Verhuisd, huismuis en huiskikkers...
We weten het, veeeeel te lang niks van ons laten horen, maar het is dan ook nogal drukjes geweest.Om bij het begin te beginnen: we wonen in ons nieuwe huisje! Op dit moment doen we nog allebei ploegendienst en moesten dus in de weekenden werken. Niks mis met verhuizen door de week, behalve dat de hoeveelheid vrienden die op dat moment niks te doen heeft vrij minimaal is... Dus een four wheel drive van vrienden geleend inclusief aanhanger en zelf alle dozen verhuisd. Maarja, jullie zien natuurlijk ook wel aankomen dat ik niet echt de beste sjouwer op de wereld ben. Voor de grote meubelstukken hebben we dus maar een verhuisbedrijfje ingehuurd. Prima idee!!! In drie uurtjes was het gepiept, stond alles op de goede plaats en konden we beginnen met inruimen. En daar zijn we nog steeds mee bezig.... Nadat de verhuizers ons gek hadden gemaakt met de hoeveelheid IKEA-spullen die we hadden (terwijl wij toch echt vonden dat het een stuk minder geworden was) en we eens goed naar de meubels hadden gekeken, vonden we dat er wat vervanging en uitbereiding nodig was. Dus de afgelopen paar dagen zijn we maar weer eens Mackay gaan vervelen. Twee dagen meubelboulevard. Alleen zijn de meubelzaken hier net iets anders dan in NL. Het idee is: prop zoveel lelijke spullen als je kunt in een hal en zet er dan heel erg verdekt iets moois tussen. En als je dan dus iets moois gevonden hebt is de kans zo'n 95% dat het het allerlaatste model is aangezien de serie niet in de regio wordt doorgezet. Ja, we hebben wat moeten doorstaan! Gelukkig ook een erg cool design winkeltje ontdekt, dus dat gaf de burger weer moed. Want na 300 in en in lelijke meubels ga je toch aan jezelf twijfelen. Maar goed, de buit was 4 mooie lampen, een mini-bureautje, een soort laag dressoir en de eerste hondenspulletjes als minihalsbandje en drink- en eetbakjes.Uiteraard moeten de meubels bezorgd worden wat vast ook weer een avontuur gaat worden, maar we zullen zien.
O, en het grootste succes van de week voor Joey: we hebben een aziatische toko gevonden waar ze ook nog oude Nederlandse kaas verkopen!!! Jullie begrijpen dat er iemand als een dolle door de winkel is gegaan. Ik moet toegeven dat ik me er ook prima vermaakt heb. Om de een of andere vage reden was het een toko/italiaanse delicatessen (die dus de Gouda verkocht...) dus heerlijke salami's, kaasjes, sambals en bumbu's. Wordt weer lekker eten de komende tijd. En aangezien we weer een vaatwasser hebben maakt het me wat minder uit dat de keuken dan in een slagveld veranderd. Joey blijkt ook een talent te hebben om electrisch te koken ipv gas, dus geen klachten hier.
En zoals jullie zien doet ons internet het gelukkig ook weer. Was nog even lastig. Wij keurig een week vantevoren aangegeven dat we gingen verhuizen, krijgen we een mailtje met de mededeling dat ze niks kunnen totdat onze telefoonlijn omgezet is. Ja, dat snappen we ook, maar ja.... Dus op de dag dat de telefoonlijn omgezet werd (wat ook even lastig bleek te zijn aangezien er allerlei aansluitingen in de wijk door de war waren gehaaldd... best lastig al die draadjes..) nog maar eens gebeld. Krijgen we te horen dat we een mailtje moeten sturen met de nieuwe gegevens, maar ja, dat kan natuurlijk niet aangezien de lijn is omgezet en we bellen omdat we GEEN internet hebben. Geloof niet dat ze daar een probleem zagen. Wie heeft er tegenwoordig nog internet nodig om een mailtje te sturen.... diepe zucht... Maar John gebeld, hij mailen (het mailtje mocht van iedereen komen, maar wij aan de telefoon waren niet goed genoeg) en wij maar weer eens terug bellen. Nee, het mailtje was nog niet bij de juiste afdeling, en daarna zou het nog 5 to 8 dagen duren!!!!En het feit dat we het al een week van tevoren aan hadden gegeven deed er niet toe. Jullie merken een beetje frustratie...
En een ander klein nadeel is dat we hier thuis geen post meer kunnen krijgen. Omdat we in een nieuwbouwwijk aan de rand van het dorp wonen, wonen we te ver van het postkantoor (gokje 3 km?) en aangezien ze volgens mij niet genoeg postbodes hebben krijgen we dus geen post. Wel korting op een postbus, dus dat is dan weer iets, maar post die naar ons huisadres ipv onze postbus wordt gestuurd komt niet aan, die gaat gewoon weer retour afzender. Even wennen dus om na het werk langs het postkantoor te rijden om je post op te halen. En de vakjes zijn ook erg klein dus alle post komt wat verfrommeld aan...
O, en dan nog het laatste mini-avontuur. De huisdieren afdeling... Over drie weekjes komt de pup! De fotootjes zijn de puppies 4 weken en over drie weken komt ze.... (welke weten we nog niet, dat kunnen we dan pas kiezen). Maar het blijkt niet ons enige huisdier te zijn. We hebben al zeker een kikker of tien in ons huisgevangen. De put met sproeiinstallatie is nogal vochtig en dus een prima plek voor kikkers. Daarnaast heeft de afvoer van de airco ook een putje. En aangezien die water afvoert vinden de kikkers dat een prima plek. Alleen jammer dat ze er niet meer uitkomen en er dus iedere keer een stuk of 5 dode kikkers in het putje zitten. Toch maar een soort extra roostertje erop ofzo.En toen was er de huismuis. Toen we verhuisden had ik in het gootsteenkastje al wel gezien dat er iets van een muisje binnen moest komen langs de leidingen. Niet te veel zorgen over gemaakt, totdat we gisteren thuiskwamen en ik de muis zag rennen. Hij verdween onder onze rugzakken dus wij zoeken. Ik maakte nog de grap dat hij vast in mijn rugzal mijn niet-opgegeten mueslireep op zat te peuzelen. Helaas had ik gelijk... hij had in die twee dagen een heerlijk paradijsje gevonden. En zat mijn reep op te eten!! En Joey maar roepen hoe schattig hij was... We hebben hem met tas en al buiten losgelaten, maarja, ik heb het vermoeden dat hij de ingang wel weer kan vinden. En mijn grootste stress-puntje is dat kikkers en muizen allebei op het menu staan van de slang.... en ik ben niet bang voor kikkers of muizen, maar een slang in huis is duidelijk een minder succes. Daar zijn de Australiers het gelukkig met me over eens! Dus maar eens kijken wat we er tegen kunnen doen.
Joey en ik hebben allebei nog een weekje ploegendienst en dan vanaf 21 mei zijn we weer allebei maandag-tot-vrijdag werkers. Vooral Joey telt de dagen, want dat is natuurlijk al een tijdje geleden voor hem.
Ik denk dat jullie nu wel weer op de hoogte zijn..... tot snel want ik laat wel even weten hoe het met de huismuis afloopt!



0 Comments:
Post a Comment
<< Home