sydney, winter, ziek en grasmaaiers...
Ik weet het, ik weet het. Veeeeeeeel te lang niks van me laten horen. Gelukkig heeft Joey jullie nog een beetje op de hoogte gehouden, maar nu ben ik er dan weer helemaal bij. De laatste twee weken ben ik in Sydney geweest, hebben we Karen en Mathijs op bezoek gehad, ben ik in Brisbane op cursus geweest, heb ik de griep gehad en hebben we een grasmaaier gekocht.... Ja, wereldschokkende gebeurtenissen, vooral die grasmaaier!
Maar om bij het begin te beginnen:
Het was weer tijd voor een weekje universiteit. Goed gesprek met de decaan gehad en besloten dat het wel zinvol is om na deze opleiding door te gaan voor de Masters. Dat zou betekenen dat ik nog 7 keer naar Sydney ga. Nog drie keer voor mijn diploma, en dan nog vier keer voor de masters. Dat wordt dan een Masters of Enigineering Science in Mining Geomechanics. Klinkt best stoer toch??
Maar om niet op de zaken vooruit te lopen moest ik die week natuurlijk nog wel goed afronden. Deze week was het thema: numeriek modeleren... De Delftenaren onder jullie krijgen nu vast rillingen over hun rug, en ik moet toegeven dat de eerste dag ook enigszins traumatisch was: in een dag alles over gesteentemechanica, lineaire algebra en numerieke methodes er even doorheen gejaagd. En vooral voor de mensen op de cursus die het nog nooit eerder gezien hadden was het flink schrikken. Gelukkig bleek het praktische gedeelte een stuk minster angstaanjagend te zijn. Gewoon een beetje met computerprogramma's spelen. lukte best aardig. In theorie kreeg ik het zelfs voor elkaar een hele mijn op te blazen. Best knap vond ik van mezelf...
Helaas was het extreem koud in Sydney. Slechts 16 graden, dus ik heb er maar eens een jas bijgekocht.
Toen ik thuiskwam waren Karen en Mathijs aangekomen (vrienden uit Delft). Dus ik werd keurig van het vliegveld gehaald (liet nog wel mn handtas achter, maar dat maakt in Emerald niks uit, krijg je een telefoontje van "Scott from the airport...").
Erg gezellig om weer eens gezellig in het Nederlands met vrienden te kunnen praten. Die avond uit eten geweest en wezen "stappen" in down-town Emerald. Hebben ze meteen een goede doorsnede van de bevolking gezien zullen we maar denken.. Zaterdag met hond en al naar het meer om Indy voor het eerst meer water dan haar peuterbadje te laten zien. Nog steeds slecht weer dus niemand van ons was van plan om samen met haar te gaan zwemmen. Volgende keer beter zullen we maar denken...
Die zondag was het zelfs slechts 15 graden!!! De hele week heeft het in Queensland ook geregend, het ergst in 100 jaar (voor augustus)!!! Heel fijn voor de mensen in Brisbane wiens watervoorraden bijna op zijn, maar voor de Hollandse toerist is het wat minder.
En zondagavond weer met het vliegtuig naar Brisbane voor de cursus. Vanwege het slechte weer een extreem belabberde vlucht, aangezien de stewardessen ook niet uit de riem mochten, dus niks te eten, drinken of lezen (in ons vliegtuigje krijg je een tijdschrift om te lezen.....goed excuus om alle roddelbladen weer eens in te zien).
Mijn collega was er al en zat in een onwijs goed restaurant al te wachten, dus het lekkere eten maakte de slechte vlucht weer goed. De baas stopt ons ook altijd in de betere hotels, dus ook daar geen klachten.
Helaas begon op maandag de griep. Het heerst hier enorm en er zijn al meer dan tien mensen overleden aan de griep (2 volwassenen en de rest kinderen). Nou had ik het niet heel extreem, maar het concentreren wordt toch wat lastig met zo'n dicht hoofd en koorts. De cursus was wel goed, aangezien het de geotechneut-in-steenkoolmijnen-goeroe uit Amerika was. Vooral heel veel geleerd over wat niet te doen en dat de industrie in Amerika toch duidelijk heel anders is en duidelijk op mijn wensen lijstje naar beneden gekelderd.
Maar goed, inmiddels weer thuis en beter, dus tijd voor huiselijke klusjes. En daar hoort tegenwoordig ook grasmaaien bij! In de winter hoefde het niet, maar alles begint nu weer te groeien. Dus wij ook een grasmaaier gekocht. Als Joey dadleijk gaat maaien zal ik een fotootjes van hem maken.... Hij is er namelijk enorm trots op....
Maar om bij het begin te beginnen:
Het was weer tijd voor een weekje universiteit. Goed gesprek met de decaan gehad en besloten dat het wel zinvol is om na deze opleiding door te gaan voor de Masters. Dat zou betekenen dat ik nog 7 keer naar Sydney ga. Nog drie keer voor mijn diploma, en dan nog vier keer voor de masters. Dat wordt dan een Masters of Enigineering Science in Mining Geomechanics. Klinkt best stoer toch??
Maar om niet op de zaken vooruit te lopen moest ik die week natuurlijk nog wel goed afronden. Deze week was het thema: numeriek modeleren... De Delftenaren onder jullie krijgen nu vast rillingen over hun rug, en ik moet toegeven dat de eerste dag ook enigszins traumatisch was: in een dag alles over gesteentemechanica, lineaire algebra en numerieke methodes er even doorheen gejaagd. En vooral voor de mensen op de cursus die het nog nooit eerder gezien hadden was het flink schrikken. Gelukkig bleek het praktische gedeelte een stuk minster angstaanjagend te zijn. Gewoon een beetje met computerprogramma's spelen. lukte best aardig. In theorie kreeg ik het zelfs voor elkaar een hele mijn op te blazen. Best knap vond ik van mezelf...
Helaas was het extreem koud in Sydney. Slechts 16 graden, dus ik heb er maar eens een jas bijgekocht.
Toen ik thuiskwam waren Karen en Mathijs aangekomen (vrienden uit Delft). Dus ik werd keurig van het vliegveld gehaald (liet nog wel mn handtas achter, maar dat maakt in Emerald niks uit, krijg je een telefoontje van "Scott from the airport...").
Erg gezellig om weer eens gezellig in het Nederlands met vrienden te kunnen praten. Die avond uit eten geweest en wezen "stappen" in down-town Emerald. Hebben ze meteen een goede doorsnede van de bevolking gezien zullen we maar denken.. Zaterdag met hond en al naar het meer om Indy voor het eerst meer water dan haar peuterbadje te laten zien. Nog steeds slecht weer dus niemand van ons was van plan om samen met haar te gaan zwemmen. Volgende keer beter zullen we maar denken...
Die zondag was het zelfs slechts 15 graden!!! De hele week heeft het in Queensland ook geregend, het ergst in 100 jaar (voor augustus)!!! Heel fijn voor de mensen in Brisbane wiens watervoorraden bijna op zijn, maar voor de Hollandse toerist is het wat minder.
En zondagavond weer met het vliegtuig naar Brisbane voor de cursus. Vanwege het slechte weer een extreem belabberde vlucht, aangezien de stewardessen ook niet uit de riem mochten, dus niks te eten, drinken of lezen (in ons vliegtuigje krijg je een tijdschrift om te lezen.....goed excuus om alle roddelbladen weer eens in te zien).
Mijn collega was er al en zat in een onwijs goed restaurant al te wachten, dus het lekkere eten maakte de slechte vlucht weer goed. De baas stopt ons ook altijd in de betere hotels, dus ook daar geen klachten.
Helaas begon op maandag de griep. Het heerst hier enorm en er zijn al meer dan tien mensen overleden aan de griep (2 volwassenen en de rest kinderen). Nou had ik het niet heel extreem, maar het concentreren wordt toch wat lastig met zo'n dicht hoofd en koorts. De cursus was wel goed, aangezien het de geotechneut-in-steenkoolmijnen-goeroe uit Amerika was. Vooral heel veel geleerd over wat niet te doen en dat de industrie in Amerika toch duidelijk heel anders is en duidelijk op mijn wensen lijstje naar beneden gekelderd.
Maar goed, inmiddels weer thuis en beter, dus tijd voor huiselijke klusjes. En daar hoort tegenwoordig ook grasmaaien bij! In de winter hoefde het niet, maar alles begint nu weer te groeien. Dus wij ook een grasmaaier gekocht. Als Joey dadleijk gaat maaien zal ik een fotootjes van hem maken.... Hij is er namelijk enorm trots op....
posted by Sabine @ 2:32 PM
1 comments
1 Comments:
Wat een mooie foto's! Vooral die van Joey en Indy in het meer, wie zou die toch gemaakt hebben??
Hoe gaat het met de trouwjurken? En voor de info: in Brisbane bleef het kloteweer, maar gelukkig was de eerste dag NL prima met blauwe lucht en 23-25 graden!!
groetjes, Karen
Post a Comment
<< Home