Australie.
Maar aangezien bagage voor een huwelijk en drie weken NL toch structureel anders is dan bagage voor drie weken rondreizen door een tropisch en subtropisch gebied (al is het er winter, dus slechts 30 graden...) moesten we eerst even naar huis. En eigenlijk is het ook wel lekker om even in je eigen bed te slapen en natuurlijk Indy weer te zien! Ze was extreem enthousiast om ons weer te zien, dus dat wordt wat als we morgen weer weggaan. Er zijn wat planten minder in de tuin en de buurman heeft een electricien ons irrigatiesysteem laten maken (blijkbaar had een bepaald bruin wezentje het controlekastje met draden en al van de muur gerukt), maar verder niet al te veel drama's gelukkig.

Verder genieten we regelmatig van de schitterende foto's dia als voorproefje op internet staan. Kan niet wachten tot we alle foto's te zien krijgen.

Nu snel weer de rugzak pakken voor de volgende trip.

Tot over drie weken en bedankt voor een supertijd en -dag in Nederland! Zeker een reis die we nooit zullen vergeten, al hebben we amper tijd voor iedereen gehad...

We zijn er weer!

2008-05-26T20:00:00.000+10:00

We zijn weer eventjes in het land!! Het zal wel weer even wat duren voor we weer wat schrijven, aangezien we eerst lekker lang op vakantie gaan!

Sydney (2)

2008-04-04T18:30:00.000+10:00

Nog wat fotootjes. Uiteraard de operahouse.

Sabine op de trappen van de Operahouse.

Botanical Gardens

Coogee

Week(end)je Sydney

2008-04-04T18:25:00.001+10:00

Het was weer eens zover: ik mocht weer een weekje naar Sydney voor de studie. En aangezien pasen hier een vier-daags weekend is, besloten Joey en ik er een toeristen tripje aan te plakken.
En ik moet zeggen, we hebben ons prima vermaakt. Ik was natuurlijk al best een paar keer in Sydney geweest, maar altijd in Coogee (buitenwijk aan het strand) en heb nooit veel tijd in de binnenstad doorgebracht. Dus nu goed de toerist uitgehangen. Helaas was het weer niet helemaal super, dus de eerste dag vooral een beetje rondgeslenterd en de monorail naar Chinatown genomen (de rest van de stad was uitgestorven vanwege goed vrijdag). Uiteraard Joey meteen aan de sushi-trein... En lekker eten was sowieso het thema van het weekend. Joey had bij allerlei goede restaurants reserveringen, dus de eerste avond zaten we chique te dineren met uitzicht op het operahouse en een mega-cruiseschip. Wat zijn die dingen groot!! Toch zeker een dikke 8 verdiepingen, en dat is het alleen nog maar het stuk dat je duidelijk ziet....
De volgende dag heerlijk geshopt op de 42e (!!) verdieping met super-uitzicht. En zondag was het gelukkig mooi weer. We voelden ons goede toeristen, maar ja, je kunt natuurlijk niet in Australië wonen en nooit echt het operahouse en de harbour bridge bewonderd hebben.... En ik moet toegeven, het is een cool gebouw! De brug ben ik persoonlijk minder van onder de indruk, maar dat zal ik in dit land maar niet te hard zeggen...
En er gaat natuurlijk niks boven een middagdutje in de botanische tuinen!
Helaas moest Joey er maandag alweer op tijd vandoor, dus heb ik lekker de hele dag op het strand in Coogee een boekje zitten lezen, ook heeeeel vervelend.

De week was erg geslaagd, met een studie-tripje naar een mijn in de BlueMountains. Koud!!!! Ja, ik weet het, we mogen hier niet klagen, maar als je van 30 graden Emerald naar 26 graden Sydney naar nachtvorst(!!! Wat is dat??? Ijs op auto's??) gaat is het wel even schrikken. Zeker aangezien er ondergronds redelijk flinke luchtstromingen zijn en het er dus gewoon heel hard waait. En hier in Emerald is dat prima als de lucht net boven de twintig is, maar lucht van onder de tien graden met veel wind.... geen succes!!

Na Sydney nog even een weekendje in Brisbane met Sally (trouwjurkje passen....) Ook groot succes, vooral toen ze dachten dat we zeventien waren toen we een restaurant in wilden. De uitsmijter schaamde zich lichtelijk toen hij onze rijbewijzen zag... Maar ach, wij konden er de lol wel van inzien. Hij zat er maar 13 jaar naast...haha!

Nu weer lekker terug in Emerald en aan het aftellen totdat we iedereen weer zien. Wordt nog wel hard werken voor ons allebei tot die tijd, maar klagen doen we zeker niet.

De zomer is voorbij en de herfst is er. Heerlijk om niet met zoemende airco te hoeven slapen en gewoon in de zon te kunnen zijn voor tien seconden!

Ons hotel...

Sabine's nieuwe favoriete winkelcentrum!

Terug van weggeweest..

2008-03-09T09:37:00.001+10:00

Daar zijn we dan eindelijk weer eens. Het is een tijdje stil geweest, maar dat is voornamelijk omdat we het hier gewoon ontzettend druk hebben gehad. Joey moest voor werk naar Perth en toen hij terug kwam was zijn broer hier!! Erg gezellig. Hij kwam een weekje op visite vanuit Manilla waar hij voor werk zit. Er is die week vooral gegolfd (met kangaroes op de golfbaan in Yeppoon), met de hond gespeeld en gegolfd en met de hond gespeeld. Helaas is een weekje natuurlijk veel te kort, maar wie weet komt hij wel weer terug om de rest van Australie te verkennen...
Op het werk is het redelijk gekkenhuis. Joey heeft tijdelijk de baan van zijn senior overgenomen en bij mij komen alle deadlines tegelijkertijd (zoals gewoonlijk).
En verder is er natuurlijk nog een feestje dat ergens in mei gegeven moet worden.
Komend paasweekend gaan we lekker een weekendje naar Sydney. Ik blijf dan de week om naar de universiteit te gaan terwijl Joey weer lekker aan de slag kan.
Tja, even geen wereldschokkende berichten, maar na al het water van de laatste maanden vinden we het eigenlijk wel lekker dat er even niet te veel aan de hand is aan deze kand van de wereldbol..

Lege winkels

2008-01-30T19:10:00.000+10:00

En toen was het water bijna weg, maar nog niet helemaal...
Het water is aan het dalen, maar nog steeds een stuk hoger dan normaal en er zijn nog wat bruggen afgesloten. Mensen zijn aan het schoonmaken, wegen worden gerepareerd en de gemeent is druk muggen aan het bestrijden om te voorkomen dat er tropische ziektes uitbreken.
Sinds dinsdag zijn we weer normaal aan het werk (maandag was een nationale feestdag). We zijn nog lekker even naar Brisbane ontsnapt, maar dat vertel ik de volgende keer wel.

De eerste foto is trouwens onze wijk. Voor de mensen die hier geweest zijn: we wonen linksonder, twee huizen van de watergrens. We hebben nooit geweten hoeveel water er aan alle kanten stond, maar langzaam beginnen alle foto's van alle hoeken van het dorp langs te komen en het zijn echt enorme overstromingen geweest. De tweede foto is van een deel van de rest van het dorp (zoooo klein is het dus ook weer niet!!).

Joey en ik zijn net boodschappen wezen doen, en ook dat was een aparte ervaring. Omdat overal in Queensland nog wegen dicht zijn of ernstig beschadigd, kunnen veel grote vrachtwagens het dorp niet bereiken. En dat merk je in de supermarkt: ik heb de laatste banaan en ui gevonden, maar verder denk ik dat iedereen kool, prei en boontjes eet aangezien dat de enige groenten waren. Brood doen we ook al even niet meer aan (hulde aan de broodbakmachine en afbakbroodjes...). Melk wordt wel ingevlogen, maar verder is het duidelijk welke merken van alles hier populair zijn. Veel half lege rekken.. dan kom je er wel achter hoe we er aan gewend zijn alles te kunnen kopen wanneer we het willen. Niet dat we geen eten meer konden krijgen, maar de keuze was duidelijk gereduceerd...

Maar verder gaat alles hier weer gewoon zijn gangetje, de zon schijnt, we hebben Eddy de andere labrador op visite en Indy en de beagle van de buren hebben een tunnel naar elkaar gegraven.....

Droge voeten!

2008-01-23T20:58:00.000+10:00

De piek is voorbij (als het goed is)... Het water heeft ons huis net niet gehaald en is weer aan het dalen. Het water zakt ongeveer met 1cm per uur, dus het ziet er naar uit dat we nog wel een tijdje uitzicht op het water hebben. Voorlopig nog geen boodschappen dus. Er gaat wel een trein op en neer naar het afgesloten centrum van het dorp, maar voorlopig is die alleen voor evacuees.

Uiteraard zijn de overstromingen hier groot nieuws geweest en opende iedere nieuws uitzending ermee. Aangezien we aan deze kant van de rivier niet heel veel nieuws meekrijgen was de tv een goede uitkomst, al is het wel hartverscheurend om de huizen van vrienden en collega's compleet onder water op tv te zien, wetende dat je ze voorlopig niet kunt helpen.

Maar waarschijnlijk beginnen een hoop problemen nu pas. Vele mensen kunnen voorlopig niet naar huis en een enorme muggen-uitbraak is begonnen. De angst is dat er hier veel ziektes uit gaan breken door de muggen. Slangen en muizen zoeken ook droge grond, dus dat is het volgende risico.

Ons hondje heeft inmiddels een vervelende huidinfectie opgelopen, wat nogal lastig is aangezien alle dierenartsen aan de andere kant van de rivier wonen.

Nog wat fotootjes om een idee te geven van de piek. Vooral die van de grote brug in het centrum zegt ons heel veel. Waarschijnlijk de mensen die hier geweest zijn ook. De piek was op 15,4 meter en normaal is het een metertje of 1 (gok ik). Weten jullie meteen hoe lang we nog tegen het water aan kijken...

Maar morgen weer de dozen uitpakken met boeken etc. en hopelijk vrijdag voor een weekendje naar Brisbane (als alles goed gaat met Indy).

Het water komt langzaam dichterbij.

2008-01-22T13:22:00.000+10:00

Weer even een korte update vanuit een tot ramp-gebied verklaard Emerald.
Voorlopig ziet het er naar uit dat we (net) onze voeten droog gaan houden.
De hoogwater piek die ons gisteren beloofd was is er helaas nog niet en het water stijgt nog steeds, zowel in het meer als in de rivier. Het gaat wel steeds langzamer, dus de laatste voorspellingen zijn dat de piek vandaag komt. En dat is maar goed ook. Een aantal vrienden en collega's hebben al overstroomde huizen en een dikke 1000 mensen zijn al geevacueerd.
Zoals jullie op een van de foto's kunnen zien is onze vorige straat ook niet gespaard gebleven, dus we zitten in ons nieuwe stulpje een stuk beter. Het water is nog een goede 20 meter van de voordeur, maar kruipt met 3cm per uur naar boven. Het moet nog meer dan 1,5m omhoog om onze voordeur te halen, dus voorlopig hebben we er wel vertrouwen in.

Voor de mensen die hier geweest zijn: de eerste foto is van de Coles-shopping mall. Inmiddels overstroomd..
Tweede foto is het uitzicht vanuit het hoekje van onze tuin. En geloof me, de rivier is normaal gesproken heel ver weg...
Derde foto is het straatnaam bordje van ons vorige huis. (Weet niet van welke hoek, maar ja....)
Laatste foto is van de grote toegangsbrug tot het centrum en grootste deel van het dorp. Dit deel is dus afgesloten van de wereld voor verkeer. Gelukkig rijden ze treinen van het vliegveld naar het station (de spoorbrug is nog niet overstroom) dus zonder eten komen ze niet te zitten. Wij hebben aan deze kant geen winkels, maar wel een grote benzinepomp en ze hebben voedsel voorraden voor als mensen het nodig hebben. Wij hebben zelf nog voor 20 jaar eten (tik van Joey) dus niks aan de hand. Stroom en schoon water is er ook nog steeds.

Een bijkomende zorg op dit moment is dat ook slangen, insecten en muizen hoger gelegen grond zoeken.
Nu hebben we er nog niet te veel van gezien (buiten dat iedere spin in het land een web in ons hek heeft) maar het is wel goed om op te letten...

We hebben vannacht prima geslapen, Joey zit vanuit huis te werken en ik begin me maar weer voor te bereiden op het uitpakken van spullen (boeken enzo) die we voor de zekerheid naar hoger gelegen gebied hebben gebracht.

Een antal foto's zijn door vrienden "aan de andere kant" gemaakt en sommige door de pers...we kunnen nou eenmaal niet zelf overal komen.

We houden jullie op de hoogte!

Wachten op het water...

2008-01-21T09:21:00.000+10:00

Tja, de vorige keer schreven we nog dat de overstromingen ver van ons vandaan waren. In een week kan er echter veel veranderen. Na dagen van regen (al vinden wij als Hollanders dat de hoeveelheid nogal meeviel, blijkbaar niet...) is ons meer inmiddels flink aan het overstromen. Waar we drie maanden geleden nog tegen 15% aan keken hebben we nu het tegenovergestelde. Voor degenen die hier zijn geweest: op dit moment staat het water exact tot aan de grote brug Emerald in. (Ja, die heeeeel hoog boven het riviertje was ooit!) Het meer is op dit moment 3,5 meter hoger dan de 100% lijn (er zit nu ongeveer 1,6 miljoen megaliter in!). En al dat water stort zich naar beneden en baant zich een weg naar Emerald. Een aantal wijken zijn al geevacueerd, en we kunnen al sinds donderdag niet meer naar werk. Alle wegen zijn afgesloten, dus het is maar goed dat we flink ingeslagen hebben met voedsel. Wij zitten in principe wel aan de kant die het eerste "vrij" zou zijn en het vliegveld is aan onze kant. Alle winkels helaas niet. Iedereen van werk is gevraagd vrijwillig bij de hulpdiensten te helpen met mensen evacueren en spullen naar het droge te brengen. Volgens de radio is 2/3 van Queensland overstromings gebied (en ter vergelijking: Queensland in 45 keer zo groot als Nederland!!!). Maar het blijft vreemd, aangezien sinds gisteren de zon weer schijnt, extreem hard brandt en het heel benauwd is. Al het water dat alle grasvelden sompig maakte de laatste dagen is aan het verdwijnen en het is dus alsof je door een kokend moeras loopt.

Wij zitten redelijk veilig, al is de rand van het water ons nu ook tot 100 meter genaderd. We zitten nog wel een meter of drie hoger, maar het was een spannende nacht, met veel luisteren naar lokale radio, internet aan en bellen naar hulpnummers.
De piek wordt vanmiddag om 3 uur verwacht, dus als we het nog een paar uurtjes vol weten te houden komt alles goed.

Voor de liefhebbers: de eerste foto was zaterdagochtend, toen we op de brug stonden toen het water over de spillway begon te stromen (samen met iedereen in Emerald, en dus ook voor het eerst sinds we hier wonen in de file gestaan!!). De tweede is aan het eind van zaterdag en nummer drie was zondag eind van de middag.
Het water doet er zo'n tien uur over om bij ons te komen en Emerald ligt op die foto's ergens beneden in de verte.
De laatste foto is voor de mensen die bij het meer zijn geweest. Dit is het puntje van het picknick gebied....

De laatste foto's van de fam Backx met kerst

2008-01-13T13:34:00.000+10:00

Hier dan de laatste paar fotootjes van toen de familie hier was. Lekker genieten van een dagje bij het meer.
Voor diegenen onder jullie die zich de laatste tijd ernstige zorgen over ons hebben gemaakt in verband met overstromingen: nee, de overstromingen zijn hier minstens 900km vandaan. Het enige waar we last van hebben is dat er een tropische storm/cycloon in Noord-Australie is, waardoor het hier al drie dagen bewolkt is en miezert en slechts 25 graden is. Heel vervelend, maar niet echt levensbedreigend zullen we maar denken. Meest irritante is vooral dat de was nu niet meer binnen een half uurtje droog is. Het leven is zwaar hier in Emerald. Vooral voor Indy. het arme hondje is een week geleden geopereerd, aangezien we puppies niet echt op de planning hebben staan. Ze moet nu dus al een week rustig aan doen, wat niet echt in haar woordenboek staat. Ze is dan ook ernstig verontwaardigd dat we haar neit helpen gekdoen door speeltjes te gooien enzo. Toen ze donderdag met me mocht hardlopen was ze dan ook eindelijk weer helemaal hyper. De wond is gelukkig zo goed als genezen en morgen gaan de hechtigingen eruit.

Verder nietr heel veel wereldschokkend nieuws uit deze regionen, buiten dat er blijkbaar serieuze problemen in het cricket zijn tussen Australie en India. Heb het schandaal niet helemaal meegekregen, maar laten we het erop houden dat we heir beelden krijgen van mensen in India die posters van Australische cricket sterren verbranden en met schoenen slaan. Men schijnt de sport nogal serieus te nemen. Ik krijg het spelletje wel steeds beter door, al mis ik volgens mij nog steeds de clou. Maar ach, ik zie het als een soort Tour de France: je zet de tv aan op de achtergrond en kijkt af en toe even op als de commentator zeer gespannen begint te praten.

De komende week wordt weer een drukke, dus het zal hier op de blog weer even stil worden...

Vervolg van de fam Backx

2008-01-11T17:26:00.000+10:00

Hier nog wat fotootjes van de pogingen van de fam Backx om rijk te worden: op zoek naar saffieren in de Gemfields. Joey had het al regelmatig gedaan, maar voor mij was het ztiekem de eerste keer. Helaas, zelfs als geo-persoon is er geen garantie op de vondst van waardevolle stenen...

Nog wat kerst foto's

2008-01-06T13:07:00.000+10:00

Joey in de keuken...

De Botanische tuinen...

Kerst in Emerald - deel 2

2008-01-06T09:35:00.000+10:00

En toen was het kerst.. Een beetje vreemde ervaring om hier in Emerald hoog zomer kerst te vieren. Gelukkig kwamen mijn ouders en zus om ons te helpen in de kerststemming te komen. We hadden de kerstboom al een tijdje staan, maar toch. Zondag kwam de familie enigszons vermoeid aan, maar na een paar enthousiaste knuffels van de hond en een dutje waren ze er weer helemaal bij. Op maandag, kerstavond was er een soort miniparade van alle hulpdiensten in het dorp. Dus wij enthousiast met de familie naar het huis van vrienden omdat daar de parade langskwam. En als Brabander denk je dan toch een beetje aan een carnavalsoptocht met versierde wagens enzo. Dat was dus net even wat anders. Alle ambulances, brandweerauto's entc kwamen met sirenes langs en de kerstmand zat op een boot. Er werden snoepjes gegooid en dat was het dan wel weer. Ach, het is weer eens wat anders. Vervolgens met Sally en Guy en familie weer terug naar ons huis om lekker te eten.

Kerst was een beetje bewolkt, maar dat mocht de pret niet drukken. De familie had namelijk regen gebracht. Ons stuwmeer is inmiddels voor 36% gevuld. Het hoogste niveau van de laatste drie jaar!
Gezellig cadeautjes uitgepakt en Joey had uiteraard voor een lekkere maaltijd gezorgd.
Tweede kerstdag betekende voor mij helaas nachtdienst, dus de familie met Joey en vrienden naar het stuwmeer om te barbequen en ik naar bed. Helaas is het soms niet anders. Ik hoopte dat de nachtdienst niet al te lang zou duren, maar helaas waren het de volle twaalf uur...

De rest van de week was afwisselend werken en vrij, waardoor we gezellig af en toe een dagje konden luieren of naar de Gemfields om edelstenen te zoeken. Het plan was dat de familie nog naar de kust zou kunnen, maar daar waren de weersomstandigheden zo belabberd dat ze liever in het zonnige Emerald bleven.

We hopen dat jullie ook allemaal hele fijne feestdagen hebben gehad!!

Kerst in Emerald

2007-12-23T10:52:00.000+10:00

En toen was het bijna kerst... We blijven het moeilijk vinden om hier in de kerstsfeer te komen. Ookal versieren de mensen hier ook hun huizen, hebben ze (nep) kerstbomen, zit de kerstman in het winkelcentrum en koopt iedereen veel eten in.
Ik denk dat de temperatuur en de palmbomen een van de redenen is dat die kerstsfeer niet wil komen. En op de locale radio wordt er geen kerstmuziek gedraaid. En kerst is toch anders zonder Last Christmas van Wham iedere vijf minuten. Nooit gedacht dat ik kerstliedjes zou missen...

Inmiddels ligt er een grote berg met pakjes onder onze boom, aangezien men hier ook kado's voor vrienden koopt.
Onze hond laat het allemaal rustig over zich heen komen. Ze heeft af en toe de kolder in de kop, maar gaat dan vervolgens weer uren slapen. Deze foto's geven aan dat mevrouw het zich altijd erg comfortabel weet te maken op de vreemdste plekken en in de meest onmogelijke houdingen. Ik vrees dat onze hond eigenlijk geen ruggengraat heeft.

Op het werk is het heel druk en ik zal de komende tijd dan ook nog heel wat nachtdiensten moeten draaien. Normaal niet zo erg, maar mijn ouders en Anoek komen vanmiddag aan voor twee weekjes zon en hitte (al is het ineens gaan regenen, wel lekker koel na de 37 graden van gisteren) en het is wel gezellig als ik zo veel mogelijk thuis kan zijn natuurlijk.
We hebben de laatste tijd zowiezo veel regen gehad, wat erg goed is voor de regio. Wie weet komt de droogte wel tot een eind. Ons stuwmeer is al voor 31 procent gevuld. Vorig jaar was dat nog 12. EN die 31 is het hoogste waterniveau van de laatste drie jaar, dus als het deze weken nog wat wil regenen, zit Emerald voor de komende jaren weer helemaal goed.

Bij deze, vanuit een niet zo kerstig Australie: hele fijne feestdagen toegewenst! Zag op internet foto's van sneeuw en schaatsende mensen...ziet er heerlijk (en koud) uit!!

Regenseizoen..

2007-12-02T14:27:00.000+10:00

Het is duidelijk regenseizoen, maar het mooie daaraan is dat het overdag nog steeds lekker 30 graden is en dat het pas tegend avond of 's nachts voor een uurtje heel hard regent. Ons meer is inmiddels van 15 naar 20% gevuld gegaan. Klinkt niet veel, maar aangezien het een enorme waterplas is, is dit toch al weer een dik half jaar extra watervoorraad voor het dorp en boeren in de omgeving.
En verder? Joey heeft nieuwe favoriete chips, de j.j. chips. Tja....

Ons hondje is een enorme lobbes aan het worden die nog niet helemaal door heeft hoe groot ze is en dan ook nog steeds graag even op schoot komt knuffelen. Ach, ze blijft schattig, al is ons irrigatie systeem deze week voor de zoveelste keer aan stukjes gekauwd.

Kerst is hier inmiddels ook weer begonnen. Vanaf 1 december begint het seizoen, aangezien Sint en Piet uiteraard niet al te bekend zijn in deze regionen. De gemiddelde Australier kijkt je dan ook met grote ogen aan als je het probeert uit te leggen. Vooral de roe en zak en stoomboot komen een beetje vreemd over. Moet ook toegeven als je het geheel in vijf minuten probeert uit te leggen dat het eigenlijk ook best een vreemde traditie is. Maar niet minder leuk natuurlijk, dus heeft Joey zich weer uitgesloofd in de keuken en pepernoten, speculaas en gevulde speculaas gemaakt! Jummi Jummie! Al smaakt het wel anders als je het met dertig graden buiten in je korte broek zit te eten. En een kerstboom heeft toch minder effect als hij nep is (ze doen hier uiteraard niet aan echte bomen....).

Hard werken..

2007-11-18T14:18:00.000+10:00

Het is alweer een tijdje geleden dat we hier iets gemeld hebben, en dat is voornamelijk omdat we ontzettend druk zijn! Excuses voor al die mensen die al tig keer hebben geprobeerd ons te bellen. Stug blijven proberen!!

Maar goed, de storm was voorbij en de volgende dag hadden we visite uit Nederland! Floor kwam langs!! En dat is mijn beste vriendinnetje van de kleuterschool. Ze was met man en vrienden door Australie maan het reizen en maakte even een "klein ommetje" om bij ons langs te kunnen komen. Het was echt super gezellig. Helaas moesten wij de volgende ochtend vroeg weer werken en zij moesten de reis vervolgen om op tijd in Cairns te kunnen zijn. Maar wel heerlijk om iemand "even" op visite te hebben.
De storm is nog wel dagen het onderwerp van gesprek geweest. Het is echt een wonder dat niemand gewond is geraakt als je alle verhalen hoort.

Tja, als je heel hard werkt heb je ook wat minder spannende verhalen te vertellen. Deze week zijn hier verkiezingen, dus de strijd is in alle hevigheid losgebarsten. Ik denk dat je de politiek hier het best met het Verenigd Koninkrijk kunt vergelijken. Een twee-partijen systeem die vooral heel druk zijn met elkaar aanvallen en afkraken. Levert wel grappige taferelen op, maar ik ben blij dat wij hier niet kunnen stemmen...
Verder gaat alles gewoon zijn gangetje. Indy is al enorm groot en helaas midden in de puberteit. We komen regelmatig thuis in een slagveld. Vooral in de week dat mevrouw het nodig vond om het in onze tuin te laten sneeuwen met de vulling van haar kussen... Of de ochtend dat ze onze nieuwe palmboom met de grond gelijk wist te maken en de volgende ochtend ook maar even de overgebleven wortels uit gegraven had. Maar het blijft een schatje. We gaan gewoon stug door met de gehoorzaamheids training, en die begint duidelijk zijn vruchten af te werpen. En de eerste keer achter in de bak van de Hilux was ook een groot succes!

Wat foto's van de storm

2007-11-02T12:55:00.001+10:00

Om een beetje een idee te geven van de schade die de storm heeft aangericht heb ik wat foto's op internet gezocht die afgelopen maandag en dinsdag zijn gemaakt na de storm...

STORM!

2007-11-01T18:35:00.000+10:00

Het storm seizoen is aangebroken. En hoe!!! Afgelopen maandag was waarschijnlijk toch wel de ergste storm die ik ooit meegemaakt heb (of die ik me kan herinneren). Het was zoals gewoonlijk mooi weer (sorry Karen...) maar toen we bij het werk wegreden zag de lucht er al wel extreem donker uit.
In de auto zagen we het onweer al. Je kunt hier heel ver kijken, dus eigenlijk was het ontzettend mooi om te zien. We zeiden nog tegen elkaar: normaal gesproken zouden mensen weg rijden van de storm....
Eenmaal in Emerald begon het wat te druppelen. We stopten bij de dierenarts omdat Shellie (collegaatje de reed) even wat op moest halen. En toen ze weer naar buiten kwam barstte het geweld los. We hebben nog een poging gedaan om te rijden, maar aangezien ons zicht minimaal was (de overkant van de weg was niet te zien) besloten we maar even te wachten. Het werd donker (ook al was het pas 5 uur) en het begon extreem hard te waaien. En toen kwam de hagel.... dacht dat ik wel redelijk wat hagelbuien had gezien, maar deze was wel heftig. Helaas voor Shellie zaten we in haar auto die pas twee maanden oud was. Gelukkig is ze verzekerd, want er zitten heel wat deuken in. We konden elkaar niet verstaan in de auto, die heftig stond te schudden. Het is zo'n 4WD dus we voelden ons wel enigszins veilig.
Op een gegeven moment maar weer eens verder gereden. Af en toe nog moeten stoppen voor een regen hoos maar het ging prima. De spoorbomen waren ingestort dus we namen een omweg langs vrienden van ons. En die stonden het gras te bemesten!! Erg hard gelachen. Het hele dorp in paniek, maar zij hebben een groen veldje!

Thuis gelukkig niet te veel schade. Nog een vriend langs gehad die geen water of stroom meer had maar binnen 20 minuten was de storm zelf voorbij.

De volgende dag kwamen we er pas achter wat er echt gebeurd was. Op weg naar het werk kwamen we erachter dat de buurt waar wij met de auto waren erg hard geraakt was. Hele grote gezonde bomen met wortel en al omver geblazen. En niet een of 2, tientallen. Schuren die langs de weg lagen (waar ze de dag ervoor niet stonden...) Mensen met bomen op hun huis, auto's kapot maar gelukkig niemand gewond. Onze mijn is nog geëvacueerd omdat alle stroom uitviel (inclusief back-up) waardoor er geen ventilatie ondergronds meer was. Maar in vergelijking met een hoop andere bedrijven en mijnen kwamen we er goed van af. Veel mensen konden ook niet komen werken omdat ze thuis schade moesten opnemen en proberen noodvoorzieningen te regelen. Sommige collega's hadden twee dagen later nog steeds geen stroom.

Achteraf bleek ook dat er windhozen met een snelheid van 145 km/uur gemeten zijn op het vliegveld. En dit was pas de eerste storm van het seizoen...

We hebben dus niet altijd korte broeken aan....

2007-10-22T18:13:00.000+10:00

Paardenraces

2007-10-22T18:11:00.000+10:00

In dit race-gekke land is er sinds een paar maanden lichtelijke paniek: de paardengriep was uitgebroken. En vanwege infectie-gevaar werden bijna alle paardenraces afgelast. Behalve in Emerald..... Geen idee waarom hier niet, mischien ligt het zooooo afgelegen dat ze denken dat virussen zich hier niet kunnen verspreiden ofzo. Het was de enige race in de wijde omgeving, dus de races werden van zaterdag naar zondag verzet om de televisie erbij te kunnen hebben. Dit tot grote onvrede van de locale bevolking, aangezien deze races altijd een groot feest na afloop hebben met live muziek etc. en op zondag avond is dat toch anders als iedereen vroeg naar bed gaat.

Ons werk had een tent geregeld (geloof me, in deze temperaturen geen overbodige luxe!!) dus ook Joey en ik ons braaf opgetut (ik dan) en aangekleed (allebei...).
Alhoewel het een stuk rustiger was dan vorig jaar was het toch erg gezellig. Iedereen gokt enthousiast op de races (een van onze managers had als tactiek op ongeveer de helft van alle paarden te wedden, in zijn theorie de grootste kans om te winnen....) en tussendoor wordt er gezellig gegeten, gedronken en elkaars kleding bewonderd. Dit is de enige dag in het jaar dat je mensen opgedirkt ziet. Wel lachen hoor, de kappers bleven speciaal op zondag open om all kapsels te fohnen en hoeden en "facionators" (zo'n pluim in je haar) aan te brengen. Samen met wat vriendinnetjes had ik in Brisbane ook zo'n pluim gekocht, dus we hoorden er helemaal bij! Helaas viel het eten in onze tent wat tegen, maar gelukkig voor Joey kwam hij de buurman tegen. Die werkt op een andere mijn, en hun tent had heerlijke lunch... Je begrijpt dat we Joey een tijdje kwijt waren.

Verder is ons hondje inmiddels geslaagd voor haar gehoorzaamheids training. Samen met Joey deelt ze nu een diploma in "good canine citizenship". Ja, ons hondje heeft al heel wat diploma's met haar 6 maanden. Helaas is de puberteit berijkt, dus vrees dat er van die gehoorzaamheid even niks terecht komt.

Dinsdag hadden we nog onverwacht bezoek van Bertran (een mijnbouw-studiegenootje). Hij woont in Engeland, maar was voor zijn werk in de regio (tja, altijd al gezegd dat Emerald het middelpunt van de wereld is...). Helaas kon ik hem maar heel kort zien, aangezien ik hard aan het repeteren was voor een balletvoorstelling, maar toch altijd leuk om hier bekenden te zien!

Druk druk druk

2007-10-08T20:16:00.000+10:00

Ja, de drukte heeft hier even toegeslagen.
Anderhalve week geleden ben ik met twee vriendinnetjes lekker wezen shoppen. Doel was een trouwjurk, maar ach... dat wil niet zeggen dat je geen andere kleding kunt kopen toch? Het weekend begon even wat minder met een bezoek aan de eerste hulp. Sarah had het voor elkaar gekregen om haar hoofd te stoten bij het instappen van de taxi, en daarbij had ze zichzelf een enorme jaap onder haar wenkbrauw bezorgd. Het bloed gutste er redelijk uit, dus het leek ons slimmer om even wat hechtingen te gaan halen. Maar op een vrijdag avond ben je met een paar hechtinkjes natuurlijk niet echt de prioriteit in een ziekenhuis in Brisbane. Dus drie uur wachten en drie hechtingen later was het 11 uur 's avonds en waren onze plannen voor een luxe etentje inmiddels afgezwakt tot een bezoekje aan de Hungry Jacks (=Burger King, vraag me niet waarom dat dan hier weer anders moet heten aangezien het exact dezelfde keten is, ze whoppers verkopen en zelfs het logo hetzelfde is....).
Maar de volgende dag alles weer goedgemaakt door veel te shoppen en lekker te gaan tepanyakien (schrijf je dat zo?? Geen idee...) in een goed restaurant. Enorm lekker gegeten en ook veel gelachen. Sally en ik zijn niet zo goed in het vangen van rauwe eieren (degenen die mij ooit een bal hebben zien proberen te vangen kunnen zich daar vast iets bij voorstellen). Gelukkig hadden we allemaal slabbetjes omgekregen!

Zondag gingen Sally en Sarah weer naar huis en ben ik bij mijn nichtje gaan logeren. Erg lekker ontspannen en ook gezellig, aangezien ze binnenkort weer richting Europa vertrekt. Maandag vloog ik verder om naar Sydney te gaan voor maar weer eens een weekje universiteit. De colleges waren supergoed, het eten geweldig (zeker als je in Emerald woont), het strand gezellig vol mensen en ik denk dat ik zowaar slimmer ben geworden.

Vervolgens weer terug naar Brisbane, waar Joey ook was om samen nog verder te shoppen voor onze huwelijksdag. Zijn er achter dat de Australiers echt nog een beetje in het stenen tijdperk wonen. Internet is maar een apart en eng begrip geloof ik.

En toen weer naar huis. Op het werk is het echt superdruk, hebben een hoop projecten die uiteraard allemaal tegelijkertijd hun "ontknoping" hebben. Verder hebben we dit weekend de races en volgende week balletvoorstellingen. We weten nog niet hoe het allemaal gaat passen, maar het lukt vast wel allemaal.

Moet alleen weer even wennen aan die airco die 's nachts weer zoemt in de slaapkamer....

Onze tuin begint trouwens weer enigszins in bloei te staan (de planten die niet door Indy zijn opgegeten dan...)

En de laatste fotootjes..

2007-09-22T14:46:00.000+10:00

Blauwe lucht en boven de dertig graden, het is immers weer lente!

Niksen en luieren

Best vermoeiend al dat niksen....

Nog wat kampeer-fotootjes.

2007-09-22T14:41:00.000+10:00

Lekker luxe op een kussentje...

De tarp...

Ook de hondjes wilden in de schaduw

De dames in de kano op avontuur (bijna een pelikaan gevangen!!!)

Kamperen aan Theresa Dam

2007-09-22T14:38:00.000+10:00

En toen was het weer hoog tijd voor een kampeer-uitstapje...
Samen met Sally en Guy, hun twee honden en Eddy en Indy hadden we afgesproken om naar Theresa dam te gaan. Dat is hier anderhlaf uur vandaan, dus prima te doen voor een weekendje. Nu dachten Joey en ik na jaren van kamperen redelijk voorbereid te zijn, maar in de ogen van de Australiers nemen wij het blijkbaar toch niet helemaal serieus.. We hadden bij ons een aanhangwagen (de auto's zaten immers vol met honden). Hierin hadden we twee mega-koelboxen (in Australische ogen slechts een gemiddeld maatje, maar wij vinden ze toch echt groot!), een koelkastje in de auto, een superdeluxe barbecue (niet zo'n klein truttig dingetje op kolen waar wij aan denken bij kamperen), uiteraard tafel, stoelen, grote gaslamp, en veel, heeeeel veel eten en alle bijbehorende attributen. Twee (!) keer peper, zout, theedoeken, olie, messen etc. Want ja, twee nachtjes weg, wie weet haal je het dan niet met slechts EEN setje van alles.
Uiteraard veel water (er was geen drinkwater op de coamping aanwezig). Kano op het dak en ook nog een ideaal zeil met tentstokken, ook wel TARP genaamd. En Australiers zijn er gek op!

Wij dus enthousiast naar de camping, in de veronderstelling dat we lekker rustig de natuur in gingen. Helaas, op de camping aangekomen bleek er country-karaoke voor de wat oudere kampeerder te zijn... Ach, het was niet het ergste achtergrond geluid wat je je voor kunt stellen (we hebben de uitnodiging om mee te doen vriendelijk afgelsagen) want de man naast ons had zijn eigen generator en tv-antenne bij zich. Tja, want kamperen zonder tv en koelkast met vriesvak is natuurlijk geen optie, dat snapt iedereen natuurlijk! En wij met onze positieve instelling nog geloven dat hij hem 's nachts wel uit zou zetten. Zo warm is het 's nachts nog niet, dus die koelkast houdt het echt wel vol en de tv is toch uit. Verkeerd gedacht. Het gezoem hield heel even op toen de benzine op was, maar helaas had hij een reserve jerrycan bij zich.
Maarja, wie kampeert er dan ook voor de rust en de natuur zullen we maar denken.

Maar er waren vooral veel leuke dingen.... ons hondje heeft voor het eerst gezwommen en is niet eens verdronken! Nou weet ik ook wel dat in theorie alle honden kunnen zwemmen, maar het zou toch lullig zijn als wij de uitzonding op de regel hebben en haar dan in het water gooien... Er was even een paniekerige blik in haar ogen toen de bodem onder haar pootjes verdween, maar gelukkig kloppen de basisinstincten vrij aardig en wist ze haar hoofdje boven water te houden. Niet slecht zo voor een eerste keer en dat zonder zwembandjes!!

Verder hebben we vooral geluierd en gegeten (er was niet voor niks voor een weeshuis ingekocht), dus ontbijt liep over in morningtea (zoals men dat hier noemt) en vervolgens kon de bbq alvast aan.
En de heren deden al het koken dus Sally en ik hebben weinig te klagen gehad, behalve dan dat Joey het de eerste nacht voor elkaar kreeg ons luchtbed leeg te laten lopen.

Ons hondje tijdens haar zwemescapades, ze is al bijna groot!!

En 's avonds natuurlijk marshmellows en warme chocomel bij het kampvuur!

Nog meer visite en nog meer honden...

2007-09-09T09:55:00.000+10:00

En toen was de laatste visite vertrokken... Liesbeth en Job waren hier van dinsdag tot zondagochtend, errug gezellig!! Uiteraard moesten Joey en ik wel gewoon werken, maar Job en Liesbeth hebben zich zonder ons ook best vermaakt die eerste paar dagen. Het is wel echt leuk om af en toe Nederlandse vrienden bij je te hebben die je al wat langer kent. Ben je toch weer heel erg thuis... Zeker aangezien ze een pot Calve pindakaas bij zich hadden!!!!!!!! Je begrijpt dat Joey en ik daar erg over te spreken waren. Meteen op ons brood gedaan en op werk iedereen uit proberen te leggen wat er zo bijzonder is aan Nederlandse pindakaas. Denk niet dat ik ze overtuigd heb, maar ach, wij zijn er extreem gelukkig mee. Op zaterdag kwam ook Eddy nog langs. De hond van John en Sarah. Ze zijn drie weekjes op vakantie, en dus logeert de hond bij ons. Was even wennen voor allemaal, maar nu is hij helemaal ingeburgerd. Indy slaapt graag letterlijk bovenop hem, en ze spelen de hele dag. Wel lekker rustig voor ons dus.
Verer is er op dit moment weinig wereldschokkend nieuws in Emerald. Nouja, we krijgen een gebouw met vier (!!!) verdiepingen in het dorp. Ja, de wolkenkrabber van de regio wordt dat!! En er is grote stress in de regio omdat ze ook hier allerlei gemeentes willen laten fuseren. En met de afstanden hier heb je het dan over enorme lappen grond. Ik geloof dat het merendeel van de regio er tegen is. De rijke mijnbouwgemeentes willen hun geld niet aan kleine minidorpen geven (en met mini bedoel ik mini) en de kleine plaatsjes zijn bang dat ze die paar faciliteiten die ze zichzelf hebben kunnen veroorloven kwijt gaan raken omdat een grote plaats alles al heeft. We volgen het niet heeeel nauwgezet, maar het is best grappig om de politiek hier te volgen. Ze hebben hier wel iets van de engelsen. Twee partijen die dan de hele tijd elkaar uit zitten te jouwen in het parlement enzo... is weer eens wat anders!

De hond groeit nog steeds als kool. Ze gaat iedere zaterdagochtend vroeg aar de gehoorzaamheids training en het begint echt zijn vruchten af te werpen. Ze luistert al best goed voor een pup!!

Hond..

Uit eten met de visite

sydney, winter, ziek en grasmaaiers...

2007-08-25T14:32:00.000+10:00

Ik weet het, ik weet het. Veeeeeeeel te lang niks van me laten horen. Gelukkig heeft Joey jullie nog een beetje op de hoogte gehouden, maar nu ben ik er dan weer helemaal bij. De laatste twee weken ben ik in Sydney geweest, hebben we Karen en Mathijs op bezoek gehad, ben ik in Brisbane op cursus geweest, heb ik de griep gehad en hebben we een grasmaaier gekocht.... Ja, wereldschokkende gebeurtenissen, vooral die grasmaaier!
Maar om bij het begin te beginnen:

Het was weer tijd voor een weekje universiteit. Goed gesprek met de decaan gehad en besloten dat het wel zinvol is om na deze opleiding door te gaan voor de Masters. Dat zou betekenen dat ik nog 7 keer naar Sydney ga. Nog drie keer voor mijn diploma, en dan nog vier keer voor de masters. Dat wordt dan een Masters of Enigineering Science in Mining Geomechanics. Klinkt best stoer toch??
Maar om niet op de zaken vooruit te lopen moest ik die week natuurlijk nog wel goed afronden. Deze week was het thema: numeriek modeleren... De Delftenaren onder jullie krijgen nu vast rillingen over hun rug, en ik moet toegeven dat de eerste dag ook enigszins traumatisch was: in een dag alles over gesteentemechanica, lineaire algebra en numerieke methodes er even doorheen gejaagd. En vooral voor de mensen op de cursus die het nog nooit eerder gezien hadden was het flink schrikken. Gelukkig bleek het praktische gedeelte een stuk minster angstaanjagend te zijn. Gewoon een beetje met computerprogramma's spelen. lukte best aardig. In theorie kreeg ik het zelfs voor elkaar een hele mijn op te blazen. Best knap vond ik van mezelf...
Helaas was het extreem koud in Sydney. Slechts 16 graden, dus ik heb er maar eens een jas bijgekocht.

Toen ik thuiskwam waren Karen en Mathijs aangekomen (vrienden uit Delft). Dus ik werd keurig van het vliegveld gehaald (liet nog wel mn handtas achter, maar dat maakt in Emerald niks uit, krijg je een telefoontje van "Scott from the airport...").
Erg gezellig om weer eens gezellig in het Nederlands met vrienden te kunnen praten. Die avond uit eten geweest en wezen "stappen" in down-town Emerald. Hebben ze meteen een goede doorsnede van de bevolking gezien zullen we maar denken.. Zaterdag met hond en al naar het meer om Indy voor het eerst meer water dan haar peuterbadje te laten zien. Nog steeds slecht weer dus niemand van ons was van plan om samen met haar te gaan zwemmen. Volgende keer beter zullen we maar denken...
Die zondag was het zelfs slechts 15 graden!!! De hele week heeft het in Queensland ook geregend, het ergst in 100 jaar (voor augustus)!!! Heel fijn voor de mensen in Brisbane wiens watervoorraden bijna op zijn, maar voor de Hollandse toerist is het wat minder.
En zondagavond weer met het vliegtuig naar Brisbane voor de cursus. Vanwege het slechte weer een extreem belabberde vlucht, aangezien de stewardessen ook niet uit de riem mochten, dus niks te eten, drinken of lezen (in ons vliegtuigje krijg je een tijdschrift om te lezen.....goed excuus om alle roddelbladen weer eens in te zien).
Mijn collega was er al en zat in een onwijs goed restaurant al te wachten, dus het lekkere eten maakte de slechte vlucht weer goed. De baas stopt ons ook altijd in de betere hotels, dus ook daar geen klachten.
Helaas begon op maandag de griep. Het heerst hier enorm en er zijn al meer dan tien mensen overleden aan de griep (2 volwassenen en de rest kinderen). Nou had ik het niet heel extreem, maar het concentreren wordt toch wat lastig met zo'n dicht hoofd en koorts. De cursus was wel goed, aangezien het de geotechneut-in-steenkoolmijnen-goeroe uit Amerika was. Vooral heel veel geleerd over wat niet te doen en dat de industrie in Amerika toch duidelijk heel anders is en duidelijk op mijn wensen lijstje naar beneden gekelderd.

Maar goed, inmiddels weer thuis en beter, dus tijd voor huiselijke klusjes. En daar hoort tegenwoordig ook grasmaaien bij! In de winter hoefde het niet, maar alles begint nu weer te groeien. Dus wij ook een grasmaaier gekocht. Als Joey dadleijk gaat maaien zal ik een fotootjes van hem maken.... Hij is er namelijk enorm trots op....

Indy 18 weken

2007-08-13T21:33:00.000+10:00

En dan ook nog wat gezellige foto's van Indy. We hadden 2 weekenden geleden Eddy (de labrador van vrienden van ons) te logeren een aangezien Indy&Eddy grote vriendjes zijn hebben die erg veel gespeeld met z'n tweeen het hele weekend. En ook al had Eddy zijn eigen bedje meegenomen, toch vond Indy dat het altijd gezelliger is als je met z'n tweeen op hetzelfde bedje gaat zitten. Best sterke stof blijkbaar, want ze zijn er niet doorheen gezakt!

Ons hondje begint ondertussen ook al op een 'echte' hond te lijken en is ondertussen al zo'n 16kg. En dat voor een 18 weken oude hond, ze is dus nog steeds op de 1kg per week groeicurve!

Zoals ik hieronder al had geschreven vind Sabine het nu erg leuk om zich te verdiepen in alle trouwtijdschriften die er in Emerald te vinden zijn. Let overigens ook op de pen in de linkerhand waar mooie jurken mee aangekruist worden...

Daydream Island...

2007-08-13T21:16:00.000+10:00

Aangezien mijn (=Joey) Blogger account even wat kuren heeft doe ik deze post vanaf Sabine haar account.

Na een hoop 'klachten' over het lage aantal posts&foto's de afgelopen tijd is het nu dan gelukkig weer tijd om te vertellen over de afgelopen weken. En wat een paar weken zijn het geweest!

Voor wie het nog niet direct, indirect of via de tamtam heeft gehoord: we gaan trouwen!

Een paar weekenden geleden gingen we voor een lekker lang ontspannen weekend naar Daydream Island, een eiland in de Whitsundays van ongeveer 400m bij 1km met het grootste buiten-aquarium van het zuidelijke halfrond.
Nadat ik Sabine nietsvermoedend naar een verlaten strand had gelokt had ik een assortiment lekkere kaas&wijn uitgestald en bij zonsondergang gevraagd of ze met me wilde trouwen. Gelukkig zei ze ook nog 'Ja' dus kon er de rest van het weekend druk gebrainstormed worden of het aankomende feestje. (Leuk detail is overigens dat we omsingeld waren door kangaroes die waarschijnlijk vonden dat we op 'hun' plekje van de avond zaten te genieten, dus dat vonden wij dan wel weer erg leuk...)
Ondertussen zijn we druk met het proberen te regelen van een locatie en een datum en Sabine geniet van alle trouwboeken&tijdschriften die ze nu eindelijk met goed fatsoen kan kopen!

De foto's hieronder zijn wat impressies van het eiland. De cocktails waren erg goed te doen en ook op de voor 1 miljoen dollar gerenoveerde midgetgolf-baan hebben we erg veel lol gehad. En het is uiteraard duidelijk wie daar heeft gewonnen...

Nog wat fotootjes

2007-07-19T19:24:00.000+10:00

Veel plezier met zn allen bij de rodeo

Indy aan de wandel

Indy als stoere hond bij de honden van Sally. Ze moet nog een beetje groeien....

Agrow, rodeo en puppy pre-school

2007-07-19T19:16:00.000+10:00

Voordat we dit weekend de heerlijke Whitsundays maar weer eens met een bezoekje gaan vereren (na vijf jaar....) nog even een korte update van het laatste weekend. We hadden het maar druk. In de stad was de Agrow. Dat is een grote boeren-beurs (Is denk ik de beste omschrijving). Hij duurt drie dagen, en de laatste dag is gelukkig zaterdag, zodat ook werkende mensen langs kunnen komen. Er is echt vanalles, paardenveiling, stieren, machines, gereedschap, auto's..... en zoals jullie begrijpen zijn het vooral de heren die het een groot succes vinden. Maar er zijn toch zeker een 20.000 mensen geweest en aangezien er in ons dorpje maar 14.000 wonen begrijpen jullie dat het echt een mega-event is. Alle hotels en motels zijn al maanden volgeboekt, restaurants draaien overuren en de wegen lijken net zo vol als in Nederland (even wennen dus dat we bij de supermarkt ACHTERAAN op de parkeerplaatst stonden). Moet toegeven dat ik me ook best een paar uurtjes prima vermaakt heb. Alleen moesten we vroeg naar huis voor de puppy-pre-school. Tja, alhoewel wij natuurlijk vinden dat we perfecte hondentrainers zijn, hebben we besloten dat in ieder geval een basis training geen kwaad kan. Nou moet je je er niet al te veel van voorstellen. 7 onopgevoede puppies die de basisbeginselen van zitten, blijven, liggen en komen bijgebracht krijgen. Vooral erg gezellig voor de honden dus. Indy heeft in ieder geval meteen vriendjes gemaakt met een beagle-puppy. En is nog geslaagd ook, een klein wondertje zullen we maar denken.

En na de pre-school meteen hup de warme kleren aan, want het was rodeo. Helaas is het hier een extreem koude winter en de voorspellingen waren dat het 's nachts slechts 3 graden zou worden. ook als Nederlander moet je dan toch toegeven dat het lichtelijk aan de koude kant is voor een buiten-event. Maar we hebben ons niet laten kennen! We vielen een beetje op zonder cowboy-hoed, maar we hadden het wel lekker warm in onze Hollandse kleren.
De rodeo was een hele echte met veel bokkende stieren, paarden, kalfjes die gevangen moesten worden en allerlei variaties op die thema's. Ook een paar bekenden (collega's) deden mee, dus dat maakt het kijken altijd wat spannender. Gelukkig waren er ook grote schermen (Emerald gaat ook met zn tijd mee) zodat iedereen alles kon volgen, ondanks de overvolle tribunes. Van 6 to 12 hebben we ons er toch prima mee vermaakt. Wachten op de taxi was alleen wat minder. Emerald heeft er niet zooooveel, dus als op een zaterdagavond duizenden mensen er eentje willen hebben... Ik gok dat er vijf in het dorp rondrijden.

En zondag mochten we dan eindelijk voor het eerst met de hond aan de wandel. Ze heeft alle vaccinaties gehad, nu nog wennen aan zo'n lijn. Ze lijkt hem liever door te kauwen, maar zolang we de vaart er een beetje in houden vindt ze het extreem gezellig.
Met jas, want het is dus nog steeds best frisjes hier!!

Rommel rapen en Senseo

2007-07-07T17:32:00.000+10:00

Er was een verzoek om wat minder over Indy en wat meer over ons te vertellen.... Tja, alleen worden er de laatste tijd duidelijk meer foto's van Indy dan van onszelf gemaakt. Dus hier een compromis: foto's waar we samen met de hond opstaan...
Je kunt niet iedereen gelukkig maken uiteraard.

Deze week hadden zowel Joey als ik een enorm drukke week op eht werk. Allebei hadden we op vrijdag belangrijke vergaderingen waar we van te voren veel voor moesten doen. We genieten op dit moment dan ook extra van ons weekendje. Ook omdat het hier weer gewoon lekker weer is, dus normaal boven de twintig graden. En dat kwam vooral donderdag goed uit. We hadden een jaarlijkse stroomloze dag, omdat dan alles geinspecteerd moet worden. En geen stroom betekent natuurlijk ook geen computers, licht en dat soort zaken. Dus had men op de mijn verzonnen dat iedereen dan de hele dag buiten rotzooi op moest gaan ruimen. Best leuk initiatief...voor de eerste twee uur.... daarna had iedereen duidelijk moeite om gemotiveerd te blijven. Er zou voor eten gezorgd worden, maar op een broodje en alleen water was het toch lastig om de aandacht erbij te houden. En aangezien ik in de groep met onze General Manager zat werd er weinig gepauzeerd. Maar ach, gelukkig is het maar eens per jaar...
En toen we thuis kwamen was er een pakketje. Joey had blijkbaar ons sjieke koffie-zet-apparaat kapot weten te maken. En dus had hij maar even een nieuwe besteld....: Een senseo!! Ja, je gelooft het niet, maar in Nederland, waar de rekken vol met Senseo-pads liggen hadden we er geen (als enigen waarschijnlijk). En hier, in de middle of nowhere, waar onze supermarkt precies 4 zakjes verkoopt, slap, medium, sterk en de cappucino, hebben we er ineens een. Vraag me niet waar de logica is, maar het is in ieder geval een teken dat we onze roots nog niet vergeten zijn haha!

Verder even weinig wereldschokkends. Vandaag was er een "kunst" veiling in het winkelcentrum, maar Joey en ik hadden al snel besloten dat het een soort van Bob Ross schilderijen waren (voor degenen onder jullie die tijdens je studententijd ook menig aflevering met Bob hebben gezien.) Iedereen kan schilderen..
Het was gelukkig voor het goede doel, maar toch!

We kijken alvast lekker uit naar augustus als we weer visite uit Nederland krijgen en hopelijk kunnen we binnenkort eerst zelf nog een lang weekendje weg...

En dan dus toch de fotootjes van de hond.... die de hangmat een groot succes lijkt te vinden!!

gewoon even bijkletsen...

2007-06-26T17:56:00.000+10:00

Ja, al die fotootjes van Indy zijn uitermate schattig, maar ik dacht: laat ik ook eens wat van ons plaatsen, anders vergeten jullie nog hoe wij er uit zien. De fotootjes zijn een paar weekjes uit, dus de hond is nog wat klein, maar Joey en ik groeien minder hard, dus we lijken nog wel redelijk....

En hoe gaat het verder hier? Vooral druk en erg goed, al was ik de laatste paar daagjes een beetje ziekjes. Ja, ook hier doen ze aan griepvirussen. En aangezien het hier al drie weken (!!!) koud is en regent is dit het moment om een virusje op te lopen. We hebben zelfs de een-na koudste juni dag in 100 jaar gehad met 10 graden!! Ook regent het deze maand vrij veel, wat uiteraard erg goed is voor dit door droogte geplaagde land. Het is nog niet genoeg om te zeggen dat de droogte voorbij is, maar er zijn zeker een hoop boeren die er in ieder geval weer een jaartje tegenaan kunnen.

Vorige week was ik in Brisbane voor een cursus. Nu woont er al 3 jaar een nichtje van mij in Brisbane, maar iedere keer als ik daar was, was zij de stad uit. Nu was er een andere neef die vanuit Thailand naar Australie is gekomen om een tijdje hier te komen werken en hij logeerde bij haar. En aangezien ik ook in de stad was, hebben we lekker samen gegeten. Toch erg leuk om zo ver weg van huis met familie om de tafel te zitten. Mijn collega was ook meegekomen en de vriend van mijn nichtje was er ook, dus met een mengelmoesje van Nederlands en Engels met rare accenten was het erg gezellig!
De cursus zelf was minder bruisend, maar gelukkig waren mijn collega en ik de enige en konden we de cursus precies op wat we wilden leren aanpassen. En zo werd een vijf-daagse cursus er eentje van 3. Uiteraard beweren mijn collega en ik dat dat komt vanwege onze enorme intelligentie....

Ons huisje bevalt ook nog steeds prima, al moet er tegenwoordig wat vaker gezogen en gedweild worden. Tja, zo'n natte hond in de regen heeft er blijkbaar veel plezier in om dan nat rondjes door het huis te gaan rennen. Gelukkig hebben we tegels zullen we maar denken.

Zo, zijn jullie ook weer op de hoogte van hoe het hier met ons gaat, de volgende update is vast weer over Indy..

Indy al 10 weken

2007-06-18T20:07:00.000+10:00

Onze Indy is ondertussen al 10 weken oud, dus ik vond het maar weer eens tijd worden voor wat leuke foto's... Ze groeit nu echt als kool en elke dag word ze al meer een echte labrador! Binnenkort meer verhalen, maar voor nu moeten jullie het even met de foto's doen!

En daar is Indy!

2007-06-04T20:56:00.000+10:00

En daar is Indy dan. Het was eerst nog een druk weekje aangezien we allebei op cursus naar Brisbane mochten. Eigenlijk zou ik alleen gaan, maar er viel iemand af en Joey was de volgende op de lijst. Ideaal dus, op kosten van de baas in een goed hotel. Overdag hard werken achter de computer, maar aan het eind van de middag ook nog even tijd om de stad in te gaan en te genieten. Alleen de terugweg was wat minder. Halverwege de vlucht besloot men terug naar Brisbane te gaan omdat "men reden had te geloven dat er iets mis was". Altijd lekker zo'n berichtje in de lucht. Maar op het vliegveld stonden gelukkig geen tien miljoen hulpdiensten klaar. Een goed teken vonden we.. En na een half uurtje in de terminal gewacht te hebben konden we alsnog onze weg vervolgen. Denk dat het maar goed is dat je soms niet alles weet...

De week was dus snel voorbij en vrijdag konden we dan eindelijk naar Roma om de pup op te halen. Ook die reis was niet geheel zonder probleempjes. Onder "normale" omstandigheden is eht een uurtje of vier rijden. Alleen waren wij zo slim om tijdens zonsondergang te gaan. Dit is het moment dat alle kangaroetjes wakker worden, en aangezien het gebied tussen Rolleston en Roma (een kilometertje of 250) nogal dichtbevolkt is door de kangaroes hebben we er nogal wat gezien. Heel leuk en schattig, waren het niet dat die beesten nog niet echt een angst voor auto's hebben. En aangezien in de berm van de snelweg het lekkerste gras groeit (dat krijgt natuurlijk ook al het water van de weg), willen ze nogal eens in de weg gaan zitten.
We hebben zeker 8 noodstops gemaakt, onze snelheid maar tot 80 teruggebracht, maar helaas was er nog steeds die ene kangaroe die voor de auto sprong. De bumper heeft een tikje gehad en de kangaroe was nergens te vinden. Maar geloof me, dat was niet de enige geraakte "roo" die dag. Toen we de volgende ochtend bij daglicht terug reden lagen er tientallen "nieuwe" dode kangaroetje langs de weg. Zeker vrachtwagens kunnen en gaan echt niet remmen voor een kangaroe. En aangezien de beesten de neiging hebben om recht voor je auto in je lichten te gaan staren...

Maar goed, veilig in Roma, waar het 's nachts slechts 2 graden was!! Dat was weer even wennen. De volgende ochtend kwam de fokker al vroeg langs met de pups waar we uit konden kiezen. En dat was erg moeilijk!!! Geen idee of iemand wel eens een pup heeft gezien die niet schattig is. Maar na ze allemaal een tijdje bestudeerd te hebben werd het Indy. En ze is echt superlief. Ook slim en daardoor een enorm ontsnappinsmonster, maar dat komt helemaal goed.

De hele weg anar huis heeft ze liggen slapen (gelukkig, want honden kunnen ook wagenziek worden, en dan is vier uur rijden erg lang!!). Iedere keer als ze wakker werd zijn we even gestopt en daarna tukte ze dan weer lekker verder.
Nu zijn we haar aan het leren allene thuis te zijn, wat eigenlijk best goed gaat. Het enige is dat ze binnen is omdat ze nog door de spijlen vna het hek past. En zindelijkheids-technisch is het dan wel lastig als er niemand is om de deur voor haar open te doen om naar buiten te gaan. Maar dat komt vast allemaal wel goed.

Heel even wakker in de auto op weg naar huis. Best een wereldreis natuurlijk voor zo'n klein hondje..

Ze had nog nooit een speeltje gezien (ook niet echt nodig met nog 7 broertjes en zusjes), maar nu is ze er erg gelukkig mee! Detail: alle speeltjes worden aangevallen alsof ze dood moeten, gelukkig doen de tandjes het nog niet zo goed...

Schattig....

2007-05-27T11:51:00.000+10:00

En zo zagen de pups er vorige week uit........ Nog een weekje en dan hebben we er eentje thuis!

Hekken, slangen en meubels

2007-05-27T09:02:00.000+10:00

Joey zijn eerste week op kantoor zit erop. Nouja, kantoor...hij mocht meteen een paar dagen op cursus in Brisbane, en ik vertrek deze week voor een paar dagen die kant op. We wisselen elkaar dus lekker af!
Tegelijkertijd zijn we vooral druk met ons huisje. Donderdag had ik een cursus in het dorp toen het verhuisbedrijf belde dat ze onze nieuw-gekochte meubels bij zich hadden en voor de deur stonden. Ik uitleggen dat ike r in vijf minuten zou zijn, vraagt die man of ze iets "met die slang bij de voordeur moeten doen...". Altijd lekker om te weten dat er overdag slangen zijn die onze voordeur wel een lekker plekje vinden. Tegen de tijd dat ik thuis kwam was de slang weg en ik heb maar niet gevraagd waar hij is gebleven...
Maar onze nieuwe meubeltjes waren allemaal nog heel en ik dus helemaal gelukkig. Toen ik vervolgens aan het eind van de dag thuiskwam, waren ze ookal beginnen met het hek om ons huis te bouwen. Helaas staan alleen nog maar de palen in de grond, dus we hopen dat ze snel terugkomen om de panels er in te hangen. Want volgende week komt de hond!! Klein detail was nog wel dat ze onze sprinkler installatie geraakt hadden, maar als het goed is is alles weer gemaakt.

Verder zijn we dit weekend regelmatig een goede vriend van ons bij gaan staan. Hij heeft 500 km gefietst voor het goede doel. Ze hebben er met zijn zevenen 18 uur fietstijd voor nodig gehad. Inclusief pauzes was dat bijna zo'n 23 uur. Lichtelijk vermoeid waren ze wel, maar ze hebben met zn zevenen wel 80 000 dollar opgehaald, dus het was een groot succes. Wie weet krijgen we Joey ook nog wel ooit zo ver.

Mouse in a box

2007-05-19T14:41:00.000+10:00

Wat doe je als je thuiskomt en je broodrooster staat in een doos in het midden van je kamer? Tja, Joey had een (voor hem) erg logische verklaring: hij had een muis gevangen.
Nu vind ik dat je soms best een beetje van de standaard af mag wijken, maar dit was toch wel een erg omslachtige en niet te vergeten dure methode.

De versie van Joey:
Hij stond in de keuken en ineens stond een muisje hem aan te kijken. Joey dacht heel slim: laat ik hem vangen, dat is dan alvast 1 muisje minder. Tot nu toe niks op de gedachtengang aan te merken, al vraag ik me nog steeds af hoe hij de muis dan dacht te vangen, maar ach...
Joey dus in de achtervolging, en de muis ontsnapt door in ons broodrooster te gaan zitten. Niet geheel onlogisch, gezien de hoeveelheid broodkruimels die zich daar verzamelt. Joey denkt: ik heb je!! En begint met het broodrooster te schudden (?!?!?!?! Enige mogelijke resultaat daarvan leek me dat de muis eruit springt en alsnog ontsnapt, maar ach...) Maar de muis was vastberaden en bleef zitten waar hij zat. Joey schijnt nog overwogen te hebben om het broodrooster aan te zetten, maar verzon gelukkig op tijd dat dat misschien wel heel muis-onvriendelijk en hygienisch gezien wat minder verantwoord was.

Joey vervolgens de doos gepakt, en muis met broodrooster en al erin gegooid. Uiteraard was ik er heilig van overtuigd dat de muis al lang en breed vertrokken was. Joey een zakje gif erbij gegooid, maar er gebeurde niks meer. Tot de volgende ochtend: toen we in de kamer kwamen bleek de muis het zakje gif IN het broodrooster getrokken te hebben. Tja, toen zat er natuurlijk niks anders op als muis met gif en broodrooster weg te gooien. Goed excuus om een nieuw broodrooster te kopen, maar ja.....

Geen idee hoeveel muizen we nog hebben, maar als we ze op deze manier blijven vangen moeten we wel een fortuin aan nieuwe huishoudelijke apparaten uitgeven. Gelukkig lijken ze het gif uit zichzelf erg lekker te vinden, dus hopelijk zijn we er snel vanaf!!

De muis in het broodrooster met gif in de doos.....wat kun je er verder over zeggen????

En hoe het verder gaat? Joey is eindelijk klaar met zijn ploegendienst!!! Vanaf komende maandaag zit hij ook gewoon op kantoor (al vliegt hij die avond meteen naar Brisbane voor een cursus) dus hebben we alle weekenden weer gewoon samen vrij.

Deze week komen de meubels die we vorige week gekocht hebben, dus we zijn benieuwd!

Verhuisd, huismuis en huiskikkers...

2007-05-14T19:05:00.000+10:00

We weten het, veeeeel te lang niks van ons laten horen, maar het is dan ook nogal drukjes geweest.Om bij het begin te beginnen: we wonen in ons nieuwe huisje! Op dit moment doen we nog allebei ploegendienst en moesten dus in de weekenden werken. Niks mis met verhuizen door de week, behalve dat de hoeveelheid vrienden die op dat moment niks te doen heeft vrij minimaal is... Dus een four wheel drive van vrienden geleend inclusief aanhanger en zelf alle dozen verhuisd. Maarja, jullie zien natuurlijk ook wel aankomen dat ik niet echt de beste sjouwer op de wereld ben. Voor de grote meubelstukken hebben we dus maar een verhuisbedrijfje ingehuurd. Prima idee!!! In drie uurtjes was het gepiept, stond alles op de goede plaats en konden we beginnen met inruimen. En daar zijn we nog steeds mee bezig.... Nadat de verhuizers ons gek hadden gemaakt met de hoeveelheid IKEA-spullen die we hadden (terwijl wij toch echt vonden dat het een stuk minder geworden was) en we eens goed naar de meubels hadden gekeken, vonden we dat er wat vervanging en uitbereiding nodig was. Dus de afgelopen paar dagen zijn we maar weer eens Mackay gaan vervelen. Twee dagen meubelboulevard. Alleen zijn de meubelzaken hier net iets anders dan in NL. Het idee is: prop zoveel lelijke spullen als je kunt in een hal en zet er dan heel erg verdekt iets moois tussen. En als je dan dus iets moois gevonden hebt is de kans zo'n 95% dat het het allerlaatste model is aangezien de serie niet in de regio wordt doorgezet. Ja, we hebben wat moeten doorstaan! Gelukkig ook een erg cool design winkeltje ontdekt, dus dat gaf de burger weer moed. Want na 300 in en in lelijke meubels ga je toch aan jezelf twijfelen. Maar goed, de buit was 4 mooie lampen, een mini-bureautje, een soort laag dressoir en de eerste hondenspulletjes als minihalsbandje en drink- en eetbakjes.Uiteraard moeten de meubels bezorgd worden wat vast ook weer een avontuur gaat worden, maar we zullen zien.

O, en het grootste succes van de week voor Joey: we hebben een aziatische toko gevonden waar ze ook nog oude Nederlandse kaas verkopen!!! Jullie begrijpen dat er iemand als een dolle door de winkel is gegaan. Ik moet toegeven dat ik me er ook prima vermaakt heb. Om de een of andere vage reden was het een toko/italiaanse delicatessen (die dus de Gouda verkocht...) dus heerlijke salami's, kaasjes, sambals en bumbu's. Wordt weer lekker eten de komende tijd. En aangezien we weer een vaatwasser hebben maakt het me wat minder uit dat de keuken dan in een slagveld veranderd. Joey blijkt ook een talent te hebben om electrisch te koken ipv gas, dus geen klachten hier.

En zoals jullie zien doet ons internet het gelukkig ook weer. Was nog even lastig. Wij keurig een week vantevoren aangegeven dat we gingen verhuizen, krijgen we een mailtje met de mededeling dat ze niks kunnen totdat onze telefoonlijn omgezet is. Ja, dat snappen we ook, maar ja.... Dus op de dag dat de telefoonlijn omgezet werd (wat ook even lastig bleek te zijn aangezien er allerlei aansluitingen in de wijk door de war waren gehaaldd... best lastig al die draadjes..) nog maar eens gebeld. Krijgen we te horen dat we een mailtje moeten sturen met de nieuwe gegevens, maar ja, dat kan natuurlijk niet aangezien de lijn is omgezet en we bellen omdat we GEEN internet hebben. Geloof niet dat ze daar een probleem zagen. Wie heeft er tegenwoordig nog internet nodig om een mailtje te sturen.... diepe zucht... Maar John gebeld, hij mailen (het mailtje mocht van iedereen komen, maar wij aan de telefoon waren niet goed genoeg) en wij maar weer eens terug bellen. Nee, het mailtje was nog niet bij de juiste afdeling, en daarna zou het nog 5 to 8 dagen duren!!!!En het feit dat we het al een week van tevoren aan hadden gegeven deed er niet toe. Jullie merken een beetje frustratie...

En een ander klein nadeel is dat we hier thuis geen post meer kunnen krijgen. Omdat we in een nieuwbouwwijk aan de rand van het dorp wonen, wonen we te ver van het postkantoor (gokje 3 km?) en aangezien ze volgens mij niet genoeg postbodes hebben krijgen we dus geen post. Wel korting op een postbus, dus dat is dan weer iets, maar post die naar ons huisadres ipv onze postbus wordt gestuurd komt niet aan, die gaat gewoon weer retour afzender. Even wennen dus om na het werk langs het postkantoor te rijden om je post op te halen. En de vakjes zijn ook erg klein dus alle post komt wat verfrommeld aan...

O, en dan nog het laatste mini-avontuur. De huisdieren afdeling... Over drie weekjes komt de pup! De fotootjes zijn de puppies 4 weken en over drie weken komt ze.... (welke weten we nog niet, dat kunnen we dan pas kiezen). Maar het blijkt niet ons enige huisdier te zijn. We hebben al zeker een kikker of tien in ons huisgevangen. De put met sproeiinstallatie is nogal vochtig en dus een prima plek voor kikkers. Daarnaast heeft de afvoer van de airco ook een putje. En aangezien die water afvoert vinden de kikkers dat een prima plek. Alleen jammer dat ze er niet meer uitkomen en er dus iedere keer een stuk of 5 dode kikkers in het putje zitten. Toch maar een soort extra roostertje erop ofzo.En toen was er de huismuis. Toen we verhuisden had ik in het gootsteenkastje al wel gezien dat er iets van een muisje binnen moest komen langs de leidingen. Niet te veel zorgen over gemaakt, totdat we gisteren thuiskwamen en ik de muis zag rennen. Hij verdween onder onze rugzakken dus wij zoeken. Ik maakte nog de grap dat hij vast in mijn rugzal mijn niet-opgegeten mueslireep op zat te peuzelen. Helaas had ik gelijk... hij had in die twee dagen een heerlijk paradijsje gevonden. En zat mijn reep op te eten!! En Joey maar roepen hoe schattig hij was... We hebben hem met tas en al buiten losgelaten, maarja, ik heb het vermoeden dat hij de ingang wel weer kan vinden. En mijn grootste stress-puntje is dat kikkers en muizen allebei op het menu staan van de slang.... en ik ben niet bang voor kikkers of muizen, maar een slang in huis is duidelijk een minder succes. Daar zijn de Australiers het gelukkig met me over eens! Dus maar eens kijken wat we er tegen kunnen doen.

Joey en ik hebben allebei nog een weekje ploegendienst en dan vanaf 21 mei zijn we weer allebei maandag-tot-vrijdag werkers. Vooral Joey telt de dagen, want dat is natuurlijk al een tijdje geleden voor hem.

Ik denk dat jullie nu wel weer op de hoogte zijn..... tot snel want ik laat wel even weten hoe het met de huismuis afloopt!

geen internet...

2007-05-03T17:05:00.000+10:00

We zijn verhuisd!! Joepie!!!
Maar aangezien Australie ook wat kleine bureaucratische puntjes heeft hebben we voorlopig nog geen internet. Als we dus niet reageren op mailtjes dan kan dat kloppen.... even geduld. Ook bellen is wat lastig nog even, maar over een weekje is alles weer helemaal goed en kan ik jullie weer helemaal op de hoogte houden!!

De labrador pups... 1 week oud!

2007-04-20T20:24:00.000+10:00

Foto's van het nieuwe huis!

2007-04-20T20:19:00.000+10:00

Weer een jaartje ouder...

2007-04-20T19:40:00.000+10:00

Ja hoor, we zijn er weer eventjes. Heb inmiddels wat klachten over de frequentie, dus de hoogste tijd voor weer wat nieuws.
Ben inmiddels alweer terug van een tweede weekje op de universiteit van Sydney en ben inmiddels ook weer een jaartje ouder. We zijn nog niet bij de dertig, maar het komt akelig dichtbij!! Op mijn verjaardag zijn we 's ochtends met de ouders van Joey naar een sieraden-veiling hier in de locale kroeg geweest. Erg lachen, er was geen mens, maar ze hadden wel veel spullen, en het bedrijf kwam helemaal uit Brisbane. Het kwam er dus op neer dat je de enige was die op iets bood, en dus gewoon kon wachten to hoe laag ze gingen met de prijs. Hebben de sieraden voorraad dus aangevuld met erg mooie dingen!!
Voor Joey was vooral de dag daarvoor eeeeeerrrug spannend. Want bij een nieuw huis hoort ook een hond... anders is het natuurlijk geen huisje boompje beestje. En het was even wachten, maar met pasen zijn dan eindelijk de pups geboren waarvan we er eentje mogen kopen. Het wordt als alles goed gaat een bruine labrador. Maar aangezien de mannetjeshond hier in Emerald natuurlijk geen inteelt mag veroorzaken, is mama de hond (met pups) in Roma. En Roma ligt hier "slechts" 400 km vandaan. En voor Joey is dat geen enkel bezwaar om eventjes op en neer te gaan om naar die kleine monstertjes te kijken.. Het was een lange dag, maar wel erg cool. De mensen die de hondjes hebben wonen op een boerderij in de middle of knowhere. Wel een onwijs mooi huis en ook wel eens leuk om dan op zo'n boerderij te kijken hoe ze daar leven. En nu nog zo'n 6 of 7 weken wachten op de pup. Dat komt ook wel goed uit, want de sleutel van ons nieuwe huisje laat nog even op zich wachten. 2 mei is het laatste nieuws. Inmiddels zijn we druk bezig met offertes voor een hek rond het huis, want dat moet natutuurlijk ook met een hond. En aangezien de gordijnen en houten luxaflex ook nog een weekje of drie nodig hebben komt dat eigenlijk wel goed uit.

En iedereen nog bedankt voor de lieve telefoontjes, mailtjes, berichtjes, kaartjes en kadootjes. Aangezien ik op mijn verjaardag al naar Sydney vertrok en de hele week geen computer heb aangeraakt heb ik een hoop van alle lieve wensen vandaag pas voor het eerst gezien. Ontzettend bedankt!! Gelukkig heb ik me op zondag ook wel echt jarig gevoeld, aangezien Joey en zijn ouders de avond van te voren stiekem slingers en ballonnen hadden opgehangen. Moet toegeven dat dat na 29 nog steeds prima werkt haha!!

Emerald is nog steeds Emerald met alle vage activiteiten. Ben in het paas-weekend nog even bij de zonnebloem-parade geweest. Een soort mini-carnavals optocht met als enige thema zonnebloemen. Ze kiezen hier ieder jaar de zonnebloem-koningin die dan veel liefdadigheid doet ofzo...denk ik.... schijnt zo te zijn....vermoeden we....

Universiteit en visite

2007-04-01T13:48:00.000+10:00

Na een weekje hard studeren (en socializen...) zijn we er weer!
Vorige week was dan mijn eerste week aan de universiteit van New South Wales in Sydney. Met zijn twaalven volgen we de postgraduate opleiding in de Strata control in coal mining. Het was duidelijk voor iedereen weer even wennen, maar ik kan toch wel zeggen dat je verbazend snel in het universiteits-ritme zit. Zeker op zo'n mooie grote campus. Ik heb weer een studienummer, een collegekaart waarmee je de computerzalen en de bar in kunt en hele dagen colleges. In de lunchpauzes een beetje rondslenteren over de campus...
De colleges waren erg interessant. Ik heb ook al wel gesteentemechanica in Delft gehad, maar het is ineens heel anders als het puur wordt toegepast op dat ene type mijnbouw. Alleen de dag in het laboratorium was wat minder. Voor de ingenieursgeologen onder jullie: 10 triaxiaal testen, 4 Brazilian tests en 10 pointloads, leuk, maar alleen de point loads mochten we zelf doen. De rest was gewoon de hele tijd zitten en kijken en de resultaten worden ons toegemaild...

De komende twee weken wordt het wel hard werken omdat we erg veel opdrachten in moeten leveren en mini-examens via internet moeten doen.

De avonden waren duidelijk voor de ontspanning. Bijna iedereen van de groep zat in hotels in Coogee Beach, een stuk van Sydney aan het strand met allemala leuke kleine eettentjes en kroegjes. Prima dus als iedereen op kosten van de baas uit eten moet. Het grootste deel van de groep bestaat ook uit mensen uit Queensland, die eenzelfde functie hebben als ik, maar dan op een andere mijn hier in de regio. Daar leer je misschien nog wel het meest van. En ik ben niet eens het enige meisje!! We waren met zijn tweeen.

16 april begint de tweede week in Sydney. Helaas betekende de cursus wel dat ik er niet was toen Joey zijn ouders arriveerden. Ik kwam een dagje later. Het is echt super dat ze hier zijn. Kunnen we alles laten zien van ons leventje hier. Met een beetje geluk zijn ze er ook nog als we gaan verhuizen. Jaja, ik denk niet dat ik het hier al verteld had, maar we hebben een huisje gekocht! Van onze kant is alles rond, we wachten nog op een handtekening van de overheid, en dan krijgen we de sleutel! Zodra alles rond is zal ik wel fotootjes laten zien enzo.

Terwijl ik thuis zat te studeren was Joey met vrienden aan het barbequen met vrienden bij het meer. Met blijkbaar hele grote Gamba's!!!

Rechts mijn straatje in Sydney, in de verte de zee. Helaas was er wel veel bewolking, maar slapen zonder airco was voor de verandering ook wel een opluchting. Alleen jammer van die mega-kakkerlak die zich in mijn toilettas verstopt had. Jullie kunnen je vast iets voorstellen bij mijn reactie toen ik hem ontdekte!!!

En een fotootje van het strand zelf. Een aantal jongens van de cursus hebben gezwommen, maar blijkbaar ben ik al te goed geintegreerd in Queensland: ik vond het te koud met 25 graden....

Weer aan de studie!

2007-03-18T16:13:00.000+10:00

Ja het is weer zover, Sabine is weer aan de studie. Voor mijn werk ben ik begonnen aan een postgraduate opleiding aan de universiteit in Sydney. En voor het eerste vakje ben ik dit weekend weer hard aan de studie. Gelukkig komt een hoop stof me wel vaag bekend voor. Voor de ingenieursgeologen onder jullie: zit inmiddels weer helemaal in Poissons ratio, Youngs modulus, triaxiaal testen en matrices. Het was even graven in de hersenpan, maar zo af en toe blijkt er toch wat van mijn gesteentemechanica te zijn blijven hangen. Vond het ook erg toevallig dat een hoop van de stof in exact dezelfde volgorde wordt behandeld als het vakje Site Investigation dat we ooit hadden....

Moet wel weer even in het studie ritme komen, maar daar komen we wel weer overheen zullen we maar denken. Volgende week de eerste week in Sydney, dus we zijn benieuwd!
Het is een opleiding in de Strata Control in Coal mining, oftwel, precies wat ik bij Kestrel al doe. De opleiding is ontworpen voor mensen zoals ik die al in de mijnbouwindustrie werken, en het meeste is dan ook op afstand. Opdrachten doen enzo. En in het komende 1,5 jaar ga ik 6 keer een weekje naar Sydney. Ja, heeeel vervelend.

En wat Emerald betreft... het is hier nog steeds erg warm. Blijkbaar is het een warm begin van de herfst, al merk je dat de nachten weer wat afkoelen tot onder de 20 graden, dus de airco hoeft 's nachts iets minder hard te werken. Overdag blijft hij gewoon zijn best doen hoor!! Het is hier deze maand overdag nog niet onder de dertig graden geweest, en vorige week hadden we zelfs de 40 weer eens gehaald!

Joey zit nog steeds in de ploegendienst, al gaat hij vanaf deze week naar een andere ploeg, dus in ieder geval weer iets nieuws en dan in mei komt hij weer naar kantoor.

Ik laat wel weten hoe Sydney me bevalt...

Even geduld maar hier zijn ze dan...

2007-03-04T07:49:00.000+10:00

Een paar van de fotootjes (of moet ik fottotjes zeggen...) die blijkbaar ernstig gemist werden!

Nog wat fotootjes van het rif...

2007-03-02T11:08:00.000+10:00

Samen op het eiland in de zon.

Veel vissen....

Nog meer snorkelen rond het eiland, de donkere vlekken zijn de koraalriffen met ontzettend veel mooie kleuren en dieren.

Het uitzicht richting de oceaan, waar heeeeel in de verte het donkere water weer begint.

Town of 1770

2007-03-02T11:02:00.000+10:00

We zijn weer thuis na een paar heerlijke daagjes in Agnes Water en Town of 1770 doorgebracht te hebben. Het zijn twee kleine plaatsjes die op een ontzettend mooie plek liggen.
Ideaal om even lekker te niksen en te genieten van zon zee en strand.

Het is het meest noordelijke surfstrand van Queensland, dus de golven waren er nog wel van een fatsoenlijk niveau. Ons dus prima vermaakt in de branding.
Lekker gegeten bij de lokale tentjes, uitgeslapen, rondgewandeld en genikst.

Joey....

Ikke..

Lekker uitwaaien op het strand, waar na vijven uiteraard niemand meer te vinden is, en zolang je je tegen de muggen insmeert is het heerlijk om er rond te lopen!!

Op maandag hadden we een boot-tochtje geboekt naar Lady Musgrave Island. Dat is een van de meest zuidelijke plekjes van het Great Barrier Reef.
Het was een twee uur durende boottocht op open zee, dus we werden aangeraden om een pilletje tegen zeeziekte te nemen. Baat het niet dan schaadt het ook niet dachten we, dus braaf gedaan. En waarschijnlijk was dat maar goed ook. Een hoop zeezieke mensen aan boord!! Blijkbaar was dat erg normaal, want het personeel deelde geroutineerd zakjes uit en bij aankomst kreeg je zelfs alvast een demonstratie hoe die te gebruiken. We zaten met een groep Japanners op de boot en ik gok zo dat zij die pilletjes niet hadden genomen....

Eenmaal aangekomen was het zeker alle ellende waard! Een schitterende lagune met van dat in en in blauwe water. Ontzettend veel vissen, schildpadden en helaas ook wat haaien. We begonnen met een wandelingetje over het eiland, waar je wel kunt kamperen, maar verder is er niks buiten heeeeeel veel vogels.

Vervolgens terug naar het ponton waar de boot aan lag om lekker te lunchen en de rest van de middag te snorkelen. Jammer alleen dat je eerst met een boot met glazen bodem naar de haaien ging kijken om vervolgens 100 meter verderop zelf in het water te springen.... Maar we hebben al onze tenen en vingers nog en geen haai gezien tijdens het snorkelen. Wel ontzettend veel mooie vissen. Joey helemaal gelukkig omdat hij Nemo heeft gezien!
Vervolgens weer lekker terug met de boot, dit keer waren er minder zakjes omdat we niet tegen de golven in gingen, maar er waren nog wel wat groenig uitziende Japannertjes aan boord.

Inmiddels zijn we al weer lekker aan het werk. Ik moet nog drie nachtdiensten voor ik volgende week weer mijn kantoortje op ga zoeken om eind april weer in de ploegendienst te verdwijnen.

Het eiland met snorkelende mensen, Joey is ook ergens een stipje...

We wassen weer....

2007-02-23T18:25:00.000+10:00

Het kost wat tijd, maar dan heb je ook wat... Eindelijk is dan de nieuwe
wasmachine gekomen. Drie weken nadat de vorige het begaf (nouja, de deur dan)
kunnen we eindelijk weer zelf de was doen. We hebben zelfs net een telefoontje
gekregen dat we de was die nog in de andere machine zat op kunnen komen halen
bij de winkel. We zijn benieuwd!!!!

Speciaal voor Jeffrey streepje Joy een foto van de nieuwe wasmachine. Deze heeft helaas geen muziekje..

Vorig weekend hebben we ons ook maar weer eens vermaakt bij de lawn bowls club. Een collegaatje gaf daar haar verjaardagsfeestje, dus we waren ook maar even gaan kijken. Ze woont zelf in een complex met alle vrijgezelle graduates van het werk, en die hadden echt hun best gedaan om de juiste outfit te hebben. De mensen van de bowls club wisten niet zo goed of ze daar nou blij mee moesten zijn of dat ze voor gek gezet werden.
Ik blijk nog altijd geen talent voor balsporten te hebben ontwikkeld, maar gezellig was het wel. Al blijf ik het een beetje suf vinden om een bal te gebruiken die zijn zwaartepunt niet in het midden heeft. Dat maakt het toch een beetje ingewikkelder dan echt noodzakelijk is.

Joey met "Dipper". Blijkbaar is zijn echte naam te moeilijk om uit te spreken. Iets Grieks ofzo. Dus noemt hij zichzelf Dipper, tja.....

De outfits, wat zullen we er eens van zeggen? Je moet toch wat om je te vermaken in Emerald zullen we dan maar denken.

Verder hebben we de laatste tijd zo veel regen gehad dat ons stuwmeer al voor 27% gevuld is. Wel een aparte ervaring om met ene hele gemeenschap de damlevels zo goed in de gaten te houden. Iedere dag is er wel iemand die de nieuwste stand heeft. Drie maanden geleden was het niveau nog maar 12% en dat was wel echt een groot dieptepunt voor de regio. De huidige regens hebben er in ieder geval voor gezorgd dat een hoop boeren in de regio voor het eerst sinds tijden weer een fatsoenlijke oogst gaan hebben. Nooit gedacht dat ik ooit nog zo enthousiast over regen zou vertellen.

Morgen gaan we lekker voor een lang weekendje naar de kust. Het plan is om naar Agnes Water en Town of 1770 (what's in a name?) te gaan, we zullen jullie wel laten weten of het wat is.

Eindelijk wassen??

2007-02-14T17:37:00.000+10:00

Zou het dan toch nog ooit gaan gebeuren??? Als alles goed gaat komt onze nieuwe wasmachine morgen. Ja, je moet een beetje geduld hebben maar dan heb je ook wat zullen we maar denken. Na nog tientallen boze telefoontjes naar de samsung was er vorige week dan eindelijk het moment om een nieuwe wasmachine uit te kunnen kiezen (de onze heeft nog steeds dezelfde was van 3 weken geleden in zich met een dichte deur....zucht....). Gelukkig mochten we ook een ander merk kiezen want we hadden het wel een beetje gehad met de niet aanwezige klantvriendelijkheid van de garantieservice.
In de tussentijd hebben we vooral veel bij vrienden van ons gewassen, maar je wordt er uiteraard vrij moe van om niet gewoon te kunnen wassen wanneer je wil.

En daarnaast ben ik ook nog eens aan mijn eerste maand ploegendienst begonnen. Uiteraard ben ik nog niet echt een nuttige aanwinst voor mijn ploeg (de mensen onder jullie die me wel eens met gereedschap in mijn hand hebben gezien zullen dat wel snappen) maar ik vermaak me er prima mee en leer ontzettend veel over het hele mijnbouw proces. Er schijnt toch veel meer te gebeuren dan je zou denken.
Grootste voordeel is nog wel dat ik nu exact hetzelfde rooster heb als Joey zodat we lekker samen van de vijf dagen vrij kunnen genieten. Dus met een beetje geluk kunnen we deze maand nog een paar leuke tripjes maken!

Lekker een weekendje weg

2007-02-02T10:46:00.000+10:00

Joey ziet er nog steeds hetzelfde uit.
Genieten van het vuurwerk...

Uitzicht vanuit het hotel....ze hebben hier zelfs buiten het centrum gebouwen van meer dan 2 verdiepingen...

Emerald is uiteraard lekker rustig, dus dan is het wel eens lekker om goed te gaan winkelen in Brisbane. Vorige week vrijdag was het hier Australia day, (soort koninginnedag, maar dan vieren ze de vestiging van mensen in Sydney als eerste stad). Vrijdag avond was er dan ook een groot vuurwerk op de rivier. Moet toegeven dat die Australiers dat dan wel weer goed begrepen hebben.De volgende dag even goed gewinkeld!! En aangezien de helft van onze vrienden uit Emerald er ook was, kwam er al snel een plan: de heren gingen 's middags bowlen zodat de dames nog even wat extra geld uit konden geven. Prima verdeling, toch??Die avond met een huisgenoot van Joey wezen eten. Hij heeft hier natuurlijk al eens gewoond, dus was erg gezellig om Adam weer te zien. Voor Joey was alles zowiezo een groot feest der herkenning. Wel grappig om te zien dat ik zelfs dingen herkende, ookal ben ik hier toen maar een paar weekjes geweest. Erg lekker uit eten geweest trouwens. Dan merk je pas dat de culinaire kunsten in Emerald nou niet echt bepaald super zijn...Volgende dag nog lekker uitgeslapen, lekker aan de rivier gelunched en nog veel boeken gekocht (altijd handig als je nog moet vliegen). En vervolgens met zijn allen weer naar huis. Best lekker om zo even weg te zijn. Blijf er voorlopig bij dat Brisbane toch een van mijn favoriete steden blijft...Inmiddels zijn we natuurlijk alweer lekker aan het werk. Blij dat onze uniforms op het werk gewassen worden, want onze wasmachine doet het nog steeds niet..... DIEPE ZUCHT!!!!! Het blijkt allemaal heeeeeel ingewikkeld te zijn als je hier woont. Maar we blijven stug dagelijks alle partijen bellen, dus wie weet.... volgende week...En volgende week begin ik aan mijn eerste maand ploegendienst!! Spannend!!!

Pfff..... ik wil gewoon wassen!!

2007-01-24T18:53:00.000+10:00

Diepe, diepe zucht.... soms kunnen ze het hier best ingewikkeld maken allemaal....
Zaterdag ging onze wasmachine stuk, de deur gaat niet meer open, en het is duidelijk een mechanisch probleem (ziet er naar uit dat er een klepje ofzo is afgebroken). Uiteraard heeft op zaterdag iemand bellen geen nut, dus braaf maandag ochtend naar de winkel gebeld, we hebben immers nog garantie. Geen probleem, kreeg het nummer van de reparateur, die gebeld, afspraak voor vandaag.
Joey braaf klaar zitten dus, komt er niemand. Even bellen, oja, ze komen niet want Samsung (waar onze wasmachine van is) betaalt de rekeningen niet dus helpen ze geen Samsung-mensen meer. Winkel gebeld, tja, dat was even lastig.. Zij Samsung gebeld, die wilde perse alleen met ons praten, Joey eeuwig aan de telefoon. Nog meer op en neer gebel en de oplossing: we krijgen een nieuwe wasmachine!!! Ik vind het nogal wat omslachtig persoonlijk....toch? Ik wil een nieuw klepje op mijn deur.... dat is alles, maar blijkbaar is het voor Samsung onmogelijk om een reparateur in de regio hier te laten komen (en zoooooo klein is Emerald nou ook weer niet). Er was geloof ik nog even de optie om de wasmachine te versturen (!!!!!! alsof je hem effe op de bus doet!!!!) maar Joey heeft ze gelukkig duidelijk kunnen maken dat dat geen succes zou zijn.
Dus nu terug naar de winkel. Uiteraard bestaat ons model niet meer (in de uitverkoop verkocht en dus van vorig jaar, ja, ook de wasmachines doen mee aan de mode....) dus ben benieuwd wat het gaat worden.
En we waren net gewend aan het deuntje van de wasmachine als hij klaar is. Ik zal hem missen...

Oja, en de was van zaterdag zit er uiteraard nog steeds in. Gelukkig niks duurs, maar laat hem toch maar regelmatig wassen... (voor de mijnbouwers: onze blauwe pakken zitten erin!)

Maar eerst een weekendje naar Brisbane om even in te kopen en te genieten van de stad. Volgende week wordt alles uiteraard vervolgd....

Kerst in Nederland

2007-01-11T14:22:00.000+10:00

We zijn weer terug in Emerald, dus weer tijd om de blog bij te werken. De laatste weekjes was het wat stil, aangezien we druk waren met familie, vrienden en een fikse verkoudheid. Tja, we zijn al die Nederlandse virusjes natuurlijk niet meer gewend!! En alhoewel jullie allemaal stug vol blijven houden dat het de warmste winter ooit is, vonden Joey en ik het anders nog steeds knap koud!!
Maar we hebben wel genoten. Uiteraard van de nieuwste Stam-telg, en van de andere twee hummeltjes. Met de familie hebben we heerlijk de feestadgen door kunnen brengen, om daarna ook nog te proberen wat vrienden te zien. We wisten al bij voorbaat dat het niet zou lukken om iedereen te spreken, maar ik moet zeggen dat we toch best ver gekomen zijn. Twee leuke avonden in Delft hebben daar uiteraard wel aan bijgedragen.
En op voedsel-gebied zijn we ook weer bij. De oude brokkelkaas stond bij beide families klaar voor Joey, en dankzij onze culinair-verantwoorde vriendenkring hebben we ons daarna ook nog tegoed kunnen doen aan haring, bitterballen, frietjes-pindasaus (ok, patat voor de westerlingen onder jullie), frikadellen speciaal, en vooral veel hagelslag!

Maar het nadeel van een vakantie is natuurlijk ook dat je weer weggaat en dat je weer afscheid moet nemen. Bijna was het de familie gelukt ons hier te houden aangezien we onze instapkaarten nog even kwijt waren, maar alles kwam goed dankzij een aardige schiphol-medewerker, dus alsnog zonder vertragingen de lucht in. De tweede vlucht nog even stress aangezien een passagier een "medische conditie" had die extreem veel stress bij het personeel teweeg bracht. Gelukkig was er een dokter aan boord dus de situatie was snel onder controle. Nog wel wat frustratie omdat er in zo'n vliegtuig altijd wel iemand is die zoiets zonodig moet filmen, maar de rust keerde uiteindelijk snel terug.
Nog een dagje in Brisbane genoten van het feit dat het een stad is, en een dagje later dan echt weer naar huis.

En dat is dan best warm!! Moet duidelijk nog een beetje a-klimatiseren, maar met behulp van de airco lukt dat best denken we dan maar. Gelukkig is het hier een wat mildere zomer, dus blijven we onder de 40. Het is maar waar je gelukkig mee bent!
Iedereen trouwens nog bedankt voor de berg kaartjes die we hier hebben gekregen!!

Morgen allebei weer aan het werk. Ben benieuwd of ik de weg nog weet...

Genieten van de bitterballen op de bowlingbaan.... (en ik kan er nog steeds niks van, maar ach, dat mag de pret niet drukken...)

Je wordt ineens sentimenteel als je op nieuwjaarsdag door een verlaten Delft loopt... Dit soort uitzichtjes vind je in Emerald dan weer niet!

Weer in Nederland!

2006-12-24T18:18:00.000+10:00

Ondertussen zijn we er na een goede nachtrust (12 uur geslapen) weer een beetje bij. De vluchten zijn allemaal soepeltjes gegaan. Redelijk veel geslapen, films gekeken en gelezen, dus zo kom je die 33 uur wel door...

Nu zijn we even bij mijn ouders in Zevenaar aan het bijkomen. Gisterochtend al meteen bij mijn nieuwe neefje en de rest van de broers en zussen langs geweest nadat we door mijn en Sabines ouders waren opgehaald van Schiphol. Aangezien mijn zus net nog bezig was met het ontbijt maar meteen aangeschoven en heerlijk genoten van echte koffie en me volgepropt met boterhamworst, rosbief, pindakaas en jonge kaas...

Onderweg naar Nederland - Brisbane Airport

2006-12-22T11:08:00.000+10:00

Na vanochtend vroeg vanuit Emerald vertrokken te zijn zitten we nu lekker ontspannen op Brisbane International Airport te wachten op onze vlucht naar Singapore. Aangezien Emerald niet zo'n groot vliegveld heeft hoefden we pas om 7.10 van huis weg te rijden om precies om 7.50 van de landingsbaan op te stijgen.

Hopelijk kunnen we niet al te lang van nu inchecken en dan zijn we al weer bijna in Nederland!

tot over een paar uurtjes...

Kerstborrel of Kermis????

2006-12-11T18:06:00.000+10:00

Ja, ook hier is de tijd van de kerstborrels en feestje aangebroken. Dus ook Joey en ik doen ons best om inde stemming tekomen, al valt dat niet mee in dit klimaat. Jingle Bells klinkt toch anders als je in korte broek door de supermarkt loopt....
Maar goed, zaterdag was dan de kerstborrel van Kestrel. Het was BYO, oftewel, iedereen die alcohol wilde moest het zelf meenemen, en de rest was gratis. Er was verteld dat er een activiteit voor de kinderen zou zijn, maar toen bleek er ineens een halve kermis te zijn!! Zweefmolen, kop en schotel (soort monsieur cannibale van de Efteling), mega springkussens, glijbanen, en nog veel meer! Nu moet ik toegeven dat het kindergehalte ook wel extreem hoog was, zeker in de categorie tot 5 jaar.. Voor de ouderen waren vooral de hamburgers en worstjes aantrekkelijk. De diensten waren aangepast zodat iedereen er bij kon zijn. Dus Joey kon ook mee, aangezien zijn nachtdienst pas rond 11 uur begon. Helaas hoort er traditiegetrouw ook regen bij dus het begon te druppen halverwege het feestje.
Maar niet getreurd, want we hadden nog een feestje op het programma, en dat was overdekt, dus daar hebbenw e ons ook nog even vermaakt...
In de rij voor de hamburgers...

Een paar honderd mensen met in de verte de attracties. (ja, het is echt alleen Kestrel waar de borrel voor is)

Het volgende feestje

En de kerstboom!! In dit klimaat kennen ze natuurlijk geen echte bomen, en dit is de meest beschaafde nepperd die er te vinden is. Ze komen in alle kleuren van de regenboog, dus groen is best aardig!!

Sinterklaas dit jaar ook in Australie

2006-12-05T20:39:00.000+10:00

Sinterklaas is ook in Australie langsgekomen! Alhoewel alle winkels hier al weken vol liggen met kerstspullen loop ik al net zo lang te roepen dat ik weiger iets aan kerst te doen tot na Sinterklaas. Vandaar dat ik dus al een aantal keren speculaas en pepernoten gebakken heb, het was even zoeken naar een goed recept voor speculaaskruiden, maar gelukkig heb ik nu toch een goede gevonden. Al onze vrienden en collega's vinden het verhaal van de "man uit Spanje met zijn Black Pete's" erg komisch en ook de speculaas en pepernoten vinden gretig aftrek...

Sabine is deze week op teambuilding in het regenwoud bij Eungella (dezelfde cursus waar ik een paar weken geleden was), maar ik heb toch nog een trommeltje met speculaas in haar koffer kunnen stoppen zodat ze ook daar het verhaal van Sinterklaas kan verspreiden.

Nog wat kampeer-fotootjes

2006-11-28T20:43:00.000+10:00

Voor de geo-nerds onder jullie: voldoende basalt in de regio!

Dit was dus de "historische site".... voor oplettende kijker: een paal en wat stenen.
Het bijbehorende bordje... (moet toegeven dat het me zonder bordje niet opgevallen zou zijn!!!)
De wondere wereld van geologie, erosie en balans!!

Kamperen in de bush

2006-11-28T20:16:00.000+10:00

Eindelijk hadden we weer eens een weekendje de tijd om echt iets te gaan doen. Na al het harde werk was het lekker om vrijdag vroeg naar huis te kunnen gaan. Sarah en ik moesten wel gewoon werken, maar de heren hadden de hele dag vrij om in te pakken en boodschappen te doen. En als je mannen boodschappen laat doen, eindig je natuurlijk met genoeg eten voor een weeshuis. Met twee auto's op pad (het was wel luxe-kamperen) en lekker naar de Blackdown Tablelands. Een nationaal park op anderhalf uur rijden. Oke, er was dan wel geen water (niet om te drinken, douchen, door te spoelen of wat dan ook) maar verder een heerlijke "camping". Het is meer gewoon een stuk in het park waar je je tentje op mag slaan en waar af en toe een natuur-toilet staat. En om dat het nog net niet het vakantie-seizoen is, waren we bijna helemaal alleen.

Ik moet wel toegeven dat het niet echt een actieve vakantie was. Vooral eten, kaarten, eten, andere spelletjes, eten, kampvuur met eten en slapen... oja, en de tweede dag kwamen Jean en Doug met een totem-tennis spel, dus nog een soort van activiteit waar je moe van kon worden.

Uiteraard had ik me door al mijn collega's goed bang laten maken voor alle wilde dieren, dus toen er een kikker in onze auto bleek te bivakkeren terwijl ik de spullen eruit haalde was er uiteraard even een stressmomentje. Toen wist ik nog niet hoe schattig hij was. Het viel ons de eerste dag al wel op dat de vogels in het park ons erg gezellig vonden en dat je je eten niet te lang alleen moest laten, later bleek het nog een tikkeltje erger te zijn. De eerste ochtend was al het vuilnis overal en nergens en al het eetbare opgegeten. Zelfs de vier gepofte aardappels uit het kampvuur van de avond ervoor waren vakkundig van hun folie ontdaan en door een vatsig vogeltje verorberd.
Toen gaven we onszelf nog de schuld...
Wisten wij veel dat op de laatste ochtend de tot dan toe vriendelijke kookaburra besloot onze ontbijttafel met 6 mensen aan te vallen en tegelijkertijd de bacon van Doug mee te nemen! Dat je achtergelaten voedsel eet is een ding, maar om het van iemand zijn vork af te eten! Toen viel het ons ook ineens op dat ze de stukjes uit het afvalwater opaten!!!! Rare beesten. Ze zagen er ook zeker erg goed doorvoed uit, dus ik vrees dat ze allang niet meer weten hoe ze in de natuur voor zichzelf moeten zorgen.

De enige wandeltocht die we ondernomen liep ook nog op een fiasco uit omdat mijn wandelschoenen een soort van ontploften. Nu heb ik ze al een jaartje of 10 (sinds ik in Delft ben gaan wonen) maar toch.... We liepen de culturele wandeltocht, en wederom bleek dat Australiers een heel ander beeld hebben van geschiedenis. Een bordje vertelde dat we naar de overblijfselen keken van een schuur uit 1950!!!! Daar lopen wij als Europeanen natuurlijk niet warm voor, zeker aangezien de overblijfselen niet echt overtuigend waren. Gelukkig waren onze Australische vrienden ook niet extreem ontroerd, dus dat scheelde weer.

De dames bestuderen het kampvuur..

De overvolle camping zoals je kunt zien!

Ontbijt: Toad in the hole, oftwel: brood met een gat, waarin je dan een ei bakt. Met bijbehorend worstje uiteraard!

De hier nog onschuldig ogende spek-dief!!

Het weekend was wel onwijs gezellig dus zeker voor herhaling vatbaar!!!

Inmiddels zijn we weer hard aan het werk. Ik ben inmiddels lid van de commissie van het lokale Science Centre. Hoezo niet meedoen aan de gemeenschap?!?!? Mijn manager had me erheen gestuurd, samen met iemand van onze administratie. Het is het enige Science Centre in het "buitengebied", dus buiten een van de grote steden. Kestrel betaalt het grootste deel, dus nu hebben ze verzonnen dat we dan ook best interesse kunnen tonen, en als vrouwelijke ingenieur onder de 30 ben je blijkbaar erg interessant voor dit soort projecten.
Ben nog niet helemaal overtuigd dat ik op mijn plek zit daar, maar we zullen zien!

Elpie is terecht!

2006-11-23T20:49:00.000+10:00

Elpie is weer terug bij zijn baasjes! Nadat we hem dus voor de avond bij John&Sarah hadden ondergebracht, bleek de volgende ochtend dat er naar de kennel was gebeld door iemand die een husky-puppy kwijt was. Het bleek dat hij bij ons op het complex woont, al word dat een beetje geheim gehouden omdat dat eigenlijk niet toegestaan is... We kwamen er ook achter dat hij eigenlijk officieel 'Logan' heet, maar helaas hebben we hem sindsdien niet meer gezien. Zijn baasjes waren wel erg blij dat Logan zo'n gezellig uitje had gehad en dat we zo goed voor hem hadden gezorgd.

Verder was ik (Joey) een paar dagen geleden bij een collega van me geweest die een paar weken geleden puppy's had gekregen en aan het proberen is een goed huis voor zijn 8 pups te vinden. Ik heb hem geholpen met een fotoshoot en het maken van een flyer om die op te hangen bij de supermarkten enzo. Aangezien hij zelf ook nog 3 oudere honden heeft was het dus wel een drukke fotoshoot met een hoop honden die niet stil wilden zitten... Ondertussen heeft hij geloof ik wel al 2 honden van een nieuwe eigenaar kunnen voorzien!

'Elpie' de verdwaalde husky-puppy

2006-11-16T22:03:00.000+10:00

Het grote avontuur van vanavond: toen we gezellig op de bank zaten aan het begin van de avond zag Sabine buiten een klein hondje rondlopen. En aangezien we op ons complex geen huisdieren mogen hebben waren we hier nogal verbaasd over. Toen ik buiten ging kijken wat voor hondje het was bleek het een extreem schattige verdwaalde husky-puppy van waarschijnlijk zo'n 3 maanden oud te zijn. Nadat we het asiel en de politie gebeld hadden (en een rondje door de wijk hebben gereden op zoek naar mensen die eruit zagen of ze een hondje aan het zoeken waren) bleek dat de mensen van het asiel pas in de ochtend iets voor ons kunnen betekenen. Dus hebben we aan John&Sarah gevraagd of zij vanavond voor de pup konden zorgen aangezien zij al een labrador (Eddy) hebben. Toen we bij hen aankwamen met de husky hebben we besloten hem 'Elpie' te noemen. We houden jullie op de hoogte wat er uiteindelijk met hem is gebeurd.

Word vervolgd...

Genieten van de zomer...

2006-11-16T21:44:00.000+10:00

Nu het in Nederland helaas al weer wat grijzer en grauwer aan het worden is, bij deze 'uit den verre' wat gezellige zomer-foto's om de zomerstemming erin te houden...

Tegenwoordig ben ik gemiddeld 1x per week op de golfbaan te vinden (en voor de oplettende lezers: ik=Joey). Gisteren was ik samen met John 9 holes gaan spelen en hadden we een golfkarretje gehuurd. Behalve dat het erg practisch is om hiermee rond te rijden (ivm de zon/schaduw) is het voornamelijk ook erg komisch. Zeker nadat we de 'regel' hadden ingesteld dat je maximaal 5 stappen mocht zetten nadat je uit het karretje was gestapt. Gezien ons golfspel en het hoge gehalte aan zig-zaggen hebben we dus wel onze kilometers weten te maken...

Let overigens ook op de extreem vieze snor van John op de foto. Die heeft hij op dit moment in verband met de zogenaamde 'Movember' (=Moustache/snor november) waar op dit moment Australiers over het hele land aan meedoen .

Volgens de Movember site (www.movember.com.au): "Movember (the month formally known as November) is a charity event held during November each year.

At the start of Movember guys register with a clean shaven face. The Movember participants known as Mo Bros then have the remainder of the month to grow and groom their moustache and along the way raise as much money and awareness about male health issues as possible. Movember culminates at the end of the month at the gala parties. These glamorous and groomed events will see Tom Selleck and David Boon look-a-likes battle it out on the catwalk for their chance to take home the prestigious Man of Movember title."

Nu het overdag lekker warm begint te worden (overdag zo rond de 35 graden en 's nachts zo'n 25 graden) is het heerlijk om in de middag even in het zwembad te springen om af te koelen. Het valt me overigens op dat ook de kinderen die bij ons op het complex wonen steeds meer van het zwembad gebruik beginnen te maken, dus als ik mijn baantjes begin te trekken word ik vaak enthousiast begroet door de lokale kinderen en hun ouders.

het blijft een tikkeltje vreemd..

2006-11-07T20:03:00.000+10:00

Even snel tussendoor om mijn laatste verbazingen met jullie te delen:
Vandaag was de Melbourne Cup. En dit is zowaar volgens velen de grootste sport-gebeurtenis van het jaar. We hebben het hier over paardenraces. Dus niks formule-1, Grand Slam tennis, WK rugby, Ashes (voor de cricket fans, ja ik leer snel).... Gewoon paardenraces.
En het ergste: in de staat Victoria (waar Melbourne dus ligt) hebben ze er zelfs een dag vrij voor! En omdat het, heeeeel logisch op een dinsdag is, neemt de hele staat ook de maandag natuurlijk even erbij. En ik kan je vertellen dat dat toch best lastig is als je zaken met ze doet. En ik hoor nu iedereen onder jullie die van boven de rivieren is, klagen dat dat met carnaval ook zo is in Brabant en Limburg, maar dat is toch duidelijk een ander geval!
En omdat het heeeeeel logisch op een dinsdag is, kon ik vanmiddag op kantoor ineens niemand meer vinden: zaten ze in de vergaderruimtes naar de belangrijkste race te kijken! (waar ze uiteraard onderling ook enthousiast op gegokt hadden).

En dan denk je alles gehad te hebben, blijkt de kerst hier al te zijn begonnen! De winkels liggen al weken vol met de aller lelijkste prullaria, en de eerste kerstbomen staan al!!!!! En dan klagen wij over mensen die voor 5 december aan de kerstversierselen beginnen. En aangezien het hier inmiddels ruim 35 graden is, ben ik nog niet helemaal in de kerststemming. Maar ach, het houdt de mensen van de straat zullen we maar denken.

Het blijft toch een beetje een raar volkje....

Het regent....het regent...

2006-11-03T17:53:00.000+10:00

Een van onze nieuwste huisdieren

Joepie! Het regent!!! Jaja, ik weet het, voor de meesten van jullie zal dit erg onwaarschijnlijk klinken, maar we zijn hier ontzettend blij met de regen! (oke, iedereen behalve Joey dan.....) De afgelopen 2 maanden hebben we nul regen gehad, en de laatste echt flinke regenperiode was in april. Ons stuwmeer, dat de voorraad voor alles en iedereen hier is, was gezakt tot een niveau van slechts 15 procent, het laagst ooit. Als er niet snel veel regen valt, zullen er ernstige waterbeperkingen opgelegd worden. En toen kwam de regen!! Het kwam langzaam, met zaterdag een bewolkt dagje en een miezerbuitje, maar maandag en dinsdag is het dan eindelijk fatsoenlijk gaan regenen. Nog lang niet genoeg om het meer weer op te vullen, maar het is een goed begin van het natte seizoen zullen we maar denken.

Dinsdag zelfs een flink onweer gehad, en dat is hier toch wel erg spectaculair. Veel lichtflitsen en veel inslagen. En aangezien het stroomnet hier compleet bovengronds gebeurd.... ook de tv-zenders hadden wat stress, maar niemand klaagt, want regen is regen!! Alleen hebben we het vermoeden dat er een kikker-achtig beest onder ons huis woont. Met deze regens wordt het wakker en maakt verschrikkelijke geluiden! Als afwisseling van de krekels, krassende kraaien en krijsende kakatoes. Ja, het is zwaar zo dicht bij de natuur.. Grote kans dat de muggenbevolking nu ook exponentieel toe gaat nemen, dus we zitten over zo'n knetterlamp na te denken.

En wat is er verder de laatste tijd gebeurd? Niet heel veel wereldschokkends, ik draai nog steeds onregelmatige diensten met mijn werk, dus begon lichtelijk vermoeid te raken, maar vanuit geologisch oogpunt is het wel super! Leer ontzettend veel deze periode, dus geen klachten hier. Voor Joey is het wat zwaarder, aangezien hij het fysieke werk doet, ik kijk alleen maar toe (verschil moet er zijn...)

Balletten doen we ook nog ijverig en enthousiast, en ben ook blij dat iedereen me nog 23 schat. Dat proberen we maar zo lang mogelijk vol te houden. Verder heeft zich op het werk het hardnekkige gerucht verspreid dat ik Canadees ben. ?!?!?!?!?!?! Ik weet het ook niet, maar iedereen blijft me vragen wat het verschil is tussen Canada en Australie. En aangezien ik nog nooit in Canada ben geweest... En als ik dan vertel dat Joey ook Nederlands is raken ze helemaal van slag. Een groot mysterie!

O, de twee vorige verhaaltjes waren van Joey, dus nee, ik ben (nog) niet overgehaald me ook op de golfbaan te begeven en mijn verjaardag valt nog steeds in april.

Golfen in Emerald

2006-10-19T20:37:00.000+10:00

Gisteren was ik (lees: Joey) samen met een collega 9 holes gaan golfen op de golfbaan hier in Emerald. Best een leuke baan om te spelen, al valt het wel op dat door de droogte en dus het gebrek aan sproeien (lees: gebrek aan gras) de baan op plaatsen redelijk hard en snel is. Het voordeel is dan dus wel dat een slechte slag die normaliter na een paar meter in het gras dood zou vallen nu nog een paar uur door blijft rollen op de knetterharde ondergrond. Ook de greens waren soms wat lastig in te schatten aangezien die ook erg snel bleken te zijn.

Ik was samen met een collega uit mijn crew gaan spelen, hier te zien in de mega-bunker.

De greens, snel maar wel redelijk goed verzorgd.

En op sommige plekken is weinig gras te vinden...

Over de eindscore zullen we maar even zwijgen... We doen het over een weekje weer over, dus ik hoop deze keer niet mijn 5-punts voorsprong te verspelen op de laatste 2 holes...

Verjaardag!

2006-10-19T20:23:00.000+10:00

Afgelopen dinsdag was het dan weer eens zover: ik was jarig! En aangezien dit pas mijn 2e verjaardag in de lente is, was het even wennen aan het feit dat het zowaar niet koud was, miezerde of regende. Op de avond van mijn verjaardag hadden we een hoop vrienden uitgenodigd voor een bbq en ik heb me dus weer prima vermaakt met wat nieuwe recepten en mijn ribbetjes (2 uur gerookt op de bbq) verder geperfectioneerd. Van de Kestrel-mensen kreeg ik als kado een goed gevulde koelbox, die op de aankomende kampeertripjes zeker van pas gaat komen!

We kregen overigens meermalen de opmerking dat ons huis zo geschikt was om te 'entertainen', we kopen ook niet zomaar een tuinset he...

En voor de familie: dit is dus het beruchte hangmat-frame. De oplettende lezers zal de hangmat overigens herkennen die een zekere zus een paar jaar geleden uit Zuid-Amerika heeft meegenomen. Hij doet het dus nog steeds erg goed!
En van het oorspronkelijke plan om 's ochtends uit te slapen bleef ook weinig over nadat Sabine me voor ze naar werk ging mijn kado had gegeven: een Sony PSP (mini spelcomputer).

PSP en hangmat: de ideale combi!!!

Emerald 100

2006-10-19T19:38:00.000+10:00

Eindelijk was het afgelopen weekend dan zover: de zaterdag waar een heel jaar naar uit wordt gekeken: de Emerald 100, oftwel: de luxe races. Al weken werd er gepraat over outfits, uiteraard voornamelijk door het vrouwelijke geslacht. Wel of geen hoed (beschutting voor de zon), wat voor schoenen (want met pumps zak je weg in het gras..), misschien dit jaar een fascinator (zo'n bloemstuk in je haar)... De meeste mensen was het gelukt iets fatsoenlijks aan te trekken en de zon scheen zoals altijd. Joey moest helaas werken, dus helaas in mijn eentje op pad, nouja, met een hoop collega's dan. Kestrel had een eigen tent geregeld, wat wel zo lekker was, aangezien we lekker in de schaduw konden zitten. Veel drankjes, af en toe hapjes en vooral heel veel lol. En heel af en toe een race. Heb me dit keer maar niet aan het gokken gewaagd, maar er waren er genoeg die wonnen (of verloren uiteraard). We hadden nog even last van een streaker, die waarschijnlijk meer gejuich ontvong dan de paarden, erg dubieus...

Uiteraard lukt het niet iedereen in Emerald om er beschaafd uit te zien, dus mensen kijken was ook een erg leuke bezigheid. Vrijwel iedereen uit de verre omgeving was er, dus erg veel bekenden en een hoop lol. Ik heb begrepen dat het feest tot in de kleine uurtjes met een live band door is gegaan, helaas moest ik vroeg naar huis om de volgende dag te werken. Gelukkig is Emerald niet zo groot, dus de meeste mensen konden veilig naar huis lopen, zonder in de auto te hoeven stappen.... Wel de hele nacht sirenes gehoord, dus was duidelijk een apart weekendje (tja, je hoort hier niet zo vaak sirenes)

Inmiddels alweer hard aan de slag uiteraard, vooral heel druk druk druk en langzaamaan warm warm warm. Vooral omdat we vandaag geen stroom hadden thuis, en de airco dus de hele dag uit moest. Arme Joey... Gelukkig had ik meer koele lucht op mijn werk!

Morgen ga ik namens mijn werk naar een "forum" van 8-jarige kinderen over democratie in Emerald. Altijd fijn als je baas je opgeeft als vrijwilliger. Zeker aangezien ik natuurlijk niet eens mag stemmen in dit land haha!
Ik moet geloof ik vragen gaan beantwoorden als wat ik van Emerald vind en of we een jaarlijkse Emerald day zouden moeten hebben. We zijn benieuwd!!

Ook Sabientje had een jurk aangetrokken, uiteraard geen hoed.....

Oja, paarden en races enzo!

Gezellig met Scott (een keer geen John...) in de Kestrel-tent.

Sabine in de krant

2006-10-10T13:48:00.000+10:00

Na wat 'klachten' over het aantal foto's dat recentelijk op de site is verschenen heb ik vandaag dus maar de krant waar Sabine in stond ingescand... De krant heet 'Central Queensland News', verschijnt 2x per week, kost $1 (jaja, het mag wat kosten!) en is het lokale krantje dat je toch echt 'moet' lezen om op de hoogte te zijn van wat er zoal in en rond Emerald gebeurt.

Het bewijs dat de krant ook echt door ons gelezen word:

Sabine tijdens een wandelingetje in het park vorig weekend samen met John&Sarah:

Ontspannen in de tuin met een hapje en een drankje...

Ons kruidentuintje met op rechts de magische basilicum-'boom', hoeveel je er ook van gebruikt, de volgende dag is er altijd weer meer (voor de oplettende lezers: dille, koriander, salie, bieslook, citroengras en normale en paarse basilicum):
De aankomende prei-oogst en de net vervangen mint-plant:
Nog meer kruiden, voor de lezers die nu nog steeds aan het opletten zijn: rozemarijn, dille, oregano en op de achtergrond een groene peper...

Bijna slangen

2006-10-06T18:47:00.000+10:00

Raar land hoor, dit Australie. Loop ik vandaag van het ene gebouw op ons werk naar het andere, ligt er een minislangetje.... Dus ik onze eigen Steve Irwin-de slangenvanger gehaald, hij kijken en besluiten dat hij zijn slangenvang-gereedschap moet halen. Vervolgens probeerde hij de slang te vangen om vervolgens te komen met de mededeling: het is een "legg-less-lizard"...?!?!?!?! Een hagedis zonder pootjes? Of te wel een slangvormig beest met een platte kop en een gespleten tong? In mijn boekje heet dat toch echt een slang!!! Blijkbaar niet dus....tssss......

O, en we hebben eindelijk de lokale krant gehaald!! Nouja, ik dan. Iedere week staat er minstens iemand in die je kent, dus het moest er een keer van komen. Er is altijd een pagina met random foto's van lokale gelegenheden, en dit maal waren de foto's van de quiznight aan de beurt. Laat ik nou net niet echt charmant op de foto staan, en ze hebben mijn naam ook nog eens verkeerd gespeld! Maar goed, vorige week had ik tenminste een echte foto-shoot. Ze waren promotie foto's aan het maken voor het hoofdkantoor, en ze hadden culturele diversiteit nodig, oftewel: vrouwen die ondergronds gaan. Dus ik was de klos. ben natuurlijk ook nog een dubbeltellende minderheid als Europeaan! Maar goed, de hele outfit aangetrokken en vervolgens drie kwartier braaf fotomodel gespeld. Duidelijk niet mijn baan, aangezien je er een engelengeduld voor moet hebben. Hij was wel gelukkig met mijn grote grijns, al was ik niet smoezelig genoeg voor een mijnbouwer volgens hem. Mooi is dat!!! Maar goed, als ik dus ooit ergens te bewonderen ben met helm op en riem om, dan laat ik het weten...

Stilte voor de storm

2006-10-04T18:20:00.000+10:00

Even een weekendje geen bruisende activiteiten. Een beetje stilte voor de storm gok ik, aangezien ik de komende weken erg veel nachtdiensten ga draaien. Voor de geo- en mijnbouw nerds: De longwall gaat door een breuk heen, waardoor er iedere dienst een geotechneut aanwezig moet zijn. Gelukkig hoef ik geen 12 uurs diensten te doen. Hoop na een uurtje of 7 weer naar huis te kunnen. Dus dan is het iets makkelijker vol te houden. Hoop wel dat ik volgende weke naar de races kan. Is toch een beetje DE gebeurtenis van het jaar hier. Iedereen heeft het er al weken over. Dit zijn de paardenraces waar iedereen zich wel voor opdirkt, in tegenstelling tot alle andere races gedurende het jaar. Al vraag ik me nog wel af hoe modieus het gaat zijn. Vrees dat alle meisjes dezelfde jurken aan gaan hebben, want zoveel keus is er hier natuurlijk niet.

Afgelopen weekend trouwens nog wel naar een bbq geweest, bij mensen die letterlijk aan de golfbaan wonen. Ze hebben officieel wel een eigen stukje tuin, maar er is geen officiele afscheiding van de golfbaan, dus ze hebben regelmatig golfers of van de karretjes in de tuin. Maar het ergste zijn toch wel de gaten in hun huis! Inderdaad, van alle golfballen. Buiten dat het levensgevaarlijk is, twijfel ik toch ook een beetje aan het golftalent in dit stadje, want de hole is toch niet zoooo dichtbij. Maar goed, wel een lekkere avond gehad. De temperaturen lopen ook 's nachts op, dus het is nu wel lekker om 's avonds lang buiten te zitten.

Zondag dan ook eindelijk ons zwembad uitgeprobeerd. Had ik me toch nooit gerealiseerd dat het een ZOUTwater zwembad is..... Na de eerste duik wist ik dat dus wel....BAH!! Maar het schijnt hier erg normaal te zijn. Minder last van algen en dat soort dingen. En het is toch wel heel lekekr om zo even naar je zwembadje te kunnen sloffen als het in de tuin te warm wordt. Het enige enge is, dat iedereen zegt dat dit pas het begin van de lente is, en dat we in de zomer blij gaan zijn als het onder de 37 graden is. Hmmmm...... ben nog niet overtuigd dat ik dat super vind. Joey uiteraard wel, aangezien hij het nog steeds frisjes vindt. Tja...

Deze nors kijkende kookaburra (ze kijken altijd een beetje mopperig) vond ons huisje wel een tijdje gezellig.

Quiznight....

2006-09-24T16:51:00.000+10:00

Dachten we met het circus het hoogtepunt van de maand gehad te hebben....het circus verbleekte bij de clowns tijdens de quiznight! Het was een avond in ons minitheatertje. Ze hadden (hebben) geld nodig om de boel flink op te knappen en hadden dus een trivia-avondje georganiseerd. Met zeven mensen aan een tafel dachten we toch minstens dat we zouden moeten winnen. Viel dat even tegen!! Al moet ik toegeven dat we beter waren dan verwacht. Het was een nogal ingewikkelde avond, en de dame die de boel aan elkaar praatte genoot vooral van het feit dat ze macht had. Plezier stond duidelijk niet hoog op haar lijstje.. Er was een compleet dronken team dat verschrikkelijk vals speelde en nog won ook! Het hoogtepunt van de avond was het moment dat deze dronken dame een ellenlange dankspeech hield. Vervolgens stond onze nieuwe fysiotherapeut op en draaide de microfoon uit, tot grote hilariteit van het overige publiek. Helaas hield dit onze dame niet tegen die vervolgens al schreeuwend haar speech vervolgde in de trant van: de gemeenschap maakt mij niet, ik maak de gemeenschap...
Maar uiteraard toch een prima avond gehad. ben er inmiddels achter dat ik niks weet wat betreft Australische muziek, maar dat ik erg goed ben in een vlag aan een land koppelen.

Op zaterdag een middagje naar de gemfields met wat collega's om een nieuwe collega welkom te heten. Niet heel speciaal, maar uiteraard altijd erg gezellig. Geen steentjes gezocht, maar vooral lekker zitten kletsen.
En vandaag spontaan aan de barbeque bij het meer. Samen met collega's die allemaal bergen honden en kinderen hadden. En het ergste was: Joey was er niet bij. Hij moet dit weekend werken. Nou kan ie best zonder quiznights en lunch, maar een bbq met 7 grote stoere honden... ik weet nog niet zo goed hoe ik hem dat uit ga leggen....
Vandaag was duidelijk de eerste dag dat ons zwembad hier goed bevolkt was, denk dat het vanaf nu wel zo zal blijven, zolang de temperaturen rond de 30 blijven schommelen. We zullen zien. Iedereen waarschuwt me dat dit pas het begin van de lente is... We zullen zien!!

Tja, wat zal ik eens van de quizleiding zeggen.....

En dan gaan we naar het circus.....

2006-09-18T19:30:00.000+10:00

Circus-tijd in Emerald! En aangezien Joey nachtdienst had en ik niks anders leuks te doen had, ben ik samen met Shelly naar het circus gegaan. Uiteraard samen met een hoop kinderen, maar dat mocht de pret zeker niet drukken!
Het bleek een soort eensgezins circus te zijn, waar ieder lid van de familie meerdere acts op zich nam. En het was zeker niet slecht. Er waren geen dieren (nouja, twee slome honden) maar de acrobatiek was indrukwekkend en de clown was daadwerkelijk grappig. Hij was vooral goed in het uitkiezen van vaders die duidelijk weinig behoefte hadden aan het circus. Hoe norser ze keken, des te groter de kans dat ze er uit gepikt werden. Tot groot leedvermaak van onze kant uiteraard. En in tegenstelling tot veel circussen in NL was deze voorstelling goed uitverkocht.
Verder dit weekend duidelijk niet al te veel gedaan. Vooral lekker bijgeslapen aangezien ik een drukke week achter de rug had. Vrijdag de hele dag ondergronds geweest om extensometers te plaatsen. Niet een heel vervelend werkje en ik heb vooral veel lol gehad.
Vandaag moest ik een presentatie geven voor ons management-team, en gelukkig ging dat prima. Kreeg zelfs complimentjes over het feit dat ik ervoor had gezorgd dat zelfs de dame van HR nu snapt hoe de bolt-test-methode werkt die ik uit kwam leggen. Best tevreden dus. Joey geniet deze week weer van wat vrije dagen nadat hij dit hele weekend in de nachtdienst geploeterd heeft. Duidelijk de mindere diensten, maar helaas horen die er ook bij. Morgen komt het verhuurbedrijf de drie-maandelijkse inspectie doen in ons huisje. Waarschijnlijk kijken of we er niet al te veel ongedierte op na houden, maar uiteraard hebben we die hier niet omdat ik alles wat meer dan 2 poten heeft vakkundig elimineer met mijn instant-kill-spray.

Onze basilicum is een beetje in een groeispurt.....

Weekendje shoppen

2006-09-11T17:46:00.000+10:00

We weten het, het is vervelend, maar zo af en toe moeten we toch echt naar de kust om even bij te shoppen. Tja, en als je er dan toch bent, kun je er maar beter een lekker weekendje van maken! Dus een fatsoenlijk hotel in de marina uitgezocht, precies daar waar de lekkere restaurantjes zijn..
Vrijdagavond ons even rustig voorbereid, en de volgende dag: SHOPPEN!! (ik weet het, klinkt een beetje gefrustreerd, maar als je het met de winkels in Emerald moet doen is het volkomen terecht!!!) En jullie zullen het niet geloven, maar we hebben toch echt het meeste voor Joey gekocht. Nou kon hij ook wel wat nieuws gebruiken, maar toch. Duidelijk eens een keer niet het vrouwelijk geslacht dat het meest uitgeeft!
Uiteraard de terrasjes onderweg niet vergeten... (belangrijk bij deze temperaturen dat je je niet te druk maakt en voldoende vocht en zout binnen krijgt!!)
Maar goed, de wagen volgeladen met allemaal spulletjes (kleren, schoenen en zelfs nuttige huishoudelijke artikelen!), terug naar het hotel om even bij te komen. De avond was heerlijk zacht, dus aan de haven met plezierjachten lekker tapas gegeten. Dat is iets waar je in Emerald niet naar hoeft te zoeken, dus extra genoten met een goede fles wijn.
Tja, en wat doe je dan op zondag? Heerlijk niksen aan het strand voor een paar uurtjes. En aangezien het zondag en mooi weer was, was het er erg druk! Zeker 10 verschillende mensen gezien in 2 uur tijd. Ja... gekkenwerk hier in Queensland!
Op de terugweg nog maar wat meer geshopt voor we ons met een volle auto maar weer eens richting Emerald hebben begeven. Maar weer keurig aangekleed, met wat dingen voor onze keuken (want die was nog niet vol genoeg ;-) )dus we kunnen ons weer vertonen.

Ik vandaag weer aan de slag, maar Joey heeft nog 2 daagjes vrij, dus die is zich met onze groenten/kruidentuin bezig gaan houden. We verdenken onze basilicum ervan genetisch gemanipuleerd te zijn, want er is een ware basilicum explosie aan de gang. Daarnaast is ons prei-experiment ook iets te goed aan het lukken, dus wat eten betreft komt het helemaal goed.

Australie is langzaam weer aan het bekomen van de schok dat Steve Irwin is overleden, alleen is er nu ook een bekende coureur overleden (Peter Brock voor de mensen onder jullie die dat iets zegt) dus de docu's over Steve zijn deels verdrongen van de tv. Steve is inmiddels in zijn eigen zoo begraven als het goed is, maar er komt nog wel iets in een stadion om zijn leven te vieren. De staatsbegrafenis die was aangeboden is vriendelijk afgeslagen. Peter Brock krijgt er wel een in Victoria, dus we zijn benieuwd.
Mensen komen nog steeds naar de Australia Zoo om bloemen voor Steve Irwin neer te leggen, en iedereen is er toch meer van ontdaan dan ze ooit hadden willen toegeven. Alleen het bericht over khaki-friday dat we in de Nederlandse kranten lazen heeft ons hier nooit bereikt.

Komende week weer hard aan de slag!!

Ja, de stranden zijn hier overvol, zeker aangezien dit strand (Blacks Beach) nog een bekend strand is ook!!!

Vervelend als je hier aan komt lopen en het o zo drukke strand ziet!

Vol verwachting wachten we op de tapas..

De prei moest duidelijk verpot worden. We hebben iets meer dan de bedoeling was....

Grote zus op visite

2006-09-04T19:02:00.000+10:00

Jaja, mijn grote zus kwam een weekendje op bezoek tijdens haar rondreis door Australie en Nieuw Zeeland. Donderdagavond kwam ze aan met de bus. Helaas moest ik op vrijdagochtend walgelijk vroeg werken (om 5 (!!!) uur werd ik opgehaald), dus Anoek en Joey moesten het een dagje zonder mij doen.
Ikzelf was intussen druk bezig me de borescope eigen te maken. Voor de geotechneuten: Een optische kabel, die je in een boorgat stopt. Met je hoofdlamp erop kun je dan keurig je boorgat bestuderen. Best cool, edoch nerderig geo-apparaat.
Gelukkig kon ik vroeg naar huis om gezellig uit eten te gaan. Helaas heeft ons standaard (want eigenlijk de enige) restaurant/kroeg/uitgaansgelegenheid een nieuwe manager ofzo, dus de service was verdwenen. Maar de steaks waren er niet minder lekker door, al waren ze wat groot voor Anoek en mij....
De volgende dag de gemfields opgezocht. Dit keer niet naar steentjes gezocht, maar een ondergronds saffiermijn bezocht. Niet helemaal industriele afmetingen, maar best leuk. Alleen is het misschien niet zo handig om met een mijnbouwer en een geotechneut zoiets te doen. De dame was al niet echt gezellig, en toen Joey ook nog technische vragen ging stellen.... Maarja, wij willen natuurlijk wel waar voor onze 10 dollar entree!!

De avond lekker met filmpjes doorgebracht om de volgende dag lekker bij het meer verder te luieren. Dankzij onze collega/visboer, die begrijpt dat het nuttig is om als winkel op zondag open te zijn, een heerlijke lunch van tigerprawns (heerlijke garnalen) mee kunnen nemen. Het is weer eens wat anders dan een boterham nmet pindakaas zullen we maar denken.

Helaas had Anoek het slechte weer meegebracht, dus nar een vrijdag vol regen was de rest van het weekend ook zwaar bewolkt. Maarja, je kunt niet alles hebben. Helaas niet genoeg reden om de watervoorraden hier aan te vullen.
Anoek is vanochtend weer vertrokken met de bus van 3.45 uur. Ja, 's ochtends!!! Geen idee waarom Australiers zo graag op van die belachelijke tijden opstaan.. Als het goed is, is ze nu naar walvissen aan het kijken.

En dan het laatste wereldnieuws dat vast ook al in NL doorgedrongen is. Steve "the crocodile hunter" Irwin is overleden door de steek van een pijlstaartrog. Australiers schaamden zich een beetje voor hem, maar nu is het land toch in rouw gedompeld. De hele avond veel nieuws en documentaires (zowel over Steve als over pijlstaartroggen), dus gok dat dat nog wel even zo zal blijven.
Anoek haar plan om naar de Australian Zoo (zijn dierentuin) te gaan zal wel niet meer doorgaan denk ik...

Ironisch genoeg kregen we vandaag ook van onze milieu/natuur deskundige op het werk te horen dat het slangenseizoen weer aangebroken is. En rondom de mijn schijnen ze zich nogal prima te vermaken. We hebben 4 soorten. "Slechts" 2 dodelijk, 1 giftig en de ander ongevaarlijk. Helaas kwam het bericht zonder plaatjes, dus geen idee welke slang wat is. (Al gok ik dat de "brown snake" bruin is.. maar dat weet je natuurlijk nooit..) Gelukkig stond er in dat bericht ook dat je alleen maar gebeten wordt als je ze probeert aan te raken, vangen of doden, en uiteraard val ik geen van die categorieen dus ik hoop voorlopig maar dat ik veilig ben. Opluchting voor mij was dat toch zeker de helft van mijn collega's net zo over die beesten denkt als ik. Als ik ze vertel over het gebrek aan "enge" dieren in Nederland willen ze allemaal naar Europa verhuizen!

Een traditionele Australische maaltijd: biefstuk met friet (voor de niet-Brabanders onder jullie: friet=patat)

Die kennen jullie vast ook nog...

Een hele vervelende picknick-lunch.

PS: Heren van de C.Fock: die poster op de wc-deur die ik voor jullie heb meegenomen wordt nu natuurlijk veel geld waard!!!

Vrijgezellenfeestjes en vooral druk

2006-08-27T09:44:00.000+10:00

Wederom een weekje voorbij. Een erg drukke week, aangezien op de mijn een hoop grote projecten tegelijkertijd draaien, en die zijn ook allemaal weer van elkaar afhankelijk. En aangezien ze niet alles heel erg goed gepland hebben, betekent dat nu vooral heel veel en hard werken. Maar gelukkig zijn het wel leuke spannende projecten, dus dat scheelt. En maandag begint de senior geotechneut, dus dan hoef ik een aantal taken niet meer te doen, waardoor ik dan hopelijk aan mijn echte werk toe ga komen, en dus vaker ondergronds mag.
Joey werkt nu op de longwall. Dat is zeg maar het echte mijnbouwfront, waar de steenkool met een soort grote schaaf losgehaald wordt en dan op lopende banden naar buiten wordt vervoerd. Eigenlijk dus het deel odnergronds waar het allemaal om draait. Hij leert er ontzettend veel, en vindt het ook erg leuk, maar volgens mij heeft dat ook vooral te maken met het feit dat hij met grote machines mag spelen...

Deze week ook nog allebei een vrijgezellenfeestje gehad. John en Sarah gaan volgend weekend trouwen (ergens aan de andere kant van het land) dus we hadden besloten dat we toch wel iets voor ze moesten doen. Het was een beetje last minute, maar toch erg snel veel vrouwen opgetrommeld om lekker mee uit eten te gaan. (Joey ging uiteraard op stap met de heren)
Veel gelachen en erg lekker gegeten in het enige echt beschaafde en lekkere restaurant in de stad.

Verder zijn deze week de tickets naar Nederland geboekt, zodat we met kerst iedereen weer even kunnen zien. Van mijn baas mocht ik alleen weg als ik beloofde dat ik minstens twee volle weken in Nederland door zou brengen, dus dat komt helemaal goed.
De temperaturen schieten hier omhoog, dus ik denk dat het binnenkort tijd wordt om het zwembad maar eens uit te gaan proberen. Alleen koelt het 's nachts nog wel af tot een graad of 10, dus heel erg warm zal het water nog niet zijn. Maar ik heb zo'n vermoeden dat dat de komende weken vanzelf goed komt...

Rodeo, het wilde westen in Emerald

2006-08-22T17:09:00.000+10:00

Jaja, het wilde westen was in Emerald gearriveerd....
Vrijdag avond was de rodeo hier. Joey had nachtdienst, dus ik was er zelf met mijn vriendjes op uit getrokken. Gelukkig was ik niet de enige die nog nooit bij een rodeo geweest was. Behalve Jody, ons IT-meisje, was het voor de rest ook een primeur.
Het was even een teleurstelling dat we $10 entree moesten betalen en $3,50 (ongeveer 2 euro) per drankje. Dat zijn prijzen waar men hier toch niet van gediend is!
Maar goed, aangezien het halve dorp er was, meteen wat andere collega's ontdekt, dus ons gezellig met een drankje op de tribune genesteld. Na de eerste schok over de enorme afmetingen van de stieren kregen we de smaak te pakken. En de rodeo is hier ook echt wat je erbij voorstelt: spijkerbroeken, cowboy-hoeden, laarzen, paarden, kalfjes en stieren. Een hoop verschillende onderdelen, maar tot mijn grote verbazing bleek de secretaresse van onze manager ook mee te doen! Met haar paard ging ze als een gek om van die oliedrums heen crossen. Klinkt simpel, maar we waren toch wel onder de indruk toen we het zagen!!
Ik mocht van Jody geen camera meenemen, dus ik heb haar fotootjes met haar telefoon laten maken. Zodra ik ze heb laat ik ze hier zien!

Uiteindelijk werd het toch wel lichtelijk frisjes buiten, dus na nog een belachelijk dure, maar wel erg lekkere hamburger weer weg gegaan. De avond verder doorgebracht op de bowlsclub voor het afscheid van een collega en al singstar-spelend (karaoke op de playstation) de avond afgesloten..... Een topavondje dus!!!

Weekend-activiteiten

2006-08-19T12:35:00.000+10:00

Ja, de week is alweer voorbij nadat we een lekker weekendje hadden.
Vrijdagavond was dan mijn eerste kennismaking met het Lawn-bowling. Voor diegene die het niet dagelijks op tv ziet: een soort jeu-de-boules, maar dan rol je de bal in plaats van hem semi- te gooien en het gewicht in de bal is gedecentreerd, dus hij rolt altijd met een boogje. Maar het idee is nog steeds dat je je bal het dichst bij het kleine balletje moet krijgen.
Nadat we de eerste maanden van ons verblijf hier dagelijks uitkeken op het bowling veldje, was er nu dan het moment om het zelf te doen. De avond was georganiseerd door vrienden van ons die bij het ziekenhuis werken en mee gaan doen aan een sponsorloop voor de kankerstichting. De avond was bedoeld om geld op te halen. Deels door te laten betalen voor eht bowlen, maar daarnaast waren ze zelf verkleed als beroemdheid. Die kleding werd later voor nog best veel geld geveild.
Maar goed, ik ben erachter dat ik geen natuurtalent ben, maar ook zeker niet heel erg belabberd. Misschien is er dus zelfs een balsport die ik kan haha! Nou is het wel een beetje niveautje curling, dus heel erg moe wordt je er niet van. Maar wel gelachen. Vooral toen een vriend van ons wel akelig goed in zijn rol van Dolly Parton zat. Het werd bijna verdacht!

En toen kwamen mijn ouders weer terug naar Emerald. Zondag hebben we ze meegenomen naar Emerald, zodat ze met eigen ogen konden zien wat de mijnbouw hier nu eigenlijk inhoudt. Joey is met mijn vader ondergronds gegaan. Mijn moeder had haar enkel verstuikt, dus we zijn smaen lekker boven gebleven.
wel een aparte ervaring voor ze, dus een erg geslaagde dag.
Uiteraard de hele week vervolgens weer hard aan de slag..
Helaas zit de vakantie er voor mijn ouders weer op. Donderdag heb ik ze weer naar het vliegveld gebracht, dus we zijn nu weer visite-loos. Maar mijn zus is inmiddels ook in het land, dus die komt binnenkort ook even langs. Voorlopig dus geen klachten over aandacht hier!
Maak je geen zorgen. De persoon in de achtergrond met de jaren 80 mat was verkleed als een beroemde australische sporter uit die tijd. Zo ver ligt de mode in Emerald nou ook weer niet achter!!!
Na 3 uurtjes ondergronds te zijn geweest komen de heren weer naar boven....

West Australie

2006-08-10T19:08:00.000+10:00

Toch nog maar even een kort verslagje van mijn weekje in West Australie.
Zondagmiddag uit Emerald vertrokken om in Brisbane de nacht door te brengen, zodat ik de volgende ochtend de eerste vlucht naar Darwin kon hebben. Het hotel was prima, ware het niet dat ze me in de kamer hadden gestopt die naast de airco van het hele hotel zat. Lekker geluidje dus, maar ach... ik was moe genoeg om lekker te slapen.
De volgende dag lekker naar Darwin gevlogen, en ik moet zeggen dat ik wel aan die businessclass kan wennen. Ze zijn ineens verdacht aardig tegen je!!
In Darwin ontdekt dat het daar toch echt een tandje tropischer is dan hier in Emerald. Blij dus dat ik er in de winter was, want kan me niet voorstellen dat de zomer er erg aangenaam is! Maar uiteraard lekker genoten van het feit dat het een soort van stad is. Je moet je er niet al te veel bij voorstellen, maar in vergelijking met Emerald is alles met kledingwinkels lekker natuurlijk. En het is in de verre, verre en nog verdere omgeving de enige stad van enige afmetingen. Maar het is echt niet groter dan Den Bosch!! Eind van de dag weer doorgevlogen naar Kununurra. Waar? Ja, die wereldstad Kununurra met 5000 inwoners in het grote niks. Wel echt een prachtige regio, maar verder helemaal niks, buiten een hoop wanhopige mannen. Delft is er niks bij!! Voordat ik mijn bagage had op Kununurra international had ik al drie aanbiedingen van mannen die me graag naar mijn hotel wilden brengen. Toch maar lief lachend afgeslagen....
Het hotel was hier ook een beetje vaag. Vooral het bordje op de deur waar ze je aanraden om ALTIJD je deur op slot te houden voor je eigen veiligheid was niet echt opbeurend moet ik zeggen, maar ach.... het was maar een nachtje.
En toen in alle vroegte de taxi terug naar het vliegveld om eindelijk naar de mijn gevlogen te worden. Uiteraard mijn charmante oranje RioTinto uniformpje aangetrokken, begint de taxichauffeur me uit te lachen!! Mooi is dat!!! Hij vond me uitermate oncharmant in mijn outfit.....Tssss....
Maar goed, een geweldig mooie vlucht in een klein vliegtuigje naar de mijn waar ik 2 dagen zou blijven. Alleen heb ik het nog niet zo op van die vliegtuigjes waar je over de schouder van de piloot meekijkt. Besef je ineens hoe zwalkend je op een landingsbaan afgaat. En Argyle airport staat ook niet bepaald in de top 10 van grootste luchthavens allertijden zullen we maar zeggen...
Maar veilig aangekomen en meteen een drukke dag gehad om mee te kijken naar een proef. Voor de mijnbouwertjes en techneuten onder jullie: Het gaat om een systeem om bouten te testen nadat ze geinstalleerd zijn, waarbij je allerlei informatie over belasting en integriteit ed kunt krijgen.
Erg stoer. Alleen jammer dat ik de open pit van de mijn niet te zien kreeg, daar waren ze te druk voor, en het is toch echt een van de grotere open pit diamant mijnen ter wereld, maar ach...
Die avond doorgebracht op de compound. Omdat het echt het grote niks is daar, slaapt iedereen op de site zelf. Best aardig, al zou ik er zeker niet kunnen wonen.
En de avond erna met een nog kleiner vliegtuigje naar Kununurra. Bijna niet gelukt, aangezien ze vergeten waren die vlucht voor me te boeken, maar gelukkig was de manager van de geoscience afdeling daar zo aardig om zijn plaats aan mij af te staan zodat ik de volgende ochtend niet al mijn vluchten zou missen.
Dit keer een beter soort van hip hotel in het stadje gekregen, dus dat sliep al een stuk beter. En toen weer anderhalve dag naar Emerald vliegen.
Ja, ik weet het, in die tijd met die hoeveelheid vluchten had ik ook in NL kunnen zijn. Mijn collega's waren dan ook erg jaloers op mijn tripje, zeker omdat ik nog in mijn proeftijd zit... Mijn baas heeft me dan ook wel verteld dat ik voorlopig niks meer mag haha!
Maar we kunnen nu dus in ieder geval Western Australie en Northern Territory afvinken op ons to do lijstje.... Ook Joey is erg jaloers haha!

Komende week zijn mijn ouders weer terug van hun avonturen aan de kust... We zijn benieuwd!!!
Even snel kunnen genieten van de kust in Darwin. Die zeelucht is toch heel anders dan die droge landlucht in Emerald!

Achter de bergen dus de open pit die ik nooit te zien kreeg...