Met Mariska in Mackay

Een weekendje strand is naturlijk nooit vervelend. Dit weekend zijn we naar Mackay gereden (4 uurtjes) om daar met Mariska af te spreken. Voor de niet-mijnbouwers: Mariska is een studiegenootje dat ook voor Rio in Australie woont en werkt, alleen dan in New South Wales (ver weg dus). Ze is op cursus in Brisbane, dus al een soort dichtbij en toen bedachten we dat een weekendje wel gezellig zou zijn.
We zijn samen met John (vriend/collega) naar Mackay gereden, waarna hij doorreed naar een vriend van hem. Met Mariska hebben we het erg gezellig gehad. Onze cabin was aan de zee, dus geen klachten over het uitzicht!
We begonnen de avond met barbequen, maar aangezien ze die op het resort niet echt hadden, brachten ze de professionele van het restaurant. Een beetje groot voor drie biefstukjes en worstjes maar ach... we hebben er hard om kunnen lachen. Er vlogen wel extreem grote vleermuizen (flying foxes) rond, dus Mariska en ik voelden ons niet helemaal veilig, maar de beesten deden gelukkig niks. Het doel was om te gaan snorkelen bij een eiland, maar wegens de uitloop van weer een of andere cycloon in het noorden waren alle boottochtjes gecancelled.
Op zaterdag eerst lekker op het strand gebanjerd. Het getijde-verschil is hier enorm, bijna 6 meter. Er zijn dus enorme strandvlaktes om overheen te wandelen. vervolgens naar het centrum om te genieten van een fatsoenlijk winkelcentrum. Meteen dus ook maar geshopt en genoten van lekkere terrasjes. En heerlijke ijsjes gegeten! Moe maar voldaan weer terug naar ons resort voor een duik in het zwembad om vervolgens in de stad de allerlekkerste biefstuk ooit te eten. Joey loopt al 5 jaar te roepen dat hij bij een keten de lekkerste steak ooit heeft gegeten en hier hadden ze die keten ook. En Mariska en ik moesten toch wel toegeven dat het vlees echt smold in je mond! Op tv nog Zus&Zo gekeken (vraag me niet waarom ze hier Nederlandse films uitzenden....) en weer lekker slapen. Zondag dachten we even een klein stukje over het strand te gaan wandelen. Meteeen werd onze aandacht getrokken door miljoenen kleine blauwe krabbetjes die als gekken rond aan het rennen waren in een soort formatie. Het leek wel alsof ze op weg waren naar een veldslag. Langzaam verder gelopen, en voor we het doorhadden, waren we 6 kilometer verder gelopen, zonder water of wat dan ook. Lekker handig dus. Het was wel echt heerlijk, met een lekker zeewindje en enorme zandvlaktes met af en toe een achtergebleven poeltje water met wat visjes en slakken. Gelukkig kwam John ons al snel ophalen om te genieten van wat fish and chips op een terrasje aan de haven.
Helaas was het toen weer tijd om afscheid te nemen van Mariska en terug te rijden naar Emerald.
Wel vreemd dat je hier makkelijk 4 uurtjes rijdt voor een weekendje, waar je in Nederland toch echt niet maandelijks naar de Ardennen gaat om te kamperen...
Nu weer op jacht naar huizen, banen en fietsen. Het huis zijn we nog mee bezig, de fiets is nog steeds onderweg, en de auto komt vandaag of morgen eindelijk. Woensdag een tweede gesprek bij RioTinto, dus vervelen doen we ons dus zeker niet!!

Iedereen trouwens bedankt voor alle pakjes die bij ons aankomen. Drop en stroopwafels komen dus aan, maar vruchtenthee blijkt een minder succes....

De dames op het strand.
Prachtige zandribbels voor de ware sedimentologen onder jullie!
In de verte een eiland, maar in de avond staat deze boom gewoon lekker met zijn voetjes in het water!!
Met John en een vriend van hem genieten op een terrasje aan de haven.